تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥

پیانو، انتخاب - قسمت پنجمPiano

در مطلب قبل راجع به پارامترهایی نظیر، شکل ظاهری، رنگ و شدت صدای پیانو، نحوه برخورد با فروشنده و دقت به هنگام خرید ساز صحبت کردیم. در این نوشته سعی خواهیم کرد که سایر شاخص های تعیین کننده به هنگام خرید پیانو بپردازیم.

نو یا دست دوم


بسیاری عقیده دارند که به هنگام خرید وسایل گران قیمت و ماندگار مانند کامپیوتر، پیانو، اتومبیل و ... بهتر آن است که نوع دست دوم آن خریداری شود. چرا که به محض خرید جنس نو و یکی دو روز استفاده از آن، حدود 20 درصد از قیمت آن افت می کند.

بله، در ارتباط با قیمت، کاملآ این موضوع درست است. بعنوان مثال اگر یک پیانو نو را به مبلغ شش میلیون تومان از مغازه بخرید، یقین داشته باشید که پس از دو روز اگر بخواهید آنرا به مغازه بفروشید، حتی اگر مغازه دار خیلی لطف بکند حداکثر 4.5 تا 5 میلیون آنرا از شما می خرد، مگر آنکه از قبل شرطی را با او طی کرده باشید. (شک نداشته باشید که حتی در این حالت روی جابجایی همین پیانو بین یک تا یک و نیم میلیون تومان سود کرده است.)

Soundboard
این صفحه صدا از داخل دارای ترک است.

فراموش نکنید که وارد کنندگان پیانو روی لیست قیمت (List Price) پیانو چیزی بین 35 تا 50 درصد بسته به تعدادی که وارد می کنند، تخفیف می گیرند. بنابراین طبیعی است که به هنگام خرید یک ساز نو در شرایط خاص و با پافشاری خریدار تخفیفی هم داده شود.

اما موضوع خرید برای سازهای دست دوم کاملآ متفاوت است. چنانچه مراقب باشید که کلاه بزرگی سر شما نگذارند! حداکثر با تفاوت قیمت 200 ، 300 هزار تومان می توانید یک ساز 4-5 میلیونی را حتی پس از ماه ها استفاده بفروش برسانید.

Soundboard
این صفحه صدا از بیرون دارای مشکل است
بنابراین تصمیم با شما است. می خواهید با خیال راحت ساز نو بخرید که به احتمال زیاد فروشنده آنرا یکسال گارانتی می کند، یا ساز دست دوم که باید قبل از خرید خود یا دوستانتان آنرا کارشناسی کنند. بسیاری از فروشندگان ساز دست دوم نیز ساز فروخته شده را مدتی گارانتی می کنند.

بعنوان تجربه شخصی باید اعتراف کنم اگر توانایی تشخیص ساز خوب از بد و سالم از ناسالم را دارید تفاوتی ندارد که شما ساز نو بخرید یا دست دوم. لذا سعی خواهیم کرد تا حد امکان پارامترهای لازم برای تشخیص ساز خوب را به شما معرفی کنیم.

پیانو نو را از فروشگاه معتبر بخریم


همواره سعی کنید پیانو نو را از فروشگاه ها، مغازها یا نمایندگی های معتبر خریداری کنید. چراکه فروشنده هایی که در بازار صاحب نام هستند هرگز حاضر نیستند بخاطر چند صد هزار تومان بالاتر، اعتبار چند ساله خود را به خطر بیندازند و یا اینکه جنس خراب را با قیمت جنس سالم به شما بفروشند.

Bridge
نمونه ای از بریدج کهنه و خراب

بنابراین همواره سعی کنید از فروشگاه هایی ساز بخرید (نو یا دست دوم) که سالهای سال است در زمینه خرید و فروش ساز فعالیت می کنند. دقت داشته باشید که هر چه فاصله شما از وارد کننده اصلی دور شود، امکان گرفتن تخفیف برای خرید ساز کمتر می شود چرا که هر واسطه ای علاقمند به دریافت سود بیشتر است.

در همین شهر تهران هستند فروشندگان لوازم موسیقی به گران فروشی معروف هستند اما واقعیت آن است که عمومآ - نه لزومآ - هیچ جنسی بدون دلیل گران نیست. حداقل مطمئن هستید اگر ساز را کمی گرانتر از سایر مغازه ها خریداری میکنید، اعتبار فروشنده را به حسن شهرت می دانید و مطمئن هستید که کلاه بزرگی بر سر شما نمی گذارد و یا اگر بعده ها برای ساز شما مشکلی بوجود آمد نهایت همکاری را برای حل مشکل با شما خواهند کرد. بنابراین خیلی ناراحت نباشید اگر ساز را کمی گرانتر اما از فروشگاه مطمئن خریداری می کنید.

پیانو دست دوم را از کجا باید تهیه کرد
پیانو دست دوم را می توانید هم از مغازه های دست دوم فروشی و هم از منزل افراد عادی تهیه کنید. با وجود آنکه یک پیانو مانند اتومبیل قیمت روز ندارد، اما می توانید با پرسش از چند مغاز و تلفن به چند آگهی - که عمومآ در قسمت نیازمندی های روزنامه های معتبر وجود دارد - حدود قیمت ساز دست دوم مورد نظر را بدست آورید.

Bridge
نمونه ای از قلابهای خراب و شکسته
اگر خیلی عجله نداشته باشید با جستجو یقینآ می توانید یک ساز خانگی را از منزل خریداری کنید. این نوع از سازها لزومآ ارزانتر از ساز دست دوم مغازه نیستند اما عمومآ از کیفت بهتری برخوردار هستند.

اگر از مغازه هایی که سازهای نو می فروشند و مورد اعتماد شما هستند، سئوال کنید؛ می توانند برای شما ساز خوب دست دوم نیز پیدا کنند. بنابراین باز بهتر آن است که ساز دست دوم را نیز از فروشگاهی بخواهید که به آن اعتماد دارید و هرگز از مغازه ای که تنها یکی دو پیانو برای فروش در ویترین دارند ساز خریداری نکنید. برای این مغازه ها اصلآ مهم نیست شما با رضایت از مغازه بیرون بروید و با تعریف از آنها مشتری دیگری به آنجا بفرستید، آنها می خواهند حداقل درآمد یک ماه را از فروش همین یک ساز به شما بدست آورند.

برخی شاخص های فنی ظاهری


قبلآ راجع به ظاهر ساز صحبت کردیم، وجود چند خراشیدگی یا رنگ پریدگی در ساز چنانچه سیستم های مکانیکی - یا الکترونیک - ساز سالم باشند و پیانو رنگ صدای خوبی داشته باشد، مسئله چندان مهمی نیست که بخواهید به دلیل آن از خرید منصرف شوید.

Pinbloack
پینها تا انتها پیچیده شد و صفحه زنگ زده است.

صفحه کلید :
با تمامی کلاویه های پیانو کار کنید و مطمئن باشید که صدای نتی که از آن خارج می شود سالم است و هیچ صدای "وز" یا "گز" بوجود نمی آید. دقت کنید پیانوهای نو ممکن است مشکل رگلاژ داشته باشند و برخی از کلاویه ها پس از زدن به سرجایشان برنگردند؛ این مشکل عمومآ حل شدنی است و نیازی به نگرانی ندارد. اما چنانچه صدای اضافه ای شنیدید باید از مغازه دار یا صاحب ساز سئوال کنید که این صدای از چیست و در ضمن دقت بیشتری در کنترل ساز داشته باشید.

صفحه صدا یا Soundboard :

از مهمترین قسمتهایی از یک پیانو است که باید به خوبی بازدید شود. شما باید از دو طرف (داخل و بیرون) این صفحه را بازبینی کنید تا احینآ ترکیدگی یا شکاف نداشته باشد. اگر مشکل جدی وجود داشته باشد در صدای تولید شده از ساز می توان آنرا بخوبی احساس کرد، اگر نه با زدن ضربه به صفحه از دو طرف (داخل و بیرون) می توانید از سلامت آن مطمئن شوید، هیچ قسمت از صفحه نباید به ارتعاش در بیایید .

پل یا Brigde :

قسمتی است که حالت خرک دارد و سیم ها روی آن تاب خورده در قسمت پایین صفحه چدنی محکم می شوند. بریدج معمولآ با دو پین کوچک جهت سیم را عوض کرده در پایین محکم می کند. هر پیانو معمولآ دو بریدج مجزا برای سیم های باس و زیر دارد. سلامت این قسمتها را می توان از استوار و منظم بودن پینهای آن مطمئن شد. فراموش نکنید که با وجود ظرافت، این پین ها باید بسیار قوی باشند چرا که فشار بسیار زیادی را تحمل می کنند.

Pinbloack
پینهای نو با فضای زیاد برای کوک سفت

قلاب یا Agraffe :
سیم ها از بالا پس از پیچیده شدن دور پین ها از درون قلابهایی رد می شوند و تا پایین که به Bridge برسند کشیده می شوند. به قلابها دقت کنید چون آنها قطعاتی هستند که به بدنه چدنی پیچ می شوند و چنانچه کهنه و قدیمی باشند فشار زیاد سیم ها می تواند به راحتی آنها را بشکند. بنابراین ملاحظه کنید که همه آنها محکم باشند و یا احیانآ ترک نداشته باشند.

پین های نگه دارنده سیم :

به شکل دوم از پایین کنید، به این پیچ های  pinگفته می شود درون بلوکهایی پیچی می خورند. باید دقت کنید که قسمت فلزی اطراف Pinblock ترک نداشته باشد، چرا که در اینصورت پین نمی تواند بخوبی کوک را نگاه دارد. مشکل بزرگ این پیچها در این شکل آن است که اغلب آنها تا انتها پیچیده شده اند و اگر لازم باشد ساز زیر تر کوک شود دیگر جایی برای کوک وجود ندارد. برای مقایسه می توانید آنرا با یک Pinblock سالم در شکل بعدی مقایسه کنید.

در نوشته بعد به بررسی بیشتر شاخص های فنی برای انتخاب پیانو خواهیم پرداخت.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو - نحوه انتخاب ، قسمت چهارم
Piano Shop
هنگام بازدید از نمایشگاه پیانو هرگز مجذوب
صحبتهای فروشنده نشوید.
درنوشته های قبل راجع به انواع پیانوهای موجود در بازار که شامل پیانو های دیواری، بزرگ (رویال) و دیجیتال بودند، صحبت کردیم. در اینجا در دو قسمت تا آنجا که ممکن است راجع به نحوه تصمیم گیری و فاکتورهای مهم برای انتخاب ساز بحث کنیم.


اولین مشکل


بزرگترین مشکل برای بسیاری از مردم - بخصوص آنها که برای اولین بار قصد خرید پیانو دارند - آن است که به دلیل سرمایه گذاری قابل توجه ای که می خواهند روی ساز انجام دهند، بیشتر از آنکه به صدا و مکانیک ساز توجه داشته باشند به وضعیت ظاهری آن دقت می کنند.

این موضوع کاملآ طبیعی است چرا که شما و اطرافیان بیشتر از آنکه پیانو را در حال نواخته شدن ببینید و صدایش را بشنوند، آنرا در گوشه ای از منزل بعنوان یکی از لوازم خانگی مشاهده می کنند و انتظار دارید علاوه بر گوش، چشم شما هم با دیدن آن لذت ببرد. این موضوع وقتی جدی تر می شود که با پدر یا مادر برای خرید ساز به مغازه یا نمایشگاه پیانو می روید.

اگر بودجه کافی در اختیار دارید یقینآ می توانید سازی را انتخاب کنید که نه تنها صدای خوبی داشته باشد بلکه از لحاظ ظاهری نیز انتظار شما و اطرافیان را جلب کند. طبیعی است که زیبایی و آراستگی ظاهری ساز می تواند انگیزه شما برای تمرین بیشتر را موجب شود. اما اگر بودجه کافی در اختیار ندارید؛ به شدت به شما توصیه می شود فریب ظاهر ساز را نخورید و به صدا و ویژگیهای مکانیکی آن دقت کنید.

صدای پیانو


عمومآ کیفیت صدای پیانو برای افرادی که با این ساز آشنایی بیشتری دارند بعنوان یک شاخص انتخاب مطرح است. این موضوع کاملآ سلیقه ای است، هرچند برخی از سبکهای خاص موسیقی با برخی صداها بیشتر مانوس است. به عنوان مثال هنگامی که می خواهید یک موسیقی آرام و رمانتیک اجرا کنید طبیعتآ صدای نرم و مهربان (Mellow) پیانو بیشتر به دل می نشیند تا یک صدای صاف، شفاف و زنگ دارد.

بعنوان یک نظر شخصی هر چقدر صدا از سمت نرمی به سمت تیزی متمایل شود برای ساز محدویت کاربردی بیشتری بوجود می آید. یک صدای بسیار تیز و زنگ دار - شبیه به صدای گیتارهای آکوستیک - بیشتر برای سبکهای نزدیک به راک مناسب است که نوازنده اغلب آکوردهایی را بصورت چند نت سیاه پشت سر هم اجرا میکند. اما با همین نوع صدا اگر بخواهید آرپژ اجرا کنید یا یک نوکتورن از شوپن اجرا کنید نتیجه جالب بدست نخواهد آمد و هرگز آن زیبایی را که در حالت قبل هنگام اجرای موسیقی راک حس می کردید، احساس نخواهید کرد.

در واقع موضوع را می توان از این زاویه نگاه کرد که زیبایی یک صدای زنگ در محدوده خاصی کاربرد دارد، اما زیبایی یک صدای نرم و لطیف در محدوده بیشتری می تواند مورد استفاده قرار گیرد. (با این وجود اغلب هنرآموزان در ابتدای کار به صدای زنگ دار علاقه دارند.)

Piano Shop
هنگام انتخاب ساز دقت کنید که صدای های تیز و
شفاف ممکن است زود باعث خستگی شما شوند.

باریک بین باشید

نکته بعدی در انتخاب ساز دقت و باریک بینی به هنگام خرید است. هرگز عجله نکنید، فروشندگان پیانو - بخصوص اگر با غیر از یک نمایندگی طرف هستید - اغلب از استدلالهای بی اساسی استفاده می کنند که شما را مجبور کنند در همان بازدید اول ساز را خریداری کنید. بسیاری از آنها حتی نمی توانند یک نت "دو" را روی پیانو به شما نشان دهند و به پیانو تنها به عنوان یک کالای پر سود نگاه می کنند.

بنابراین حرفهایی نظیر "این ساز یک مشتری دیگر هم دارد"، "این آخرین ساز از این نوع است که داریم" ، "از هفته آینده قیمت ها بالا خواهد رفت" و ... را باور نکنید و بفرض هم که ساز مورد نظر شما در بازدید بعد فروش رفته باشد، چیزی را از دست نداده اید؛ مطمئن باشید می توانید ساز بهتری را پیدا کنید.

خجالت نکشید و هرگز بدون بررسی مارک ها و مدلهای مختلف در مغازه های دیگر دست به انتخاب ساز نزنید، مگر آنکه سالیان سال با پیانو کار کرده باشید و تجارب قبل به شما بگوید که مستقیم سراغ کدام ساز بروید.

تهدید را به فرصت تبدیل کنید


با وجود آنکه شرکت های نسبتآ زیادی بظاهر نمایندگی برند (Brand) های مختلف را دارا هستند، اما در عین حال بازار پیانو در شهر های ایران بسیار محدود و کوچک است. اغلب هنگامی که بطور جدی برای خرید پیانو به چند مغازه سر می زنید؛ زمزمه پیدا شدن یک مشتری جدی در شعاع زیادی پیچیده می شود. این موضوع می تواند برای شما هم فرصت باشد هم تهدید.

اگر مراقب نباشید فروشندگان با یکدیگر صحبت کرده و هر چه به مغازه های بعدی می روید حرفهای جذابتری می زنند که باب میل شما باشد و خیلی زود همان روز اول شما را مجبور به خرید می کنند.

بنابراین سعی کنید زرنگ باشید چرا که پول در دست شما قرار دارد. توصیه قبل را سر مشق خود قرار دهید و بدانید که در این معامله آنها بیش از شما نیازمند به این معامله هستند. تا آنجا که می توانید از آنها سئوال کنید و ساز را بررسی کنید و هیچوقت مجذوب تعاریف آنها راجع به "نحوه نشستن شما پشت ساز" یا "نوازندگی زیبای شما" و ... نشوید! بسیاری از مغازه دارها برای فروش ساز به هر حیله و نیرنگی متوسل می شوند.

پول یا دست چک با خود همراه نداشته باشید


با دست خالی و بدون پول به دیدن فروشگاه های پیانو بروید و هرگز قبل از بررسی و فکر کردن در منزل به هیچ فروشنده ای، نظر مثبت ندهید چه رسد به اینکه مبلغی را بعنوان پیش پرداخت به آنها بدهید. اغلب افرادی که قصد خرید ساز دارند با روحیه لطیف و ساده به مغازه می آیند و نمی دانند که بسیاری از ساز فروشها (انصافآ نه همه آنها) جز به پول بیشتر در آوردن توجهی ندارند.

همراه داشتن پول ممکن است برای یک لحظه شما را تحریک کند که یک تصمیم نادرست بگیرید. اگر دیدید صاحب مغازه رفتار مناسبی از خود نشان نمی دهند (به عبارت خودمانی تر شکم سیری دارد) از آن مغازه بیرون بیایید و یقین بدانید آهی که او می کشد از ناراحتی شما سخت تر است.

Piano Shop
کیفیت و رنگ صدای ساز باید برای همه کلاویه ها
یکسان باشد.

یکنواختی رنگ صدا

گفتیم که انتخاب نوع و رنگ صدا یک موضوع سلیقه ای است، اما یکنواختی رنگ صدا در پهنه کلاویه ها موضوعی کاملآ فنی است که به مکانیک و جنس مواد بکار رفته در ساز مربوط می شود.

اگر نوازنده ماهر نیستیید یا گوش شما با صدای پیانو آشنا نیست، ترجیحآ به سمت انتخاب پیانویی که کوک نیست نروید. حتی اگر فروشنده بگوید : "شما ساز را به منزل ببرید، ما مجانی برای شما کوک می کنیم، اگر نپسندید پس می گیریم." قبول نکنید، مگر آنکه از توانایی خود در پس دادن ساز مطمئن باشید.

سیم های بم در پیانو های نامرغوب عمومآ کیفیت صدای خود را خیلی زود از دست می دهند، بنابراین اول کلاویه های سمت چپ ساز را امتحان کنید. باید بتوانید صدای نت مشخصی را از آنها بشنوید در صورتی که فقط یک صدای باس از آنها بیرون می آمد و خیلی معلوم نبود که چه نتی است - که در این صورت صدا توام با هوم است - از آن ساز صرف نظر کنید.

اما اگر صداهای بخش باس مورد قبول بودند، به سمت راست حرکت کنید و دقت کنید که رنگ و کیفیت صداها یکسان باشد. نباید یک کلاویه صدایی نرم داشته باشد و چند اکتاو بالاتر کلاویه دیگری صدایی تیز بدهد. هر چند ممکن است بتوان این مشکلات با Voicing مجدد ساز حل کرد، اما بهتر است در اینحالت شما این ساز را فراموش کنید.

شدت صدا


سعی کنید پیانویی را انتخاب کنید که صدای بلند تری دارد. ارتفاع پیانو یکی از شاخص هایی است که باعث می شود حجم صدا و به دنبال آن شدت صدای تولید شده بیشتر شود. اما سوای این موضوع عملکرد مناسب سیستم انتقال نیرو از کلاویه به سیم (Action) و نیز جنس سیم ها، چکشها و ... از موارد مهمی است که در شدت صدای تولیدی تاثیر می گذارد. بنابراین در دو پیانو مشابه آنرا انتخاب کنید که صدای بلند تری دارد.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو - نحوه انتخاب، قسمت دوم
Grand Piano
پیانو بزرگ (رویال) با طول 159 سانتیمتر

پیانوی بزرگ (رویال)

همانند پیانوهای دیورای پیانوهای بزرگ (رویال) در اندازه های مختلف ساخته می شوند که تفاوت اصلی آنها با یکدیگر در طول پیانو است. طول یک پیانو بزرگ (رویال) از قسمت جلوی کیبورد تا انتهای پشتی آن اندازه گیری می شود. امروزه با توجه به ساخت صنعتی این پیانوها قیمت آنها نیز کاهش چشمگیر پیدا کرده بگونه ای که می توان با بودجه نه خیلی زیاد اندازهای کوچک آنرا تهیه کرد.

کوچکترین سایز این پیانوها Baby (بچه) نامیده می شود. طول این پیانوها از حدود 145 سانتیمتر شروع می شود و تا حداکثر 160 سانتیمتر ادامه دارد. پیانوهای Baby طرفداران بسیاری دارد چرا که ابعاد آنها بگونه ای است که در بسیاری از خانه ها می توان برای نگهداری آن محلی را اختصاص داد. تجربه نشان داده است که اغلب پیانوهای Baby بهتر از پیانوهای خوب دیواری نیستند پس اگر الزام خاصی ندارید، خرید یک پیانو خوب دیواری بر یک پیانو Baby ارجحیت دارد.

سایز بعدی پیانوهای متوسط یا Medium Grand هستند. طول آنها از حدود 160 سانتیمتر شروع می شود و تا حدود 215 سانتیمتر ادامه دارد. Professional Grand سازی در حدود 190 سانتیمتر در این رنج است که معمولآ نوازندگان حرفه در منزل از آن استفاده می کنند. از حدود 200 - 215 سانتیمتر پیانوهای بزرگ را با نام Artist می شناسند که هنرمندان در اجراها از آنها استفاده می کنند.

طول سیم بلند، صفحه صدای وسیع و جعبه بزرگ از جمله ویژگی های این پیانوها است که به آن توانایی تولید حجم صدای بالا می دهد. با توجه به ابعاد این رنج از پیانوهای بزرگ (رویال) از آنها معمولآ بعنوان پیانوهای خاص در مدارس موسیقی، استودیوهای ضبط، سالن های کوچک و متوسط کنسرت و ... استفاده می شود.

بزرگترین سایز پیانوهای بزرگ (رویال) ممکن است تا 275 سانتیمتر هم طول داشته باشند که معمولآ جز در اجراهای بسیار جدی موسیقی و سالن های کنسرت بزرگ و تالارهای اجرای موسیقی کاربردی ندارند. برخی از این سازها در قسمت باس تعداد کلید های بیشتری هم دارند و ممکن است بجای 88 تا 96 کلاویه داشته باشند. پیانوها در این رنج با نامهای Half Concert یا Full Concert با توجه به طول آنها نیز نامیده شوند.

Grand Piano
Action یک پیانو بزرگ (رویال)

مقایسه بین پیانو دیواری و بزرگ (رویال)

سئوالی که همواره برای نوازندگان مبتدی و خریداران پیانو مطرح است اینکه کدام یک از این نوع ساز بهتر است و یا تفاوت عمده آنها در چیست؟

اگر تفاوت قیمت و شکل ظاهری این دو ساز را کنار بگذاریم تفاوت اصلی این دو ساز که بسیار قابل هم توجه است، تنها در سیستم انتقال نیرو (Action) از کلاویه ها به چکشها - و البته سیستم های خفه کن هر سیم (Damper) - است. این اختلاف طبیعتآ به این دلیل است که سیم های پیانو دیواری عمودی و سیم های پیانو بزرگ (رویال) افقی است. نمود بارز این تفاوت تفاوت حسی است که هنگام نوازندگی با این دو ساز آنرا احساس می کنیم.

در پیانوهای بزرگ (رویال) سیم ها افقی هستند و چکشها بصورت افقی از پایین به بالا ضربه می زنند برای همین هنگام زدن ضربه به کلاویه، نیروی انتقالی به چکش در جهت خلاف جاذبه زمین است و این باعث می شود کلاویه های پیانو بزرگ (رویال) هنگام زدن ضربه سنگین تر باشد. برعکس هنگام برگشت چکش، جاذبه به برگشت آن کمک می کند و چکش سریعتر برمی گردد و لذا نوازنده می تواند با سرعت بالاتری یک کلاویه را درجا نواخته و نت هایی با تمپوی بالا روی یک کلاویه اجرا کند. به همین دلیل معمولآ سرعت پاسخگویی یک کلاویه در پیانوهای بزرگ (رویال) بهتر از پیانوهای دیواری است.

اما در پیانوهای دیواری سیم ها و چکشها عمودی هستند و جاذبه تقریبآ تاثیر یکسانی به چکش چه در هنگام ضربه زدن و چه در هنگام بازگشت، وارد می کند. به همین خاطر سرعت اجرا در پیانوهای عمودی عمومآ از پیانو با کیفیت مشابه افقی پایین تر است.

دقت کنید که فاکتور توان اجرای سریع تنها برای نوازندگی قطعات بسیار پیچیده با تمپوهای بسیار بالا مورد نیاز است و یک پیانوهای خوب دیواری می تواند در سرعت های معمولی و حتی بالا بازده خوب و قابل قبولی را از خود نشان دهد.

یک راهنمایی مهم آنکه اگر بودجه محدودی دارید هرگز اقدام به خرید پیانو بزرگ (رویال) نامرغوب و با ابعاد کوچک نکنید، در عوض یک پیانو دیواری مرتفع با سیم های بلند و کیفیت خوب تهیه کنید.

در مطلب آینده به بررسی مختصر پیانوهای دیجیتال و نیز کیفیت جنس و قطعات بکار برده شده در سازهای آکوستیک و تاثیر آنها روی احساس نوازندگی و Touch پیانو خواهیم پرداخت.


ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو - نحوه انتخاب، قسمت اول
Piano Shop
لذت حضور در فروشگاه پیانو برای یک نوازنده
پیانو وصف نا پذیر است.
انتخاب پیانو بخصوص اگر بودجه کافی در اختیار داشته باشید، یکی از لذت بخش ترین اوقات زندگی یک علاقمند به موسیقی و پیانو است. ایستادن پشت ویترین مغازه های پیانو فروشی و مات و مبهوت ماندن در مقابل عظمت و زیبایی این ساز، بر هیچکدام از نوازندگان پیانو پوشیده نیست. رفتن به داخل فروشگاه ها، گپی با مسئول فروشگاه زدن و احیانآ امتحان صدای چند پیانو جزء غیر قابل توصیف ترین لذت ها در زندگی یک نوازنده پیانو است.


نکته ای که انتخاب این ساز را برای خریدار بسیار دشوار می کند آن است که گرانی پیانو اغلب باعث بوجود آمدن شک و تردید به هنگام خرید می شود، بخصوص اگر هدف خرید پیانو مرغوب باشد که قیمت آن دست کمی از خرید یک اتومبیل امروزی ندارد.

پیانو دیواری بخرم یا بزرگ (رویال)؟ یا اصلآ به سراغ پیانو دیجیتال بروم؟ آیا جنس دست دوم - یا دست چندم - بخرم یا نو و بقولی آکبند؟ اگر قرار است دست دوم بخرم از مغازه تهیه کنم یا از فروشگاه؟

این سئوالات و بسیاری دیگر همواره ذهن خریداران پیانو را برای ماه ها مشغول خود می کند. گرانی ساز از یک طرف و ویژگی های خاص فرهنگی ما ایرانیان، موضوع را از محدوه نوازنده یا هنرآموز فراتر هم می برد. بگونه ای که به غیر از او، پدر، مادر، خواهر، برادر و حتی گاهی بسیاری از اقوام درجه دو خانواده و دوست و آشنا هم به هنگام خرید پیانو به نوعی درگیر این پروژه می شوند.

هرچند در نظر داشتیم در ادامه مجموعه مطالبی که راجع به پیانو تهیه میکنیم به بررسی ساختمان داخلی و نحوه عملکرد قسمت های مختلف آن بپردازیم، اما نظر به علاقه دوستان تصمیم گرفته شد تا قبل از پرداختن به این موضوع، طی چند نوشته راجع به چگونگی انتخاب پیانو صحبت کنیم. بیایید ابتدا صحبتی راجع به انواع پیانو داشته باشیم.

Spinet
پیانو اسپینت

پیانو دیواری (Vertical - Upright)
هدف ما این نیست که راجع به مزایای فنی پیانو دیواری به ریز صحبت کنیم، نگاهی کوتاه داریم به ویژگی هایی از این پیانو که می تواند به هنگام خرید برای ما قابل ملاحظه باشد.

پیانوهای دیواری در ارتفاع های مختلف، با بدنه - اغلب با چوب تمام شده - متفاوت و انواع مدل ساخت بدنه وجود دارند که بدون شک می توانند سلیقه شما را راضی کنند. در اولین قدم مهمترین پارامتر برای اینکه متوجه شوید پیانو عمودی چقدر حالت مبتدی دارد و چقدر حالت حرفه ای ارتفاع پیانو دیورای است. ارتفاع یک پیانو دیواری از کف زمین تا بالای آن اندازه گیری می شود (چه پیانو چرخ داشته باشد چه نداشته باشد).

دلیل این امر بیشتر به این خاطر است که عرض و تقریبآ عمق پیانو ها با کمی تفاوت یکسان است و این ارتفاع ساز است که در حجم بدنه پیانو تاثیر بیشتر را می گذارد، هرچه ارتفاع بیشتر باشد پیانو حجم صوتی بیشتری دارد. حجم صوتی ارتباطی به رنگ یا شفاف و مات بودن صدا ندارد و صرفآ صوت حاصله از این پیانو قوی تر خواهد بود. چرا که پیانو بلند علاوه بر آنکه سیم های طولانی تری هم دارد، صفحه صدای (Sound Board) بزرگتری دارد که باعث تولید صدای قوی تر می گردد.

Console
پیانو کنسول
 
پیانوهای اسپینت (Spinet) معمولآ کوتاه ترین نوع پیانوهای دیواری و از ارزانترین نوع آنها هستند. ارتفاع این پیانوها از حدود 90 سانتیمتر شروع می شود و تا حداکثر 100 سانتیمتر ادامه دارد. جعبه صدای آنها کوچک و سیستم انقال نیرو (Action) آنها ساده ترین شکل خود را دارد به همین علت، اغلب قیمت مناسبی دارند و برای مبتدی هایی که معلوم نیست در آینده نوازندگی را ادامه دهند بسیار مناسب است. فاصله سطح کی برد تا بلندترین قسمت این پیانوها بسیار کم بوده و حداکثر حدود 20 سانتیمتر است.

رنج بعدی پیانو های کنسول (Console) است که از ارتفاع حدود 100 سانتیمتر شروع می شود و تا حدود 110 سانتیمتر ادامه پیدا می کند. ساختمان سازه آنها بگونه ای است که بدنه ای بسیار محکم و بادوام دارند و معمولآ در آموزشگاه ها یا مدارس موسیقی و نیز استودیوها برای تمرین - نه معمولآ ضبط - از آنها استفاده می شود. انواع آمریکایی این پیانوها - که در بازار ایران کم هستند - زیبایی خاصی دارند و روی بدنه خارجی آنها زیاد کار شده است.

Full Upright
پیانو دیواری حرفه ای
 
اگر قصد دارید از ابتدا پیانویی بخرید که به احتمال زیاد دیگر آنرا عوض نکنید، حتمآ از نوع کنسول انتخاب کنید، چراکه قیمت و دوام خیلی خوبی دارند. بدنه این پیانوها بخصوص در قسمت کی برد، محل قرار دادن نت موسیقی (Music Rest) و نیز دیواره های اطراف کی برد به گونه ای ساخته شده است که شباهت زیادی به پیانو های بزرگ (رویال) دارد. به تفاوت سطح بالایی پیانو از کی برد در پیانوهای اسپینت و کنسول دقت کنید.

از ارتفاع 110 سانتیمتر به بالا معمولآ پیانوهای حرفه ای شروع می شود، ارتفاع این پیانو ها ممکن است در بهترین حالت به 133 سانتیمتر هم برسد. البته ناگفته نماند که برخی از مدل های بسیار قدیمی پیانوهای دیواری تا ارتفاع 150 سانتیمتر هم ساخته شده اند، اما امروزه حداکثر در ارتفاع 133 و اغلب 130 سانتیمتر ساخته می شوند. فراموش نکنید که طول سیم ها، کیفیت سیستم انتقال نیرو (Action) سایزهای بالای این پیانوها از بسیاری پیانوهای بزرگ (رویال) که در ابعاد کوچک ساخته می شود بهتر است.

در مطالب بعدی راجع به پیانوهای بزرگ (رویال) و دیجیتال صحبت خواهیم کرد و سپس به بررسی پارامترهایی مانند جنس مواد اولیه، سیستم انتقال نیرو (Action)، رنگ صدا و ... که در انتخاب ساز می تواند مهم باشد خواهیم پرداخت.


ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو، نگهداری - قسمت دوم
Polishing the Piano
برای بازسازی بدنه پیانو در کارخانه ساز را
بطور کامل پیاده می کنند.


آیا پولیش کردن بدنه خارجی پیانو درست است؟
 
Steinway & Suns و بسیاری دیگر از سازندگان پیانوهای مرغوب معتقد هستند که یک پیانو بگونه ای ساخته می شود که تا سالهای سال نیازی به پولیش نخواهد داشت. چرا که تمهیدات لازم برای مراقبت از بدنه چوبی پیانو در کارخانه اندیشیده می شود. در واقع کیفیت مواد و ضخامت بکاربرده شده از آنها روی چوب - چه پیانو پلی استر باشد چه روکش با لاک الکل - به حدی است که عملآ شما را سالها از پولیش کردن بی نیاز می کند.

پلی استر یا لاک الکل استفاده شده برای پیانو معمولآ از نوع خاصی است که به علت گرانقیمت بودن کمتر در صنایع ساخت لوازم چوبی بکار می رود. این محصول Nitrocellulose Lacquer نام دارد که حاوی مقادیر زیادی نیتروژن و گوگرد است. از این ماده اغلب برای پوشش سازهایی مانند پیانو، گیتار و حتی ویولن استفاده می شود.

استفاده از براق کننده ها یا واکس های معمول موجود در بازار که برای لوازم چوبی بکار برده میشود، بعلت سازگار نبودن با Nitrocellulose نه تنها به بالابردن کیفیت سطح ساز کمک نمی کنند بلکه عملآ باعث افت کیفی این پوشش محافظ خواهند شد.

مشکل دیگر پولیش کردن بخصوص برای سازهایی که روکش چوب دارند - پلی استر نیستند - آن است که صاحب ساز در طول زمان از مواد مختلف برای پولیش ساز خود استفاده می کند. این موضوع خود می تواند به علت ناسازگاری رفتاری این مواد، برای بدنه ساز مشکل ایجاد کند.

سازندگان پیانو معمولآ اصرار دارند که آنقدر از پیانو باید استفاده کرد تا بدنه آن نیاز به "بازسازی" داشته باشد که در آنصورت باید به نمایندگی های مجاز شرکت سازنده مراجعه کرد. چرا که تنها آنها هستند که می دانند این ساز با چه مواد اولیه ای ساخته شده است.

البته باید متذکر شد برخلاف لوازم چوبی خانگی، کیفیت کار روی بدنه خارجی یک پیانوی مرغوب به حدی است که چنانچه ساز ضربه نبیند، با توجه به شرایط آب و هوایی محیط (قبلآ راجع به آن صحبت کرده ایم) می تواند حداقل بین 10 تا 15 سال بدون کوچکترین مشکلی صورت اولیه خود را حفظ کند.

در اینجا تاکید می شود آنچه بیش از همه باعث مات و کدر شدن روکش پیانو می شود اشعه ماورای بنفش خورشید - یا سایر منابع نوری مصنوعی حاوی این اشعه - است، بنابراین حتی المقدور سعی کنید مانع تابش مستقیم یا غیر مستقیم این اشعه به بدنه ساز خود شوید.

Polishing the Piano
هرگز از مواد نا مرغوبی که به آنها اعتماد ندارید
برای واکس یا پولیش ساز خود استفاده نکنید.

پس از گذشت زمان طولانی چه باید کرد؟
پس از گذشت 10 سال یا بیشتر بتدریج کیفت و درخشندگی بدنه پیانو روبه زوال می رود و هرچند این افت ظاهری قاعدتآ نباید روی کیفت صدای ساز اثر بگذارد، اما ممکن است از لحاظ روحی موجب لحاظ آزار و اذیت نوازنده شود. چه باید کرد؟ بخصوص در کشور ما که امکان دسترسی به نمایندگی ساز کم است و یا نمایندگی کاری جز فروش ساز نمی کند.

در این باره باید به چند قانون ساده توجه کنید و هرچه ساز شما مرغوب تر است جدی تر آنها را رعایت کنید :

اول : حتی المقدور مسئله پولیش کردن ساز را فراموش کنید، بخصوص اگر ساز شما سازی نباشد که برای کنسرت یا مراسم خاص موسیقی از آن استفاده می شود. اینرا بدانید که پولیش کردن ساز با وجود آنکه بنظر ساز شما را تمیزتر می کند اما در نهایت از قیمت ساز شما می کاهد، چرا که دیگر سازی نیست که کارخانه آنرا تمام کرده باشد.

دوم : هرگز تحت هیچ شرایط ساز خود را به دست مبل سازان بخصوص آنها که مغازه های کوچک تولیدی دارند، نسپارید. این افراد هیچ ایده ای از تفاوت و کیفت کار انجام شده روی بدنه پیانو با یک میز آشپزخانه ندارند.

سوم : بجای پولیش کردن مجدد ساز سعی کنید آنرا تمیز کنید. برخی مواد و اسپری ها در بازار وجود دارند که بجای پولیش کردن روی بدنه پاشیده می شوند و ضمن اینکه پس از مدتی بخار می شوند، چربی ها و مواد زائد چسبیده به بدنه را به دستمالی که با آن ساز را تمیز می کنند می چسبانند. دقت کنید که موادی که پلیش می کنند، ضخامت لایه محافظ چوب را کم می کنند اما این مواد اینکار را نمی کنند. حقیقت امر آن است که این مواد چیزی جز محلول آب با یک پاک کننده - قلیایی یا اسیدی - خیلی ضعیف نیستند.

چهارم : هرگز شخصآ اقدام به پولیش کردن و یا حتی تمیز کردن جدی ساز (موردی که در قسمت سوم صحبت شد) نکنید، از یک متخصص یا کسی که اقلآ 20 سال در کار تعمیر یا کوک پیانو بوده است کمک بگیرید.

پنجم : فراموش نکنید ماده ای که ساز شما را پولیش می کند و ضخامت لایه محافظ را کم می کند، دیر یا زود طی چند سال آینده به بدنه اصلی ساز خواهد رسید و دمار از روزگار ساز شما در خواهد آورد. پس پولیش نکنید تا ساز شما همواره ساز بماند.

اما در هر صورت چنانچه با این دلایل توجیه نشدید و اصرار به انجام اینکار داشتید پیشنهاد می شود با فردی که ساز شما را کوک می کند - عمومآ نوازندگان به او اطمینان دارند - مشورت کنید و از او بخواهید که راه حل مناسبی برای بهسازی ساز شما پیشنهاد کند.

همواره باید به یاد داشته باشید که بدنه سازشما ممکن است با پولیشهایی که بر پایه روغن، واکس، سیلیکون و ... باشند سازگاری نداشته باشد. بنابراین قبل از استفاده از ماده پولیش کنند راجع به آن مطالعه کنید و ببینید با پوششهای Nitrocellulose سازگاری دارد یا خیر. قیمت مواد لازم برای واکس یا پولیش پیانو با توجه به کیفیت آن بین 10 تا 30-40 دلار است.

Polishing the Piano
نمونه از واکس و پولیش های مخصوص پیانو

گونه ای از محصولات تمیز کننده (واکس و پولیش) بنام Steinway Furniture Care که توسط شرکت Steinway (که خود سازنده پیانو است) تحت لیسانس Steinway & Sons تهیه و تولید می شود، مورد تایید Steinway & Sons است. لذا پیشنهاد می شود حتی المقدور در نهایت از این نوع مواد برای تمیز کرده پوشش ساز خود استفاده کنید.

پس از این مرحله و انتخاب ماده پولیش کنند، قسمتی از پایین بدنه پیانو در پهلو ها که کمترین دید را دارد برای آزمایش انتخاب کنید. با کمک یک پارچه کلف یا حوله اقدام به پولیش کردن یک قسمت کوچک - مثلآ مربعی به عرض 10 سانتیمتر - بکنید. اگر احساس کردید که اثر خاصی روی بدنه ساز نداشت و یا حتی سطح ساز را بدتر کرد فوری با یک پارچه خشک تمام مایع یا اسپری بکار برده شده را پاک کنید. استفاده از آب یا پارچه نمدار برای اینکار جایز نیست چرا که ممکن است ماده پولیش کننده با آب واکنش شیمیایی انجام دهد و کار را خراب تر کند.

بگذارید چند روزی از پولیش کردن ساز بگذرد اگر کیفیت سطح پولیش شده، حفظ شد و مطمئن شدید که ماده فوق خاصیت مثبت دارد، شروع به پولیش کردن کامل ساز نمایید. هرچند هنوز فرصت دارید که دست از اینکار بکشید.

نکته آخر اینکه چنانچه پیانو شما پلی استر است و یا پوشش "کلفت" لاک الکل دارد و ناگزیر هستید آنرا تمیز کنید می توانید مقدار خیلی کمی از مواد شوینده شیشه - دو یا سه اسپری کافی است - به یک دستمال مرطوب زده ساز خود را با آن تمیز کنید.


ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو - نگهداری ، قسمت اول
A Piano
پیانو یک ساز است نه میز یا وسیله تزئینی

گرد و غبار بزرگترین مشکل پیانو

احساس آن ساده است بخصوص اگر پیانو شما مشکی با روکش پلی استر باشد. حتی اگر هر روز آنرا تمیز کنید باز روز بعد متوجه خواهید شد که چقدر گرد و غبار روی ساز نشسته است. البته این فقط قسمتی است که شما آنرا مشاهده می کنید، بخصوص اگر شما عادت به باز نگاه داشتن درب پیانو - چه از نوع بزرگ (رویال) و چه دیواری - باشید، در اینصورت شاهد نشستن خاک و غبار بر روی همه قسمتهای داخلی خواهید بود.


گرد و غباری که وارد مکانیسم پیانو می شود روی سیم ها و قطعات اکشن پیانو نشسته و بتدریج باعث ایجاد اختلال در فعالیت عادی آنها می شود. سیم های باس پیانو قطور و بعلت پهنای بیشتری که دارند بسادگی گرد و خاک را بخود می گیرند. بخصوص اگر از پیانو بندرت استفاده شود، بخار آب یا ذرات احتمالی چربی در هوا باعث می شود که گرد و خاک بطور دائم روی این سیم ها بماند و صدای سیم را تغییر دهد. یادآور می شود که گرد و خاک موجود در محیط به علت ذرات معلق شیمیایی که دارند می توانند به اکسیده شدن سیمهای پیانو کمک کنند.

بنابراین اگر محل زندگی شما اصولآ گرد و خاک زیادی دارد از باز گذاردن در پیانو (چه از نوع بزرگ چه از نوع دیواری) خودداری کنید. چنانچه اصرار دارید که پیانو بزرگ (رویال) شما درب باز داشته باشد از پوششهای مخصوصی که به روی سیمها می کشند استفاده کنید.

چگونه پیانو را تمیز کنیم؟


همانطور که احتمالآ دیده اید بهترین پارچه برای تمیز کرده پیانو پارچه های زرد رنگی است که اغلب با پیانوهای نو به شما تحویل می شود. این پارچه ها که نرم هستند حاوی برخی مواد شیمیایی هستند که به سادگی به هنگام برخورد با سطح بیرونی پیانو دارای الکتریسته ساکن شده گرد و غبار را به خود جذب می کنند.

اگر چنین پارچه ای در اختیار ندارید یک تکه پارچه پشمی طبیعی می تواند انتخاب بعدی شما باشد. اما هنگام کار با آن باید دقت کنید که محکم آنرا به روی ساز نکشید چرا که ممکن است روی پیانو خط بیندازد.

در نهایت پارچه های سفید توری که در آشپزخانه استفاده می شود به شرط نو و تمیز بودن و نیز دقت در استفاده از آن، می توانند بعنوان انتخاب بعدی برای پاک کردن پیانو بکار روند.

برای تمیز کردن کلاویه ها که اغلب به دلیل چربی و عرق احتمالی موجود در انگشتان، گرد و خاک را بخود می گیرند باید پارچه را به مقدار خیلی کم مرطوب کنید و به آرامی روی آنها بکشید. فرا موش نکنید که سطح اطراف کلید های سیاه پیانو را نیز پاکیزه کنید.

هرچند در بازار مایعات و اسپری های مخصوصی برای پاک کردن پیانو وجود دارد، اما سعی کنید حتی المقدور از آنها برای پاک کردن ساز خود استفاده نکنید. اغلب این مواد دارای ترکیبات شیمیایی بوده و در بلند مدت تاثیر نامطلوب روی ساز شما خواهند گذاشت.

بهترین جا برای قرار دارد پیانو


همانطور که در نوشته های قبل اشاره کردیم، پیانو ساز حساسی است و هر گونه تغییر ناشی از حرکت دادن یا شرایط آب و هوایی می تواند در کوک آن تاثیر بگذارد، بنابراین جای تعجب نخواهد بود اگر بگوییم محلی که پیانو را در آن قرار می دهید باید دارای ویژگیهای خاص باشد.

محل قرار دادن پیانو نباید در کنار رادیاتور یا وسایل گرم کننده باشد. حتی باید سعی کنید پیانو را حتی المقدور در کنار دیوارهایی که از درون آنها لوله آب گرم، لوله دودکش بخاری و ... عبور می کنند هم قرار ندهید، چرا که تغییرات درجه حرارت دیوار به شدت روی کوک ساز تاثیر می گذارد.

نور مستقیم آفتاب علاوه بر آنکه به روی رنگ قسمتهای خارجی تاثیر می گذارد درنهایت منجر به تولید گرما می شود، پس هرگز آنرا در محلی قرار ندهید که نور مستقیم خورشید به آن بتابد.

حتی المقدور سعی کنید تا پیانو را پشت به دیوارهای داخلی ساختمان قرار دهید. دیوارهایی که از پشت با خیابان و فضای آزاد در ارتباط هستند طی شبانه روز سرد و گرم می شوند و مانع بوجود آمدن شرایط متعادل دمایی برای ساز می شوند. اما دقت کنید اگر باید میان دیوار حاوی لوله گرم و دیوار مجاور به خیابان یکی را انتخاب کنید، در آنصورت دیوار مجاور به خیابان ارجحیت دارد بخصوص اگر دیوارهای خارجی از لحاظ حرارت ایزوله شده باشند.

مکانهایی از خانه مانند طبقات زیر زمین، موتور خانه یا پارکینگ معمولآ دارای گرما و رطوبت زیاد هستند لذا از قرار دادن پیانو در این مکانها خودداری کنید. این محل ها اغلب با وجود آرامش و سکوتی که دارند بهترین جا برای تمرین یک نوازنده پیانو هستند اما متاسفانه برای ساز محل مناسبی نیستند.

نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد آن است که پیانو را نباید در محلی قرار داد که احتمال دارد در اطراف آن آب وجود داشته باشد. قرار دادن پیانو در کنار محل نگهداری گلدانها، کنار آشپزخانه و ... همواره این احتمال را بوجود می آورد که به ساز شما آب پاشیده شود.

بنابراین بعنوان یک قاعده کلی باید گفت که پیانو را از منابع تولید گرما و سرما، نور آفتاب، گرد و غبار و رطوبت تا حد امکان باید دور نگاه داشت.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥

پیانو - کوک ، قسمت دوم

 piano
هر پیانو حداقل به دوبار کوک در سال نیاز دارد

پیانو چه مواقعی نیاز به کوک کردن دارد؟

Steinway & Sons می گوید : "مهم نیست که پیانو شما از چه مارکی باشد، چه کسی آنرا قبلآ کوک کرده باشد و در چه شرایط آب و هوایی باشد. طبیعت پیانو در این هست که به تدریج از کوک خارج شود."


بنابراین نباید انتظار داشت که حتی بهترین پیانو ها دیر به دیر کوک شوند. سازندگان بزرگ پیانوهای خوب همانند Steinway & Sons ، Yamaha ، Baldwin ، Schimmel و ... همگی اتفاق نظر دارند که یک پیانو باید حداقل دو بار در سال کوک شود.

اما ممکن است شما یکی از همین مارکهای خوب پیانو را داشته باشید و بگویید که ساز من کوک خود را طی یکسال حفظ می کند. باید گفت اینگونه نیست! از آنجایی که پروسه خارج شدن کوک - در صورتی که تغییر ناگهانی به ساز اعمال نشود - تدریجی است گوش شما اغلب قادر به تشخیص آن نخواهد بود و یک ناظر خارجی و متخصص بسادگی می تواند تشخیص دهد که ساز شما از کوک خارج است یا خیر.

لذا طبق توصیه سازندگان حداقل دو بار در سال پیانو خود را کوک کنید. اما چنانچه پیانو توسط یک فرد حرفه ای و روزانه بیش از 3-4 ساعت استفاده میشود و یا کاربری آن مانند پیانو یک آموزشگاه است، ممکن است لازم باشد بیش از 4 بار درسال به کوک شود چرا که استفاده زیاد از پیانو بخصوص در فصولی که رطوبت هوا زیاد است به شدت بر روی کوک پیانو تاثیر می گذارد.

آیا با کوک نکردن پیانو مشکلی برای ساز بوجود می آید؟


یک ورزشکار هنگامی که برای مدت زیاد ورزش نکند دیگر نمی تواند خیلی سریع به اندازه اولیه خود باز گردد و لازم است که برای مدتی از ورزشهای سبک شروع کند تا نهایتآ به شرایط اولیه بازگردد. برای پیانو هم تقریبآ همین موضوع صادق است. سیم های پیانو از لحاظ فیزیکی باید همواره تحت کشش مشخصی باشند و چنانچه ساز برای چندین سال کوک نشود کشش روی سیم ها کم شده و برای بازگرداندن ساز به کوک استاندارد، ممکن است چند هفته کار لازم باشد. سیمها در مدتی که پیانو در خواب بوده از حالت تعادل در کشش کوک درست به حالت تعادلی در یک کشش کمتر عادت کرده اند و بازگرداندن آنها به وضعیت جدید زمان می خواهد و با یک کوک اینکار ممکن نخواهد بود.

 piano
پیانو را هنگام جابجایی حتمآ با پتو محافظت کنید.

آیا حرکت دادن پیانو کوک را تغییر می دهد؟

کاملآ بستگی به این دارد که با چه مهارتی ساز جابجا شود. اگر ساز را در محدوده کوچکی فقط روی چرخهایش تکان دهیم به احتمال زیاد تغییری در وضعیت کوک رخ نخواهد داد. اما اگر ساز را با پیچ و تاب زیاد یا در فواصل طولانی جابجا کنیم ضربات احتمالی ممکن است باعث تغییراتی هر چند کوچک در صفحه صدای (Soundboard) یا سایر قسمتهای ساز شود که می تواند عاملی برای از کوک خارج شدن باشد.

بخصوص اگر وضعیت محیطی ساز تغییر کند. مثلآ از یک اطاق با کولر آبی به یک اطاق با کولر گازی منتقل شود بدون شک روی کوک ساز تاثیر خواهد گذاشت. نکته مهم آن است که در اینگونه موارد باید بگذاریم ساز برای مدتی به حال خود بماند و از لحاظ فیزیک خود را با شرایط محیط منطبق کند بعد اقدام به کوک مجدد ساز بنماییم.

نکته بسیار مهم هنگام جابجایی پیانو


پیانو بهترین دوست و همدم یک نوازنده است و جدای از این مسئله به دلیل گران قیمت بودن این ساز، به هنگام نقل و انتقال آن همواره از افراد و تیم های مجرب استفاده کنید. لحظه ای درنگ نکنید و بخاطر چند هزار تومان بالا یا پایینتر انتقال ساز خود را به دست افراد کم تجربه نیندازید. متاسفانه در همین شهر تهران شاهد آن بوده ایم که به دلیل کم تجربگی هنگام پایین آوردن ساز از وانت، ساز رها شد و بر زمین افتاده و یا به هنگام عبور دادن ساز از پای پیچ پله ها آنرا به در و دیورا کوبانده اند.

اگر تیم جابجا کننده برای جابجایی از تسمه هایی که روی دوش کارگران می افتد استفاده نمی کند، به هیچوجه کار را به آنها محول نکنید. حتمآ از تیم جابجا کننده ساز بخواهید که روی ساز شما پوشش کلفت برزنتی یا پتو بکشند چرا که گوشه های ساز بخصوص در کنار پایه های جلویی همواره در خطر برخورد با دیوار هستند. همچنین کارگرانی که ساز را حمل می کنند اغلب روی پله ها، برای استراحت، کف پیانو را به زمین می کشند و باعث خرابی کف آن می شوند. بنابراین با دقت همواره بالای سر افراد جابجا کننده ساز و در مواقع مورد نیاز به آنها تذکر دهید.

با وجود سنگینی ساز (بطور متوسط 250 کیلوگرم)، دو یا حداکثر سه نفر برای جابجایی پیانو کافی هستند و اگر با تجربه باشند بسادگی مثل آب خوردن ساز را جابجا می کنند اما اگر بی تجربه باشند، هر چند نفر هم کمک داشته باشند نمی توانند ساز را جابجا کنند.

در کشورهای پیشرفته شما می توانید پیانو خود را هنگامی که می خواهید از یک نقطه شهر به نقطه دیگر منتقل کنید، بیمه نموده با خیال راحت دست به اینکار بزنید. اما متاسفانه در ایران شرکت های بیمه چنین پوششی را نمی دهند.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو - کوک ، قسمت اول
Piano Tuning
یک نوازنده خوب پیانو به احتمال زیاد نمی تواند
ساز خود را کوک کند و یک تکنیسین کوک پیانو
یقینآ نمی تواند خوب ساز بزند.

کوک استاندارد برای پیانو هنگامی است که نت لا در اکتاو میانی، صوت موسیقی با فرکانسی معادل 440 هرتز را تولید کند. اینکه این فرکانس از کجا آمده است، داستان مفصلی دارد اما همین بس که در این فرکانس قدرت و رنگ صدای نت ها بهتر خود را نشان می دهد و پس از جنگ جهانی اول بعنوان استاندارد کوک شناخته شده است.


کوک کردن پیانو پیچیده تر از سایر سازهای زهی است

 

اغلب سازهایی که عامل تولید صدا در آنها سیم های زهی هستند - مانند ویولن، سنتور، گیتار و ... - معمولآ توسط نوازنده کوک می شوند اما پیانو اینگونه نیست. وسعت صوتی این ساز از حدود 27 هرتز شروع می شود و تا حدود 3500 هرتز ادامه دارد و بعلت پیچیدگی ساختاری که دارد معمولآ برای کوک نیاز به تکنیسین مجرب دارد.

ممکن است کلاویه های مختلف ساز شما نسبت به هم متعادل باشند و مشکل هارمونیک نداشته باشند در این حالت نواختن موسیقی با این ساز برای خیلی از افراد عادی طبیعی بنظر خواهد رسید اما یک گوش دقیق تفاوت pitch این ساز را با یک ساز استاندارد بخوبی تشخیص می دهد.

با توجه به کیفیت مواد و قطعاتی که در ساخت پیانو بکار برده می شود هر چند مدت یکبار باید ساز را کوک کرد. گذشت زمان اغلب باعث می شود که کوک انواع سازهای زهی بیفتد و برخی از سیم ها پایین تر از آنچه باید نوسان کنند، و نتیجتآ نت بم تری را تولید کنند.

پیانو نیز از این قاعده مستثنا نیست و پیچیدگی های بیشتری دارد، چرا که تقریبا" به غیر از یک اکتاو پایین پیانو، هر کلاویه در سایر اکتاوها از دو یا سه سیم تشکیل شده است و از آنجا که معمولآ سیمها یکسان از کوک خارج نمی شوند، حتی نواختن یک نت نیز می تواند صدای غیر قابل تحملی را ایجاد کند. یک پیانو امروزی با 88 کلاویه معمولآ حدود 220 تا 230 سیم زهی برای تولید صدا دارد.

چرا کوک کردن پیانو زمان زیادی لازم دارد؟
کوک پیانو معمولآ در چند مرحله انجام می شود. اگر شاهد کوک کردن حرفه ای یک پیانو بوده باشید حتمآ تعجب کرده اید که چرا تکنیسین پیانو چند بار بصورت رفت و برگشت ساز را کوک می کند. (اگر اینکار را نمی کند حتمآ در مهارت او و گوش موسیقی خود شک کنید!)

دلیل آن این است که مجموع سیمهای پیانو فشاری در حدود 16 هزار کیلوگرم به اتصالات و صفحه چدنی نگهدارنده سیم ها وارد می کند. بنابراین بدیهی است که فشار وارده به مجموعه، هنگامی که از سمت سیمهای باس به سمت سیمهای ریز برای کوک کردن حرکت می کنیم تغییر می کند و در نهایت روی کوک سیم های قبلی تاثیر می گذارد. به همین دلیل یک تکنیسین مجرب معمولآ مجبور است چند بار با حرکت رفت و برگشت کوک هر کلاویه را کنترل و در صورت نیاز تصحیح کند.

Piano Tuning
کوک پیانو به آچار مخصوص احتیاج دارد. استفاده
از انبردست برای تنظیم یک سیم باعث آسیب
دیدن پین های نگهدارنده سیمها می شود.

رفتار پیانو های نو

هرچند امروزه تکنولوژی قطعات و نحوه ساخت پیانوها بسیار پیشرفت کرده است اما این قاعده هنوز وجود دارد که یک ساز (پیانو) نو ممکن است طی یکی دو سال اول بیش از حد معمول از کوک خارج شود. میزان دفعات و مقدار خارج شدن از کوک کاملآ به کیفیت ساخت و نحوه نگهداری شما از ساز بستگی دارد. بگونه ای که یک ساز مرغوب ممکن است طی یک سال هم کوک اولیه خود را نگه دارد و صدای قابل قبولی را تولید کند و برعکس یک پیانو نامرغوب ممکن است در کمتر از یک ماه کوک خود را بکلی از دست بدهد.

علت این امر این است که اغلب قسمتهای پیانو از چوب تشکیل شده و چنانچه در مراحل پخت چوب و خارج کردن آب از آن کاستی صورت بگیرد، این قطعات بسادگی می توانند تحت فشار سیمها تغییر حالت دهند. سیم های زهی نو نیز برای رسیدن به یک حالت پایدار نیاز به تحمل کشش برای مدت طولانی دارند. لذا مجموع عوامل فوق ممکن است باعث شود که کوک یک پیانو نو در سال اول به چندین بار کوک شدن نیاز داشته باشد.

یک راهنمایی ساده برای پیانو های نو


اگر پیانو شما از مارکهای خوب ژاپنی یا آلمانی موجود در بازار کشور است، در شرایط عادی قاعدتآ نباید در سال اول به بیش از دوبار کوک کردن احتیاج داشته باشد. پیانوهای خوب کره ای و انواع پیانو های مرغوب اروپای شرقی که در بازار موجود هستند نباید به به بیش از سه یا چهار کوک در سال اول داشته باشند. سایر پیانو های تقریبآ ارزان قیمت ساخت کشورهای چین و آسیای میانه که در بازار ایران موجود است ممکن است حتی به هر یکی دو ماه یکبار کوک نیاز داشته باشند.

دقت کنید که همانطور که گفتیم کوک ساز علاوه بر کیفیت آن به شرایط آب و هوایی و نحوه نگهداری آن بستگی دارد و مواردی را که در بالا برشمردیم تنها برای بدست آوردن ایده از میزان احتمالی نیاز به کوک ساز بود. اما توجه کنید که اگر ساز شما به بیش از مواردی که برشمردیم نیاز به کوک دارد، حتمآ مشکلی در ساز یا نحوه نگهداری آن وجود دارد.

تاثیر رطوبت


انبساط نسبی چوب - بخصوص صفحه صدا (Sound Board) - به دلیل افزایش رطوبت محیط می تواند باعث ایجاد کشش بیشتر در سیم ها و نهایتآ بالا رفتن فرکانس کوک نت ها شود. چرا که سیم ها نسبت به افزایش یا کاهش رطوبت واکنش خاصی از خود نشان نمی دهند. بنابراین همواره سعی کنید که برای پیانو خود شرایط محیطی ثابتی را فراهم کنید. فراموش نکنید که قراردادن ظرف آب برای تنظیم رطوبت درون پیانو از بزرگترین اشتباه ها است چرا که اگر چنین چیزی لازم حتمآ کمپانی های سازنده پیانو تاکنون فکری بحال آن کرده بودند.

بالا بردن فرکانس چیست؟


پس از گذشت مدت طولانی از کوک کردن پیانو، ممکن است کلیه نت های آن از کوک استاندارد فاصله زیادی گرفته باشند. در این حالت نمی توان بسادگی کوک معمولی ساز را کوک کرد و لازم است عملیات خاصی با عنوان Pitch Raising روی ساز انجام گیرد. پیانویی که مدتها کوک نشده باشد معمولآ رفتاری شبیه به یک پیانو نزدیک به نو از خود نشان می دهد و لازم است کوک دقیقی روی آن انجام شود و شاید لازم باشد که فواصل نزدیک به هم چند برنامه کوک برای آن در نظر گرفته شود.

نباید فراموش کنیم که بسیاری از پیانوهای قدیمی توانایی تحمل فشار کوک استاندارد را ندارد و نمی توان روی آنها Pitch Raising انجام داد، لذا معمولآ آنها را پایین تر از حد استاندارد کوک می کنند.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
پیانو - نحوه انتخاب ، قسمت سوم
RD 700
نوازندگی با پیانوی دیجیتال لذت خاصی دارد.
 
 
 
پیانو دیجیتال
پیانوهای دیجیتال امروزی چه از لحاظ صدا و چه از لحاظ کیفیت لمس و پاسخ کلاویه ها به اندازه های یک پیانو آکوستیک بسیار نزدیک شده اند. بگونه ای که امروزه در بسیاری از استودیوهای ضبط به دلیل سهولت صدا گیری از پیانو دیجیتال، معمولآ از آنها برای ضبط موسیقی استفاده می شود.

شما با هزینه ای که برای خیرد یک پیانو زیرمتوسط آکوستیک می پردازید می توانید یک پیانو خوب دیجیتال خریداری کنید. بعنوان مثال شما هرگز نخواهید توانست با حدود دو میلیون تومان یک پیانو آکوستیک قابل قبول خریداری کنید، اما با همین مبلغ می توانید یکی از بهترین پیانو های دیجیتال موجود را خریداری کرده از نواختن آن لذت ببرید.

جای هیچگونه نگرانی هم نیست، چنانچه پیانو دیجیتال را از فروشگاه های معتبر و احیانآ نمایندگی آن - که اخیرآ در تهران بسیاری از مارک ها نمایندگی دارند - تهیه کنید، هیچ گونه خطری سرمایه گذاری شما را تهدید نمی کند. تکنولوژی ساخت این دستگاه ها آنقدر پیشرفته کرده است که بندرت مشکل خاصی برای آنها بوجود می آید.

مزایای عمومی استفاده از پیانوهای دیجیتال
شاید مهمترین نکته آن باشد که شما می توانید صدای این ساز را کم کرده و یا حتی به هنگام شب با یک هدفون به تمرین نوازندگی خود بپردازید، بدون آنکه موجب آزار افراد خانواده یا همسایگان شوید.

از دیگر مزایای این سازها آن است که انواع مرغوب آنها معمولآ دارای نمونه صدای (Sample / Font) بهترین پیانوهای موجود دنیا هستند. بنابراین شما می توانید با خرید یک ساز دیجیتال از صدای بهترین پیانوها استفاده کنید. این نکته بسیار مهم است چرا که سبک های خاص موسیقی معمولآ گونه های متفاوت رنگ صدا را می طلبد ممکن است شما در جایی نیاز به یک صدای گرم و مهربان داشته باشید و در سبک موسیقی دیگر صدایی تیز و شفاف.

Korg Digital Piano
پیانو دیجیتال Stage نیاز به پایه دارد.
این پیانوها معمولآ دارای بانک صوتی گسترده تری هستند و معمولآ علاوه بر انواع پیانوهای آکوستیک، صدای انواع پیانوهای الکتریک قدیمی از انواع دهه 60 گرفته تا صدای زیبای پیانو های Rhodes را نیز شامل می شوند. بنابراین شک نداشته باشید که با تهیه یکی از این پیانوها بیشترین استفاده را از ساز خود خواهید برد.

اغلب پیانوهای دیجیتال دارای یک ریتم باکس ساده نیز هستند که معمولآ شامل انواع ریتم های 3 و 4 ضربی هستند. مزیت وجود این ریتم باکس آن است که شما می توانید به سهولت همانند یک مترونوم از آنها استفاده کنید و قطعه تمرینی خود را دقیقتر اجرا کنید.

پیانوهای دیجیتال در انواع مبله و Stage ساخته می شوند. نوع مبله آن دقیقآ در ابعاد پیانوهای آکوستیک است اما نوع Stage پایه ندارد و تنها یک بدنه است که کیبرد را شامل می شود. برای استفاده از این نوع احتیاج به تهیه یک میز یا پایه دارید. هرچند به دلیل عریض بودن این نوع از ساز جابجایی آن حتی با اتومبیل دشوار است - چراکه در اتومبیلهای معمولی جا نمی گیرد - اما در هر صورت چنانچه نیاز باشد جابجا کردن این ساز به مراتب ساده تر از یک پیانو آکوستیک است و این خود یکی از امتیازات این پیانو ها است.

تمامی این سازها نسبت به ضربه وارد شده به کلاویه حساس هستند و بخوبی رفتار انگشتان شما با کلاویه را حس می کنند. پیانوهای دیجیتال مبله معمولآ دارای آمپلی فایر و بلندگو هستند اما انواع Stage آنها فقط خروجی Audio و هدفون دارند، لذا برای استفاده از آنها باید آمپلی فایر و بلندگو یا مونتور بکار برد.

داشتن پورت های خروجی صوتی و MIDI از دیگر مزایای این سازها است که به شما کمک می کند بتوانید ساز خود را به کامپیوتر متصل کرده آنرا توسط یک نرم افزار Sequencer کنترل کنید و یا خروجی را ضبط کنید و پردازش های مورد نظر را روی آن انجام دهید.

Yamaha Digital Piano
نمونه ای از یک پیانو پیشرفته دیجیتال، مبله
انواع Action پیانوهای دیجیتال
در پیانوهای آکوستیک Action به سیستمی گفته می شود که نیروی وارده شده به کلاویه را به سیم ها منتقل می کند. در پیانوهای دیجیتال عملآ چنین سیستمی لازم نیست و نقش سیستم Action در آن است که تا حد ممکن وضعیت Action پیانو آکوستیک را برای ساز دیجیتال شبیه سازی کند.

بطور کلی دو نوع Action در پیانوهای دیجیتال متداول است یکی بنام Hammer Action (چکشی) و دیگری Action ای است که به Weighted (سنگین یا وزندار) معروف است. برخی از سازندگان از ترکیب این دو Action نوعی جدیدی بنام Weighted - Hammer ساخته اند که سعی شده ویژگیهای هر دو اکشن را داشته باشد. همچنین در گونه های مرغوب پیانوهای دیجیتال نوع خاصی از Action چکشی تحت عنوان Progressive ساخته شده است که در ادامه راجع به آن توضیح خواهیم داد.

جدای از Action که کیفیت لمس و بازخور کلاویه را مشخص می کند جنس کلاویه نیز بسیار مهم است. در انواع بسیار مرغوب پیانوهای دیجیتال، برای آنکه نوازنده احساس کند با پیانو آکوستیک کار می کند، حتی کلاویه ها از جنس چوب ساخته می شوند. معمولآ پیانوهای دیجیتالی که توسط کارخانه های سازنده پیانوی آکوستیک، ساخته می شوند دارای کلاویه های چوبی هستند یا حداقل اینگونه انتخابی را برای شما دارند. در غیر اینصورت بندرت سازنده پیانوی دیجیتالی را می توان پیدا کرد که در پیانو خود از کلاویه های چوبی استفاده کند.

دقت کنید که کیفیت لمس کلاویه ها در پیانوهای دیجیتال بسیار با کلاویه های کیبردهای معمولی متفاوت است و به همین دلیل اغلب افرادی که با کیبردهای معمولی کار کرده اند نمی توانند با پیانوهای دیجیتال نوازندگی کنند و برعکس.

پیانوهایی که از سیستم Weighted Action استفاده می کنند معمولآ ارزانتر هستند. خاصیت این Action آن است که برخلاف کلاویه های کیبرد های معمولی به کلاویه پیانو دیجیتال وزن می دهد، به عبارتی برای نواختن ساز باید نیروی بسیار بیشتری به کلاویه وارد کنید. کلاویه های این سیستم همگی سنگین هستند و وزنی - در واقع نیرویی که با انگشت شما وارد می شود - را که شما هنگام نواختن حس میکند در طول مسیر رفت و برگشت کلاویه یکسان است.

Action
نمونه ای از Action یک پیانو دیجیتال
اما Action های چکشی سیستم پیچیده تری دارند. این نوع از Action سعی می کند کلاویه را همانند یک پیانو آکوستیک شبیه سازی کند و برای همین کلاویه این نوع از سازها همانند پیانو آکوستیک، لقی ابتدای مسیر رفت را داشته، سپس سنگین شده و هنگام بازگشت مانند کلاویه آکوستیک به انگشت ضربه وارد می کنند.

Progressive Action گونه پیشرفته تری است از اکشن چکشی که در آن پاسخ ضربه ای کلیدها از قسمت بم به زیر متفاوت است. در یک پیانو آکوستیک هرچه از سمت چپ به راست حرکت می کنیم کلاویه های سبکتر شده و راحت تر اجرا می شوند، این حالت دقیقآ در پیانو دیجیتال با اکن Progressive شبیه سازی شده است و شما بسادگی تفاوت نت های زیر سمت راست را نسبت به نت های بم احساس خواهید کرد.

دقت کنید که Action یک پیانو دیجیتال مرغوب معمولآ به مراتب از پیانوهای آکوستیک هم قیمت، بهتر است و این می تواند نکته مهمی باشد برای انتخاب ساز.

تنظیم دیجیتالی Action
یکی از ویژگی های متمایز پیانوهای دیجیتال کنترل پاسخ صوتی به ضربه وارد شده به کلاویه است. معمولآ شما می توانید حداقل در سه سطح Hard، Medium و Soft صوت خارج شده از ساز را کنترل کنید. این ویژگی به شما امکان می دهد حساسیت کلاویه های ساز را نسبت به ضربه وارد شده به آنها تنظیم کند. در حالت Hard شما باید نیروی زیادی وارد کنید تا صدای ساز بلندتر شود اما در حالت Soft با آورد نیرو کم صدای بلند تری از ساز بیرون خواهد آمد.

پدال
تمام پیانوهای دیجیتال دارای پدال هستند و به شما اجازه می دهند که همانند پدال Sustain نت های نواخته شده را کنترل کنید. نوع معمولی آنها فقط یک حالت دارد به عبارتی یا Sustain بصورت کامل گرفته شده و یا بصورت کامل بسته است. هرچند از طریق کنترلهای موجود می توان میزان Sustain را کم یا زیاد کرد اما یک نوازنده حرفه ای معمولآ به پدالی احتیاج دارد که به هنگام نوازندگی بتواند میزان Sustain را کم و زیاد کند.

در انواع مرغوب پیانوهای دیجیتال این مشکل رفع شده و پدال Sustain می تواند در چندین حالت میزان کشش داده شده به نتها را کنترل کند.

واقعیت آن است که کیفیت صدا و Action پیانوهای دیجیتال به قدر پیشرفت کرده که بسیاری از نوازندگان مطرح دنیا از این سازها استفاده می کنند. اگر با یکی از انواع مرغوب آن یک ساعت کار کنید و سپس سراغ یک پیانو آکوستیک بروید، متوجه خواهید شد که Action پیانو دیجیتال حتی می تواند بهتر از پیانو آکوستیک باشد.


ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳۱ خرداد ،۱۳٩٥
موسیقی و رنگ

 

اگه به طبیعت و دنیای اطراف نگاه کنیم متوجه میشیم که خیلی از پدیده ها دارای گردش، تکرار، سیکل یا هر لغتی تو این مایه ها هستند. برای مثال روزهای هفته، شنبه، یک شنبه، دوشنبه، ... و جمعه یا فصول سال بهار، تابستان، پاییز، زمستان یا چرخه زندگی انسانها دوران کودکی، جوانی، بزگسالی و بالاخره دوران کهولت یا یه مثال دیگه همین مسئله روز و شب. یا اگه یه جور دیگه نگاه کنیم به داخل اتم ها بریم گردش ذرات اتمی (الکترونها و پروتونها و ...) به دور هسته یا حرکت سیارات به دور خورشید، گردش خون در بدن و ... همه و همه دارای یه دوره تناوب هستند. البته یه تفاوت هایی هست بعضی از این پدیده ها کاملا" گردشی هستند یعنی در انتها به نوعی به ابتدای خود برمیگردند و بعضی نه در عین تکرار جلو میرند تا به انتهایی برسند....

شکی نیست تمام پدیده هایی که به نوعی گردشی یا متناوب هستند رو میشه با هم مقایسه کرد و میشه الگوهای مشترک میان اونها رو خیلی جدی بررسی و حتی مدل سازی کرد. یکی از روابط شگفت انگیزی که میشه روی اون خیلی فکر کرد و در دوران دبیرستان ذهن منو خیلی بخودش جلب میکرد رابطه نور یا حالا به نوعی بصورت عامی تر رابطه رنگ با موسیقی هستش که خیلی ساده به اون اشاره میکنم. خب حتما" تا حالا شده بعد از بارش بارون به افق نگاه کنید و رنگین کمان ببینید خب حالا رنگین کمان چند رنگه؟ معلومه دیگه از بچگی بهمون گفتنند هفت رنگه! روابط پیچیده ریاضی بین طیف امواج الکترومعناطیس وجود داره که خارج از بحث موسیقایی ماست و البته خارج از سواد من، ولی اگه به طیف طول موج های مرئی نور دقت کنیم ما میتونیم مدل ساده زیر رو داشته باشیم:

دو ر می فا سل لا سی
. . . . . . .
قرمز نارنجی زرد سبز آبی نیلی بنفش






 

اینها رنگهای مشخصی هستند که اگه اشتباه نکنم تو فیزیک دبیرستان هم خوندیم که نیوتن (isaac newton) با منشوری که داشت تونست بعد از تجزیه نور اونها رو بدست بیاره. نیوتن این کشف مهم رو در سال 1666 انجام داد حالا آنکه باخ تازه در سال 1685 بدنیا اومد و اگه بدونید که این گام معتدلی که در اون تمام نیم پرده هاش با هم برابر هستند رو باخ تدوین کرده حتما" پی خواهید برد که او چقدر در مسائل فیزیک و ریاضی وارد بوده. گام معتدل گامی که در اون فرکانس مثلا" نت Eb با نت #D یکی هستش. تا قبل از باخ نوازنده ها از گام هایی استفاده میکردند که بسیار پیچیده بود اما باخ آمد و فاصله یک اکتاو رو به 12 نیم پرده مساوی تقسیم کرد. شکی نیست که این موسیقیدان آلمانی از اکتشافات نیوتن انگلیسی اطلاعات کافی داشته تا تونسته یه همچین تقسیماتی رو انجام بده. (یه کمی بی ربطه ولی این عدد 12 هم خیلی جالبه ها! دقت کردید یه روز دو تا 12 ساعته یا یک سال 12 ماهه!!!)

خب کافیه دیگه، این بحث رو داشته باشید، اون جدول رو هم بخاطر داشته باشید تا یه روز دیگه سر فرصت راجع به زیبایی های هارمونی موسیقی در سبکهای مختلف وقتی به رنگ تبدیل میشن با هم صحبت کنیم. برای مثال با حساب اون جدول بالا یه آکورد ساده دو ماژور CEG میشه قرمز، زرد، آبی یعنی پرچم کشو رمانی romania_flag.gif! بازهم راجع به پدیده های مختلف تو موسیقی مثل فاصله های هفتم یا دیسونانس و .... و رابطه هاشون با رنگ صحبت خواهیم کرد. راستی شاید این عکس دومی معرف یه موسیقی خیلی زیبا باشه نه ؟ اگه اینطور باشه فکر میکنید کلاسیکه؟ یا رمانتیک یا Jazz یا ... ؟

 



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : جمعه ٢۸ خرداد ،۱۳٩٥

ساز دهنی:

 

انتخاب و خرید سازدهنی

برای انتخاب یک سازدهنی مناسب ، در قدم اول لازم است "نوع" سازدهنی مشخص شود و در مرحله بعد مارک و "مدل" مناسبی از آن نوع سازدهنی را انتخاب کرد .

در مورد انواع مختلف سازدهنی قبلا در مقاله سازدهنی : ساختمان ، صدادهی و طبقه بندی با تفصیل بیشتری صحبت کرده ایم . اگر از قبل با انواع مختلف سازدهنی آشنایی دارید می توانید از خواندن مطالب زیر صرف نظر کرده و مستقیما به تیتر بعدی این مقاله (با عنوان : چه نوع سازدهنی مناسب است ؟) مراجعه نمایید .

اما برای افرادی که می خواهند نواختن سازدهنی را برای نخستین بار تجربه نمایند ، می توان به طور خلاصه گفت که سه نوع اصلی سازدهنی عبارتند از : ترمولو (Tremolo) ، دیاتونیک (Diatonic) و کروماتیک (Chromatic) . در بازار ایران هم همین سه نوع اصلی وجود دارند که برای آشنایی بیشتر با آنها در مورد هر کدام قدری توضیح می دهیم :

1- سازدهنی ترمولو (Tremolo Harmonica)

را اکثرا در اسباب بازی فروشی ها دیده اید و احتمالا یکی دوبار هم در زمان کودکی آن را به عنوان هدیه از طرف اعضای خانواده یا دوست و آشنا دریافت کرده اید ! بارز ترین ویژگی ظاهری این نوع سازدهنی سوراخ های دو ردیفه آن است . این نوع سازدهنی بر اساس گام دیاتونیک (Diatonic Scale) کوک می شود و فقط نت های گام دیاتونیک در آن وجود دارد (به همین خاطر برخی افراد کم اطلاع ، این نوع سازدهنی را سازدهنی دیاتونیک می نامند ! ) . مثلا اگر گام یک سازدهنی گام دو ماژور (C Major) باشد ، با آن سازدهنی فقط می توانید نت های همین گام (یا گام لا مینور (A Minor) که مینور نسبی این گام ماژور محسوب می شود) را بنوازید .

در سازدهنی ترمولو هر سوراخ سازدهنی تنها با عمل دمیدن هوا (Blow) یا مکش هوا (Draw) صدا تولید می کند و اگر نوازنده هر جفت سوراخی را که بر روی هم قرار دارند (یک سوراخ از ردیف بالا و یک سوراخ از ردیف پایین) به صورت همزمان بنوازد (که معمولا به همین شیوه نواخته می شود) ، ارتعاش همزمان زبانه ها (Reeds) یا تیغه های فلزی این دو سوراخ (که با اختلاف اندکی نسبت به یکدیگر کوک شده اند) صدای دوگانه و لرزانی تولید می کند که با عنوان Tremolo Effect از آن یاد می شود . در واقع به همین خاطر است که این نوع سازدهنی را سازدهنی ترمولو می نامند !

تقریبا تمام سازدهنی های ترمولویی که در بازار ایران به فروش می رسند در گام دو ماژور (C Major) هستند . بنابراین در نظر داشته باشید که اگر این نوع سازدهنی را بخرید تنها می توانید نت های متعلق به گام دو ماژور (یا گام مینور نسبی آن : گام لا مینور) را با آن اجرا نمایید و اگر بخواهید آهنگی را در گام دیگری (مثلا گام می ماژور) با آن بنوازید لازم است که گام آن را به گام دو ماژور تغییر دهید و اصطلاحا آن را به گام دو ماژور "انتقال" (Transposition) دهید . از این نوع سازدهنی بیشتر در مناطق شرق آسیا (کشورهایی مانند چین ، کره ، ژاپن ، ...) و برخی کشورهای اروپایی نظیر ایرلند و اسکاتلند استفاده می شود . جالب است بدانید که نوازندگان حرفه ای سازدهنی ترمولو به خاطر محدودیت این نوع سازدهنی در نواختن نت های مختلف ، برخی اوقات در حین اجرای یک آهنگ از دو یا سه سازدهنی ترمولو در گام های مختلف استفاده می کنند .

=> اطلاعات بیشتر در مورد سازدهنی ترمولو: سازدهنی ترمولو (Tremolo Harmonica)

2- سازدهنی دیاتونیک (Diatonic Harmonica)

قدیمی ترین نوع سازدهنی و در حقیقت اولین نوعی از سازدهنی بود که ساخته شد (سازدهنی های کروماتیک ، ترمولو و سایر انواع سازدهنی چندین دهه بعد ساخته شدند) . سازدهنی دیاتونیک هم مثل سازدهنی ترمولو بر پایه گام دیاتونیک کوک می شود ولی بر خلاف سازدهنی ترمولو ، سوراخ هایش حالت دو ردیفه ندارد و هر سوراخ سازدهنی هم با عمل دمش (Blow) و هم با مکش (Draw) به صدا در می آید .

رایج ترین نوع این سازدهنی در حال حاضر مدل ده سوراخه ای است که بر اساس الگوی ریشتر (Richter) و با استفاده از نت های گام دیاتونیک ماژور کوک می شود . به این نوع سازدهنی ، سازدهنی دیاتونیک "استاندارد" (Standard Diatonic Harmonica) نیز گفته می شود یعنی سازدهنی دیاتونیک 10 سوراخه با کوک ریشتر (Richter Tuning) و با گام ماژور . هرچند امروزه شرکت هایی مانند Hohner و Lee Oskar مدل های دیگری از سازدهنی دیاتونیک را نیز با کوک های مختلف عرضه می نمایند - مانند کوک کانتری (Country Tuning) و انواع مختلف کوک های مینور (Minor Tunings) - اما کوک ریشتر کماکان رایج ترین کوک سازدهنی دیاتونیک محسوب می شود .

در یک سازدهنی دیاتونیک استاندارد هم مانند سازدهنی ترمولو فقط نت های گام دیاتونیک وجود دارد و در ضمن نت های این گام فقط در اکتاو میانی سازدهنی به شکل کامل وجود دارند . در حقیقت در این نوع سازدهنی درجات چهارم و ششم از اکتاو پایینی و درجه هفتم از اکتاو بالایی سازدهنی حذف شده اند که به این نت ها اصطلاحا "نت های جا افتاده" (Missing Notes) گفته می شود . این در حالی است که در یک سازدهنی ترمولوی 24 سوراخه نت های گام دیاتونیک در هر سه اکتاو سازدهنی به شکل کامل وجود دارند .
(برای توضیح بیشتر در این مورد می توانید به مقاله سازدهنی دیاتونیک : ساختمان – قسمت اول و قسمت دوم مراجعه نمایید . )

اما به لطف وجود تکنیک بندینگ (Bending) ، نوازنده می تواند برخی از فواصل نیم پرده را نیز که در حالت عادی جزو نت های سازدهنی دیاتونیک نیستند اجرا نماید و در واقع استفاده از این تکنیک برای نواختن سازدهنی دیاتونیک امری بسیار متداول می باشد . همچنین اگر نوازنده ای بر تکنیک Overbending هم تسلط پیدا کند ، می تواند سایر فواصل کروماتیک را با این نوع سازدهنی اجرا نماید و در واقع نت های گام کروماتیک (Chromatic Scale) را بر روی سازدهنی دیاتونیک بنوازد . البته این تکنیک از تکنیک های پیشرفته نوازندگی محسوب می شود که تسلط یافتن بر آن قدری دشوار است .

به شکل ساده تر و خودمانی تر بگوییم : با کمک گرفتن از دو تکنیک فوق ، نوازنده می تواند فواصل نیم پرده ای را هم با سازدهنی دیاتونیک اجرا نماید . از این جهت سازدهنی دیاتونیک بر سازدهنی ترمولو برتری دارد چرا که در سازدهنی ترمولو از تکنیک Bending به شکلی بسیار محدودتر و کم اثر تر استفاده می شود و از تکنیک Overbending هم تا جایی که نگارنده این مطلب اطلاع دارد استفاده نمی شود .

اغلب سازدهنی های دیاتونیکی که در بازار ایران به فروش می رسند از نوع استاندارد و در گام دو ماژور (C Major) هستند . سازدهنی دیاتونیک بیشتر در سبک های بلوز (Blues) ، راک (Rock) و کانتری (Country) استفاده می شود . به خاطر استفاده گسترده از این نوع سازدهنی در موسیقی بلوز ، به آن سازدهنی بلوز (Blues Harp) نیز گفته می شود .

=> اطلاعات بیشتر در مورد سازدهنی دیاتونیک: سازدهنی دیاتونیک : ساختمان ( قسمت اول قسمت دوم )

3- سازدهنی کروماتیک (Chromatic Harmonica)

که نخستین بار در سال 1918 به تولید رسید گران ترین و کامل ترین نوع سازدهنی است . منظور از "کامل ترین" که می گوییم ، کامل تر بودن از نظر تعداد نت هایش است و لزوما به معنی گسترده تر بودن قابلیت های اجرایی آن در مقایسه با سایر انواع سازدهنی نیست (اصولا در هر نوع سازدهنی قابلیت های اجرایی خاصی وجود دارد که ممکن است در انواع دیگر سازدهنی وجود نداشته باشد) .

در این نوع سازدهنی هم مانند سازدهنی دیاتونیک یک ردیف سوراخ وجود دارد و هر سوراخ سازدهنی هم با دمش (Blow) و هم با مکش (Draw) به صدا در می آید . اما مهمترین ویژگی سازدهنی کروماتیک وجود اسلاید (Slide) است : تیغه ای فلزی و دراز (تقریبا برابر با طول بدنه سازدهنی) که در پشت قطعه دهنی (Mouthpiece) سازدهنی قرار می گیرد . یک انتهای این تیغه فلزی که حالت گرد و برجسته دارد شستی (Button) نامیده می شود که معمولا در سمت راست سازدهنی (سمت نزدیک به اکتاو بالاتر) قرار دارد. وقتی نوازنده انگشتش را بر روی این شستی قرار دهد و آن را به سمت مخالف فشار دهد ، نت حاصل از تمام سوراخ های سازدهنی نیم پرده بالا تر می روند (مثلا نت C به نت #C و نت D به نت #D تبدیل می شود) . به این ترتیب نوازنده قادر است تمامی فواصل نیم پرده ای مورد نظرش را بدون نیاز به دانستن تکنیک خاصی مانند بندینگ (Bending) و صرفا با فشار دادن شستی سازدهنی به طرف داخل اجرا نماید .

تقریبا تمام سازدهنی های کروماتیکی که در داخل ایران به فروش می رسند در گام دو ماژور (C Major) هستند اما همان طور که گفتیم به خاطر داشتن اسلاید (Slide) با این نوع سازدهنی می توان تمامی فواصل نیم پرده ای را به راحتی اجرا نمود . از سازدهنی کروماتیک بیشتر در سبک های پاپ ، کلاسیک و جز (Jazz) استفاده می شود .

=> اطلاعات بیشتر در مورد سازدهنی کروماتیک: سازدهنی کروماتیک : ویندسیور ها (Windsavers)

چه نوع سازدهنی مناسب است ؟

همان طور که گفته شد ، اولین مرحله در انتخاب و خرید یک سازدهنی مناسب تعیین "نوع" آن است . مهمترین عامل تعیین کننده در این مرحله ، در نظر داشتن سبکی از موسیقی است که قصد دارید با سازدهنی به اجرای آهنگ های آن بپردازید چون هر یک از انواع سازدهنی با توجه به قابلیت ها و امکانات اجرایی خاصی که در اختیار نوازنده قرار می دهد ، در سبک های خاصی از موسیقی کاربرد بیشتری یافته است .

به عنوان مثال اغلب آهنگ های سبک بلوز (Blues) با سازدهنی دیاتونیک اجرا می شوند و گاهی هم ازسازدهنی کروماتیک در این سبک استفاده می شود (که تقریبا منحصر به آهنگ های اجرا شده در پوزیشن سوم می باشد) ولی سازدهنی ترمولو در این سبک هیچ کاربردی ندارد . یا مثلا در موسیقی کلاسیک (Classical Music) منحصرا از سازدهنی کروماتیک استفاده می شود و فقط گاهی نوازنده ای مانند Howard Levy که تسلط کاملی بر تکنیک پیشرفته Overbending دارد ، سازدهنی دیاتونیک را هم برای اجرای این نوع موسیقی به کار می گیرد .

اما این گونه موارد استثنا را که کنار بگذاریم ، می توانیم انواع خاصی از سازدهنی را به عنوان "انتخاب اول" برای شروع نوازندگی در هر سبک پیشنهاد دهیم :

- سبک های بلوز ، کانتری و راک :

سازدهنی دیاتونیک استاندارد . با این توضیح که برای سبک کانتری بهتر است استفاده از سازدهنی دیاتونیک در کوک کانتری را هم مد نظرتان داشته باشید .
(برای توضیح بیشتر در مورد کوک کانتری (Country Tuning) به مقاله ای که در همین وب سایت در مورد زندگی و آثار چارلی مک کوی منتشر شده است مراجعه نمایید . )

- سبک های جز (Jazz) و کلاسیک : سازدهنی کروماتیک .

- سبک های Irish و Scottish : سازدهنی ترمولو . البته از سازدهنی های دیاتونیک و کروماتیک هم در این سبک استفاده می شود .
(برای اطلاعات بیشتر در مورد این سبک ها به مقاله سازدهنی ایرلندی (Irish Harmonica) مراجعه نمایید . )

- سبک پاپ : سازدهنی کروماتیک . البته در این سبک می توانید از هر سه نوع سازدهنی استفاده نمایید اما سازدهنی کروماتیک انتخاب مناسب تری است چون قابلیت اجرای آسان تمام فواصل نیم پرده ای را به نوازنده سازدهنی می دهد .

اگر به سبک خاصی علاقه نداشتم چطور ؟!

برخی از افرادی که به نواختن سازدهنی روی می آورند ، به سبک خاصی از موسیقی علاقه مند نیستند یا با نحوه کاربرد سازدهنی در سبک های مختلف موسیقی چندان آشنا نیستند و صرفا پس از شنیدن صدای سازدهنی در یک آهنگ خاص یا دیدن آن در دستان یکی از دوستانشان به این ساز کوچک علاقه مند می شوند .

پیشنهاد ما به این دسته از علاقه مندان سازدهنی این است که ابتدا با گوش دادن به آهنگ هایی در ژانر های گوناگون (مثلا با مراجعه به این قسمت از وب سایت ایران هارمونیکا ) ، سعی کنند میزان شناخت خود را از سازدهنی و چگونگی کاربرد و صدادهی آن در سبک های مختلف بالا ببرند تا بتوانند در این مورد تصمیم بهتری بگیرند . همچنین در صورتی که می خواهید نواختن سازدهنی را به کمک یک مدرس موسیقی یاد بگیرید ، می توانید از توصیه ها و راهنمایی های وی نیز در این زمینه بهره بگیرید .

اگر در نهایت نتوانستید به جمع بندی خاصی برسید ، پیشنهاد ما این است که سازدهنی کروماتیک را برای شروع انتخاب کنید و به سراغ آهنگ های سبک پاپ بروید چون بیشتر نوازندگان مبتدی سازدهنی در ایران دوست دارند از سازدهنی برای نواختن آهنگ هایی در سبک پاپ یا کلاسیک استفاده نمایند . البته مدل های خوب سازدهنی کروماتیک قیمت های نسبتا بالایی دارند اما با هزینه کمتر (در حدود بیست تا پنجاه هزار تومان) نیز می توانید یک مدل کروماتیک مناسب انتخاب نمایید . اگر می خواهید کمتر از این هزینه نمایید یا اصولا در فراگیری نواختن این ساز جدیت چندانی ندارید ، می توانید به سراغ سازدهنی ترمولو بروید ؛ هر چند مدل های ترمولوی ارزان قیمت صدایشان زیاد دلنشین نیست و ممکن است پس از مدتی دلتان را بزند ! قیمت یک سازدهنی ترمولوی خوب (مانند مدل Ocean Star از شرکت Hohner ) در حال حاضر در حدود 20-15 هزار تومان است ولی در عوض کیفیت ساز و جنس صدای آن به مراتب بهتر و دلنشین تر از مدل های ارزان قیمت چینی است .

گروه دیگری از هنرجویان سازدهنی هستند که علاقه ویژه ای به جنس صدای سازدهنی ندارند و صرفا قصد دارند برای آشنایی بیشتر با مبانی نظری موسیقی از یک ساز کوچک و ارزان قیمت مانند سازدهنی استفاده نمایند . پیشنهاد ما به این گروه از افراد این است که یک سازدهنی کروماتیک تهیه نمایند چون تمام فواصل نیم پرده ای را می توانند با آن اجرا نمایند و در ضمن نحوه چیدمان نت ها (Note Layout) در این نوع سازدهنی از نظم و قاعده بیشتری نسبت به دیگر انواع سازدهنی برخوردار است که به خاطر سپردن آنها را راحت تر می سازد .

در نهایت گروه دیگری هم هستند که می خواهند از سازدهنی تنها برای پر کردن اوقات فراغتشان و این که "بالاخره یک سازی هم بلد باشند بزنند!" استفاده نمایند . با توجه به این که نواختن سازدهنی نسبت به سازهای دیگر در مراحل اولیه آسان تر است و به قول معروف "زودتر جواب میدهد" و همچنین ساز کوچک و ارزان و قابل حملی است که نیاز به کوک کردن هم ندارد ، سازدهنی انتخاب مناسبی برای این گروه از افراد است . پیشنهاد ما به این گروه از دوستان و همچنین سایر افرادی که به هر دلیلی در نواختن سازدهنی جدی نیستند این است که به دنبال مدل هایی با قیمت مناسب از نوع کروماتیک یا ترمولو باشند . در ادامه همین مطلب به این مدل ها اشاره خواهیم کرد .

نکته پایانی که دانستن آن برای نوازندگان تازه کار حائز اهمیت می باشد این است که لازم نیست برای شروع آموزش به سراغ یک سازدهنی گران قیمت با کیفیت ممتاز بروند بلکه بهتر است با یک سازدهنی "معمولی" شروع کنند . ممکن است بپرسید چرا ؟! در جواب می توان به این نکته اشاره کرد که سازدهنی اصولا ساز بسیار ظریفی است و نواختن آن به شیوه صحیح و اصولی علاوه بر مهارت نیاز به یک سری ظرافت های اجرایی دارد که تنها در گذر زمان و با کسب تجربه به دست می آید . برخی از نویسندگان خوش ذوق از این ساز با عنوان "بانو سازدهنی" (Lady Harmonica) یاد کرده اند ؛ تشبیه طنز آمیز و جالبی که نشان می دهد در برخورد با این ساز - همانند برخورد با جنس لطیف – تا چه اندازه لازم است با ظرافت و مهربانی رفتار کرد . هرچه با این ساز مهربانانه تر برخورد کنید بیشتر به شما روی خوش نشان می دهد و بر عکس ، اگر از در خشونت و زمختی وارد شوید کمتر با شما کنار می آید !

اغلب نوازندگان تازه کار رفتار قهرآمیزی با سازشان در پیش می گیرند چرا که از نحوه رویارویی با این ساز ظریف اطلاع ندارند و هنوز به شیوه صحیح نواختن آن عادت نکرده اند . این دسته از نوازندگان معمولا سازدهنی را با شدتی بیشتر از حد لزوم می نوازند و فشار نامتناسبی به آن وارد می کنند که می تواند خیلی زود سازشان را خراب کرده و از کوک خارج نماید . مشکل دیگری که این نوازنده ها دارند این است که معمولا در حین نواختن سازدهنی کنترل دقیقی بر میزان ترشح بزاق دهانشان ندارند و این مساله می تواند منجر به تجمع بیش از حد رطوبت در داخل سازدهنی و ایجاد مشکلات مختلف – به ویژه در سازدهنی های کروماتیک – گردد . همچنین گذراندن مراحل یادگیری برخی تکنیک ها مانند تکنیک بندینگ (Bending) معمولا موجب خراب شدن سازدهنی می شود و بیشتر نوازنده ها باید حداقل یک یا دو عدد سازدهنی را در این مسیر فدا کنند تا بتوانند بر این تکنیک مهم نوازندگی سازدهنی تسلط پیدا کنند .

بنا بر مجموعه دلایلی که در اینجا عنوان شد ، به نظر می رسد روش معقول و منطقی برای نوازندگان تازه کار آن باشد که آموزش سازدهنی را با یک ساز "معمولی" شروع کنند و هر وقت به یک پیشرفت نسبی در تکنیک نوازندگی سازدهنی رسیدند ، به سراغ سازهایی با کیفیت بالاتر بروند . و البته بدیهی است که انتخاب سازدهنی هایی با کیفیت پایین هم به هیچ عنوان توصیه نمی شود چرا که با این نوع سازدهنی ها نمی توان به پیشرفت تکنیکی محسوسی در هنر نوازندگی دست یافت !

منابع آموزشی چه ارتباطی با انتخاب نوع سازدهنی دارد؟

بعد از توجه به سبک موسیقی که می خواهید در آن فعالیت داشته باشید ، شاید مهمترین عامل در انتخاب "نوع" سازدهنی در نظر گرفتن شیوه فراگیری سازدهنی و منابع آموزشی موجود باشد : این که می خواهید نواختن سازدهنی را به صورت خودآموز شروع کنید یا نزد یک مدرس موسیقی بروید ؟ و دیگر این که قصد دارید از چه منابع آموزشی (مانند کتاب ، سی دی ، فیلم های آموزشی ، شبکه اینترنت ، . . . ) استفاده نمایید ؟

با این که بسیاری از نوازندگان بزرگ نواختن سازدهنی را به شکل خودآموز "شروع" کرده اند (و البته در ادامه مسیر نوازندگیشان از سایر نوازندگان سازدهنی مطالب جدیدی آموخته اند) ، لزومی ندارد که حتما شما هم به صورت خودآموز شروع نمایید ! در واقع شیوه مناسب تر برای نوازندگان تازه کار این است که به یک مدرس موسیقی باتجربه مراجعه نمایند ؛ به خصوص اگر با مبانی اولیه موسیقی نظیر نت خوانی ، انواع گام ها و مقوله ریتم در موسیقی آشنایی نداشته باشید .

طبعا زمانی که به یک مدرس موسیقی مراجعه می نمایید ، نظر وی هم در مورد انتخاب نوع سازدهنی اهمیت پیدا می کند . مثلا ممکن است توصیه وی این باشد که با سازدهنی ترمولو شروع نمایید و بعد با سازدهنی کروماتیک ادامه دهید . یا ممکن است پیشنهاد وی این باشد که از همان ابتدا با سازدهنی کروماتیک شروع کنید و با همان هم ادامه دهید . این که توصیه یا پیشنهاد یک مدرس موسیقی چه باشد ، بستگی به میزان شناخت خود وی از سازدهنی و روش تدریس او دارد و در عین حال شایسته است که با توجه به میزان علاقه مندی هنرجو به یک یا چند سبک خاص از موسیقی عنوان شود .

مساله دیگر در انتخاب نوع سازدهنی که بهتر است در نظر داشت ، در دسترس بودن منابع آموزشی قابل استفاده برای فراگیری بهتر این ساز است . منابع آموزشی مختلفی برای هر سه نوع سازدهنی وجود دارد (اعم از کتاب ، سی دی و فیلم آموزشی) و در سال های اخیر هم خوشبختانه وب سایت های بسیار خوبی به جمع این منابع آموزشی اضافه شده است . اما نکته قابل توجه این است که منابع مختص سازدهنی ترمولو بسیار محدود تر از انواع دیاتونیک و کروماتیک است یعنی هم تعداد و تنوع کمتری دارد و هم این که منحصر به آموزش های مقدماتی (یا سطح متوسطه) می شود و حداقل تا کنون منبعی که حاوی آموزش های سطح پیشرفته در مورد سازدهنی ترمولو باشد به انتشار نرسیده است . به همین خاطر اگر قصد دارید آموزش سازدهنی را به شکل خودآموز و با تکیه بر منابع آموزشی منتشر شده آغاز نمایید ، سازدهنی ترمولو انتخاب مناسبی به نظر نمی رسد .

با توجه به این که کشور ایالات متحده آمریکا بزرگ ترین بازار مصرف سازدهنی را در طی سالیان متمادی به خود اختصاص داده است و اکثر نوازندگان برجسته و صاحب سبک سازدهنی از این کشور بوده اند (یا مثل Lee Oskar در این کشور فعالیت کرده اند) ، عجیب نیست که اغلب منابع آموزشی مرتبط با سازدهنی به زبان انگلیسی منتشر شده اند ! به همین خاطر اگر تا حدی بر زبان انگلیسی تسلط داشته باشید ، می توانید به خوبی از منابع مختلفی که در این زمینه وجود دارد استفاده نمایید . پیشنهاد ما هم این است که سعی کنید از این گونه منابع (بویژه سایت های اینترنتی معتبر و خوبی که به موضوع سازدهنی می پردازند) برای افزایش شناخت خود از سازدهنی و افزایش توانایی های نوازندگیتان بهره بگیرید . برخی از این منابع آموزشی آنلاین را قبلا در قالب دو مقاله به خوانندگان وب سایت ایران هارمونیکا معرفی کرده ایم : آموزش سازدهنی در اینترنت : سطح مقدماتی و
آموزش سازدهنی در اینترنت : سطح متوسطه .
اما ببینیم وضعیت کتاب هایی که تا کنون به زبان فارسی در مورد سازدهنی منتشر شده است به چه صورت می باشد ؟

منابع فارسی آموزش سازدهنی

PaknejadBook1 تا آنجا که نگارنده اطلاع دارد ، اولین مجموعه مدون آموزش سازدهنی به زبان فارسی به همت آقای منصور پاک نژاد تالیف و منتشر شده است . جلد اول از "دوره جامع آموزش سازدهنی" که در سال 1380 به چاپ رسید به سازدهنی ترمولو اختصاص داشت . جلد دوم این مجموعه که برای سازدهنی کروماتیک تنظیم شده بود در سال 1382 و جلد سوم آن که به سازدهنی دیاتونیک مرتبط می شد در سال 1386 منتشر شد . شاید این کتاب ها بهترین گزینه برای فراگیری نواختن سازدهنی نباشند ، ولی بی شک فراگیر ترین آنها در طول دهه 1380 بوده اند . در بسیاری از آموزشگاه های کشور آموزش سازدهنی با کتاب های آقای پاک نژاد شروع می شود و هر کدام از سه جلد این مجموعه تا کنون به چاپ های متعدد رسیده اند .

بزرگ ترین حسن این کتاب ها این است که مولف آن از آهنگ های پاپ و فولکلور ایرانی در کنار آهنگ های پاپ خارجی و موسیقی متن فیلم های محبوب استفاده کرده است و به این وسیله توانسته در بین مخاطبان ایرانی جای خوبی باز کند . چاپ های متعدد این کتاب ها نیز نشان دهنده استقبال خوب علاقه مندان سازدهنی از آنها می باشد . اما ایراد بزرگی هم به این مجموعه وارد است : در این کتاب ها مطلب زیادی در مورد تکنیک های متنوعی که در نوازندگی سازدهنی به کار می رود به چشم نمی خورد و تنها اشاره مختصری به روش های Pucker و Tongue Block در نواختن سازدهنی ، به کار گرفتن دست ها برای ایجاد افکت های صوتی ، شیوه تنظیم نفس و تکنیک Bending شده است . در حقیقت این مجموعه کتاب را بیشتر می توان یک مجموعه نت (Songbook) مناسب داشت که به خوبی برای مخاطب ایرانی تنظیم و تهیه شده است .

نویسنده این مطلب پیش از این مروری بر دو جلد اول از این مجموعه کتاب ها در کنار دو کتاب دیگر که به آموزش های مقدماتی سازدهنی اختصاص دارد انجام داده است که می توانید با مراجعه به وب سایت هارمونی تاک به اطلاعات بیشتری در موردشان دست یابید :
قسمت اول - قسمت دوم - قسمت سوم - قسمت چهارم - قسمت پنجم .

با همه اینها کتاب های تالیف شده توسط آقای منصور پاک نژاد هنوز پرفروش ترین کتاب ها هستند و پیشنهاد ما هم به افراد علاقه مند به موسیقی پاپ و آهنگ های فولکلور ایرانی این است که از همین کتاب ها برای فراگیری نواختن سازدهنی استفاده نمایند ولی در کنار آن با استفاده از سایر منابع آموزشی و شنیدن آثار نوازندگان بزرگ سازدهنی ، میزان شناخت و اطلاعات خود را در مورد تکنیک های متنوع نوازندگی سازدهنی بالا ببرند . خوشبختانه در طی سال های اخیر دو کتاب دیگر هم به منابع آموزشی سازدهنی به زبان فارسی اضافه شده است که هر دو برای سازدهنی کروماتیک نوشته شده اند و می توانند برای هنرجویان مفید باشند :

1- کتاب "متد سازدهنی کروماتیک" :  Dadkhah1 کتاب "متد سازدهنی کروماتیک" را آقای محمدرضا دادخواه تالیف کرده و در سال 1388 توسط انتشارات گلبن منتشر شده است . آهنگ های این کتاب به طور اختصاصی برای سازدهنی کروماتیک 10 سوراخه تنظیم شده است (مانند مدل M1040 از شرکت Swan که در ادامه مطلب به آن اشاره خواهد شد) و تصویر روی جلد کتاب نیز یک سازدهنی 10 سوراخه مدل Chromonica 260 از محصولات شرکت Hohner را نشان می دهد ولی طبیعتا با سازدهنی های کروماتیک 12 سوراخه نیز قابل اجرا می باشد .


آموزش های ارائه شده در این کتاب از سطح مقدماتی شروع می شود که مبانی نت خوانی و ارزش زمانی نت ها را در برمی گیرد و همچنین به نحوه در دست گرفتن سازدهنی ، آموزش روش تانگ بلاک (Tongue Block) برای نواختن تک نت ها (Single Notes) و شیوه اجرای ویبره با دست (Hand Vibrato) بر روی نت ها می پردازد . در ادامه کتاب توضیحاتی در مورد گلیساندو (Glissando) و نواختن تریل (Trill) با کمک شستی یا اسلاید (Slide) سازدهنی کروماتیک دیده می شود و تمرین هایی نیز به نواختن آکوردها و فواصل هارمونیک (Split Intervals) مانند اکتاو (Octave) اختصاص یافته است . سطح تکنیکی آثار ارائه شده در این کتاب تا حدی مشابه آهنگ های موجود در کتاب های نوشته شده توسط آقای منصور پاک نژاد است و در عین حال قدری از آن فراتر می رود .

برخی از آهنگ های این کتاب عبارتند از : Greensleeves – El Condor Pasa – Fur Elise (از آثار بتهوون) – Symphony No.40 (از آثار موتسارت) – Silk Road (از آثار کیتارو) – Blowing In The Wind (از آثار باب دیلان) و همچنین موسیقی متن مجموعه تلویزیونی سرزمین شمالی و فیلم هایی مانند جانی گیتار ، میشل استروگف و فتح بهشت . پنج آهنگ ایرانی نیز در این کتاب گنجانده شده است که از بین آنها می توان به آهنگ های گل گلدون ، سلطان قلبها و دل دیوانه اشاره کرد . در مجموع کتاب خوبی است که می تواند به تنهایی یا به عنوان مکملی برای سایر کتاب های آموزشی مورد استفاده هنرجویان قرار گیرد . مهمترین ایرادی که به کتاب "متد سازدهنی کروماتیک" وارد است این است که سی دی صوتی به همراه آن ارائه نشده است (امیدواریم این نقیصه در آینده برطرف شود) .

2- کتاب دوجلدی "آوای سازدهنی" : کتاب آوای سازدهنی در دو جلد و توسط آقای علی معتمدی تالیف شده است :

AliMotamedi1 جلد اول آن که در سال 1387 توسط انتشارات شریف به چاپ رسیده است دربرگیرنده بیست قطعه از آهنگ های پاپ است که برای سازدهنی تنظیم شده و خوشبختانه به همراه یک سی دی صوتی ارائه شده است که نحوه نواختن آهنگ ها را با اجرای نویسنده کتاب نشان می دهد . با این که در بخش اول کتاب به برخی اصول مقدماتی مانند مبانی نت خوانی و ارزش زمانی نت ها اشاره شده است ، اما همان طور که در مقدمه کتاب آمده است "کتاب آوای سازدهنی برای کسانی نوشته شده که تا حدودی آمادگی لازم برای نواختن سازدهنی کروماتیک را دارند ." هنرجویانی که کتاب های آموزشی آقای پاک نژاد را مطالعه کرده اند و به دنبال کتاب هایی با آهنگ های متنوع تر و با سطح تکنیکی بالاتری هستند می توانند از این کتاب به خوبی استفاده نمایند . از آهنگ های این کتاب می توان به Silk Road و Caravansary (هر دو از آثار کیتارو) ، Silent Night ، You Are My World و My Way (از آثار فرانک سیناترا) اشاره کرد . همچنین موسیقی متن مجموعه تلویزیونی سرزمین شمالی و فیلم هایی مانند معما ، ویولون زن روی بام و دکتر ژیواگو از دیگر آثار ارائه شده در این کتاب هستند . در بخش پایانی کتاب از برخی تکنیک های مورد استفاده در نواختن سازدهنی یاد شده است ( بندینگ – ویبراتو – ترمولو – وا-وا – تریل – گلیساندو ) و همچنین به نحوه نواختن نت های دوبل (Double Notes) و فاصله اکتاو (Octave) با سازدهنی اشاره شده است .


AliMotamedi2 جلد دوم کتاب آوای سازدهنی در سال 1388 و توسط انتشارات موسیقی عارف منتشر شده است . این کتاب هم مانند جلد اول به همراه یک سی دی صوتی ارائه شده است که نحوه نواختن آهنگ ها را با اجرای نویسنده کتاب نشان می دهد . این کتاب به موسیقی کلاسیک اختصاص یافته و بیش از 60 قطعه برگرفته از آثار شاخص موسیقی کلاسیک را در بر می گیرد که برای اجرا با سازدهنی کروماتیک تنظیم شده است . در لابلای آهنگ ها توضیحات مفید و مختصری در مورد زندگی نامه برخی آهنگسازان مطرح این سبک از موسیقی به خوانندگان کتاب ارائه شده است .


در مجموع می توان گفت کتاب دوجلدی آوای سازدهنی یکی از بهترین کتاب هایی است که تا کنون به زبان فارسی برای علاقه مندان به سازدهنی کروماتیک به چاپ رسیده است . مطالعه این کتاب را به تمام علاقه مندان به سازدهنی کروماتیک و به ویژه به طرفداران موسیقی کلاسیک توصیه می نماییم . در ضمن با مراجعه به وب سایت آوای سازدهنی می توانید چند نمونه از آهنگ های ارائه شده در هر دو جلد این کتاب را به همراه نمونه های صوتی مربوطه دریافت کنید تا بیشتر با نوع مطالب آموزشی آنها آشنا شوید .

آیا ساز دهنی ترمولو برای شروع مناسب است؟

شکی نیست که در طی سالهای اخیر میزان علاقه مندی به ساز دهنی در کشور ما رشد قابل ملاحظه ای داشته است و یک عامل تاثیر گذار در این زمینه ، انتشار مجموعه کتاب های آموزشی ساز دهنی به همت آقای منصور پاک نژاد بود که در سال 1380 با یک کتاب آموزشی برای ساز دهنی ترمولو شروع شد و سپس با دو کتاب دیگر که به ساز دهنی کروماتیک و دیاتونیک اختصاص یافته بود ادامه پیدا کرد. هر یک از این کتاب ها تاکنون به چاپ های متعدد رسیده و در بسیاری از مناطق کشور به عنوان یک متد آموزشی پایه در آموزشگاههای مختلف استفاده می شود.

با توجه به این که جلد اول از این مجموعه برای ساز دهنی ترمولو نوشته شده است ، ممکن است برخی نوازندگان تازه کار (و حتی مدرسان ساز دهنی!) به اشتباه تصور نمایند که روش اصولی و صحیح برای یادگیری نواختن ساز دهنی این است که با ساز دهنی ترمولو شروع نمایند و بعد به ترتیب به سراغ ساز دهنی های کروماتیک و دیاتونیک بروند! اما واقعیت قضیه این است که هر یک از این سه نوع ساز دهنی مشخصات ویژه و منحصر به فردی دارند که موجب می شود در سبک های خاصی از موسیقی کاربرد بیشتری داشته باشند. در برخی موارد تفاوت بین قابلیت های کاربردی انواع مختلف ساز دهنی به حدی است که می توان آنها را چند نوع آلت موسیقایی مجزا و متمایز در نظر گرفت که نواختن هر یک از آنها در سطح عالی نیاز به مهارت های جداگانه ای دارد. به همین دلیل است که اغلب نوازندگان بزرگ ساز دهنی تنها در نواختن یک نوع ساز دهنی مهارت داشته اند. مثلاً لری ادلر (Larry Adler) که از او به عنوان یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین نوازندگان تاریخ ساز دهنی یاد می شود ، در آثارش فقط از سازدهنی کروماتیک استفاده کرده است و با این که از سبک اجرایی نوازنده بزرگی چون سانی تری (Sony Terry) لذت می برده و همواره از او با احترام و ستایش یاد می کرده است ، هیچگاه خودش به نواختن ساز دهنی دیاتونیک روی نیاورده است. از آن طرف هم سانی تری که از نوازندگان افسانه ای سبک بلوز محسوب میشود ، صرفاً در نواختن ساز دهنی دیاتونیک مهارت داشته است و در هیچ کدام از آثارش از ساز دهنی کروماتیک استفاده نکرده است . نمونه هایی از این دست در بین نوازندگان سرشناس ساز دهنی فراوان دیده می شود .

البته برخی از نوازندگان بزرگ و مطرح ساز دهنی هستند که در نواختن هر دو نوع ساز دهنی دیاتونیک و کروماتیک تسلط دارند اما همین نوازندگان هم در یک نوع ساز دهنی خاص مهارت و قابلیت بیشتری دارند. مثلاً رابرت بان فیلیو (Robert Bonfiglio) با این که در آثارش از ساز دهنی دیاتونیک هم استفاده کرده است ، ولی شهرت وی عمدتاً به اجرای آثار موسیقی سبک کلاسیک و پاپ با ساز دهنی کروماتیک برمی گردد و اگر اجراهای وی را به وسیله ساز دهنی دیاتونیک با آثار نوازندگان بزرگ و صاحب سبک ساز دهنی دیاتونیک مقایسه کنید ، به تفاوت های فاحش و انکارناپذیری در سطح نوازندگی آنها پی می برید! از آن طرف ، برخی نوازندگان بزرگ ساز دهنی دیاتونیک مانند جورج هارمونیکا اسمیت (George “Harmonica” Smith) و ویلیام کلارک (William Clarke) بوده اند که مهارت کم نظیری در نواختن ساز دهنی کروماتیک از خود نشان داده اند. اما مهارت های آنها منحصر به سبک بلوز (Blues) بوده است و هیچ گاه به اجرای آثار دشوار موسیقی کلاسیک که در حد و اندازه بزرگانی مانند لری ادلر (Larry Adler) یا فرانتس اشمل (Franz Chmel) باشد ، نپرداخته اند .

به هر حال هدف ما از این گونه مقایسه ها ، نشان دادن این مساله است که نواختن یک نوع خاص از ساز دهنی (دیاتونیک، کروماتیک و ترمولو) در سطح عالی و پیشرفته ، تا چه حد می تواند مقوله ای تخصصی و پیچیده باشد. به همین جهت بهتر است هنرجویانی که می خواهند آموزش ساز دهنی را به صورتی جدی و حرفه ای در پیش بگیرند ، یک نوع خاص از ساز دهنی را انتخاب کنند و تمریناتشان را بیشتر به همان نوع از ساز دهنی اختصاص دهند . همانطور که گفتیم ، انتخاب نوع ساز دهنی مناسب اصولاً براساس نوع سبکی از موسیقی صورت می گیرد که قصد نواختن در آن سبک را دارید . مثلاً اگر به سبک های بلوز، کانتری و راک علاقه دارید ساز دهنی مناسب برای شما ساز دهنی دیاتونیک است . اما اگر می خواهید به اجرای آثار موسیقی کلاسیک ، جز (Jazz) و پاپ بپردازید ساز دهنی کروماتیک انتخاب مناسب تری است .

اما نوازندگان تازه کار ساز دهنی باید بدانند که لازم نیست حتماً با ساز دهنی ترمولو شروع نمایند و در واقع این نوع ساز دهنی – از دید نویسنده این مطلب – انتخاب مناسبی برای شروع یادگیری ساز دهنی نمی باشد . برخی از دلایلی که می توان در مورد این اظهار نظر عنوان کرد به شرح زیر است:

1- ساز دهنی ترمولو کاربرد بسیار محدودی دارد و به جز در موسیقی Cettic (که بیشتر در حوالی ایرلند و اسکاتلند رواج دارد)، موسیقی Quebecois و Cajun (که در کانادا و آمریکای شمالی رایج است) و همچنین در کشورهای خاور دور، تقریباً در مناطق دیگر و سبک های دیگر به صورت جدی به کار برده نمی شود .

2- منابع آموزشی بسیار کمی برای این نوع ساز دهنی وجود دارد که اغلب آنها به آموزش های مقدماتی محدود می شود در حالی که برای ساز دهنی دیاتونیک و کروماتیک منابع آموزشی متنوع تری در دسترس است که مطالبی در سطوح پیشرفته را نیز شامل می شود .

3- با توجه به کاربرد محدود ساز دهنی ترمولو ، آثار شنیداری اندکی با استفاده از این نوع ساز دهنی ضبط شده است که تهیه آنها نیز چندان راحت نیست . با توجه به این که آموزش ساز دهنی اغلب به روش گوشی انجام می شود و شنیدن آثار نوازندگان بزرگ نقشی حیاتی و اساسی در پیشرفت سطح نوازندگی هنرجویان ایفا می کند ، رسیدن به سطوح عالی نوازندگی در این ساز – حداقل با شرایط کشور ما – امری بسیار دشوار است.

4- ساز دهنی ترمولو از قابلیت های تکنیکی محدودتری در مقایسه با ساز دهنی دیاتونیک وکروماتیک برخوردار است. با یک مقایسه ساده مشخص می شود که ساز دهنی ترمولو نه مانند ساز دهنی کروماتیک از قابلیت اجرای نیم پرده های کروماتیک برخوردار است و نه مثل ساز دهنی دیاتونیک برای اجرای تکنیک های Overbending و Bending مناسب است . به همین خاطر امکان اجرای ملودی های بسیار پیچیده با این نوع ساز دهنی وجود ندارد .

5- همان طور که گفتیم ، اغلب نوازندگان بزرگ و صاحب سبک ساز دهنی تنها در نواختن یک نوع ساز دهنی به مهارت خاصی رسیده اند (دیاتونیک یا کروماتیک) یا حداکثر بر نواختن دو نوع ساز دهنی تسلط دارند . اما در بین آنها کدام نوازنده ای را سراغ دارید که علاقه خاصی به ساز دهنی ترمولو نشان داده باشد؟! حتی در بین نوازندگان موسیقی Celtic هم تنها برخی از آنها به این نوع ساز دهنی روی خوش نشان داده اند (مثل گروه خانواده مورفی) و بسیاری از آنها در طی سالیان اخیر کوشیده اند با استفاده از ساز دهنی های دیاتونیک و کروماتیک به اجرای آثار جدی تر و پیچیده تری در این سبک موسیقی بپردازند . برندان پاور (Brendan Power) از این لحاظ یک نمونه مثال زدنی است .

طبعاً برای علاقمندان جدی تر ساز دهنی که قصد دارند راه و روش نوازندگان بزرگ را در پیش بگیرند ، دلیل خاصی وجود ندارد که به ساز دهنی ترمولو روی بیاورند – مگر این که علاقه خاصی به موسیقی سبک Celtic یا سایر سبک هایی که کاربرد ساز دهنی ترمولو در آنها رایج است داشته باشند.

6- تقریباً تمام ساز دهنی های کروماتیکی که در ایران یافت می شوند از نوع کوک سولو (Solo Tuning) هستند . همچنین اغلب ساز دهنی های دیاتونیک موجود در داخل کشور از نوع کوک ریشتر (Richter Tuning) هستند (به جز ساز دهنی های دیاتونیک مارک Lee Oskar که با داشتن برچسب هایی به رنگ زرد، سبز و آبی نشان دهنده انواع دیگری از کوک ساز دهنی هستند) .

اما ساز دهنی های ترمولویی که در بازار به فروش می رسند در 2 کوک متفاوت عرضه می شوند: کوک ریشتر (Richter Tuning) و کوک سولو (Solo Tuning) . معمولاً بر روی جعبه این ساز دهنی ها به نوع کوک آن اشاره نشده است و اغلب نوازندگان تازه کار (و حتی مدرسان موسیقی) از وجود این تفاوت ها اطلاعی ندارند . همین قضیه می تواند آموزش این نوع ساز دهنی را با مشکل روبرو نماید چرا که در برخی موارد ممکن است نوع سازی که هنرجو تهیه می نماید با نوع سازی که توسط مدرس موسیقی استفاده می شود فرق داشته باشد . همان طور که قبلا در مقاله سازدهنی ترمولو (Tremolo Harmonica) عنوان کردیم ، تقریبا در تمام سازدهنی های ترمولوی ساخت شرکت Hohner از کوک ریشتر استفاده شده است و در سازدهنی های ترمولوی ساخت شرکت Suzuki و Tombo از کوک سولو استفاده می شود . اما در سال های اخیر مدلی 24 سوراخه به نام Ocean Star توسط شرکت هونر ارائه شده که از کوک سولو برخوردار است و برای نوازندگان کشورهای آسیایی بیشتر قابل استفاده می باشد چرا که نت های گام دیاتونیک ماژور را در هر سه اکتاو در اختیار نوازنده قرار می دهد . بقیه مدل های ترمولوی شرکت هونر (مانند مدل Big Valley که در ایران هم وجود دارد) از الگوی خاص کوک ریشتر تبعیت می کنند .

7- همانطور که قبلاً در مورد ساز دهنی کروماتیک گفتیم ، نحوه چیدمان نت ها (Note Layout) در این نوع ساز دهنی از الگوی کاملاً منظم و یکسانی در هر سه یا چهار اکتاو آن پیروی می کند . در ساز دهنی دیاتونیک استاندارد هم طرز قرار گرفتن نت ها در اکتاو میانی مشابه ساز دهنی کروماتیک است اما در دو اکتاو بالایی و پایینی نظم و ترتیب خاصی که در ساز دهنی کروماتیک وجود دارد به چشم نمی خورد . حالت اخیر در مورد ساز دهنی ترمولو نیز صادق است اما در ساز دهنی ترمولو نوعی بی نظمی دیگر هم وجود دارد ! به عنوان مثال اگر 8 نت اکتاو میانی یک ساز دهنی ترمولو مدل Ocean Star را به صورت دو به دو در نظر بگیرید (جفت نت های C / D – E / F – G / A – C / B)، متوجه می شوید که همواره نتی که با عمل مکش (Draw) نواخته می شود در سمت راست نت دمشی (Blow) قرار دارد و همواره نسبت به آن نیم یا یک پرده بالاتر است (البته به جز در جفت نت C/B که نت سمت راست نیم پرده پایین تر از نت سمت چپ می باشد). حالا اگر به اکتاو پایین این ساز دهنی نگاه کنید ، متوجه می شوید که الگویش دقیقاً برعکس اکتاو میانی است یعنی همین جفت نت ها در اکتاو پایین به گونه ای در کنار هم قرار گرفته اند که نت مکشی (Draw Note) در سمت چپ نت دمشی (Blow Note) قرار دارد. این بی نظمی ها به اکتاو پایینی محدود نمی شود : اگر همین جفت نت ها را در اکتاو بالایی بررسی کنید ، با درهم ریختگی و آشفتگی بیشتری روبرو می شوید چرا که این جفت نت ها دیگر در کنار هم نیستند و بین آنها دو سوراخ یا دو نت دیگر فاصله انداخته است !

این گونه بی نظمی ها و تفاوت های زیادی که در نحوه چیدمان نت ها در سه اکتاو مختلف ساز دهنی ترمولو وجود دارد ، یادگیری آن را برای نوازندگان تازه کار دشوار می سازد . البته برخی از نوازندگان ساز دهنی ترمولو در حین نواختن آنها دهانشان را به اندازه دو سوراخ باز می کنند تا حداقل در اکتاوهای میانی و پایینی راحت تر بتوانند جفت نت های مذکور را پیدا کنند . اما اگر یک نوازنده تازه کار بخواهد از همین روش برای نواختن ساز دهنی ترمولو استفاده کند و بعداً به سراغ ساز دهنی دیاتونیک یا کروماتیک برود، قدری کار خود را مشکل می سازد چرا که برای نواختن ساز دهنی ترمولو باید خودش را طوری عادت دهد که همیشه دهانش به اندازه دو سوراخ باز باشد. و زمانی که به سراغ سازدهنی های دیاتونیک و کروماتیک می رود، برای نواختن تک نت ها (Single Notes) ناچار است دهانش را به اندازه یک سوراخ باز نماید. بدیهی است که از یک نوازنده مبتدی نمی توان انتظار داشت روشی را که با تلاش و تمرین و صرف مقداری وقت یاد گرفته است به سرعت رها کند و روشی متفاوت را برای نواختن انواع دیگر ساز دهنی در پیش گیرد.

با توجه به مجموعه دلایلی که عنوان شد انتخاب ساز دهنی ترمولو برای نوازندگان تازه کاری که هیچ آشنایی قبلی با سازدهنی ندارند و می خواهند نواختن آن را برای نخستین بار تجربه کنند، انتخاب منطقی و مناسبی به نظر نمی رسد. این دسته از نوازندگان بهتر است برای شروع به سراغ یک ساز دهنی دیاتونیک یا کروماتیک (برحسب سبک موسیقی مورد علاقه شان) بروند.

ممکن است بپرسید که با این اوصاف ، پس چرا نویسنده ای مانند منصور پاک نژاد ترجیح داده است مجموعه آموزشی خود را با کتابی در مورد سازدهنی ترمولو شروع نماید ؟ یک توضیح محتمل این است که در زمان تالیف جلد اول این کتاب ها در سال 1380 ، سازدهنی ترمولو متداول ترین نوع سازدهنی بود که در داخل ایران قابل تهیه بود و انواع دیاتونیک و کروماتیک به سهولت امروزین در دسترس نبود . اگر هم چیزی بود ، از جنس سازدهنی های چینی نامرغوب بود . در صفحه اول این کتاب هم به این موضوع اشاره شده است : "این نوع سازدهنی (سازدهنی ترمولو) از ساده ترین و ارزان ترین انواع سازدهنی ها است ، که در ایران نوع چینی آن در فروشگاه ها فراوان است ." . مدت کوتاهی پس از انتشار این کتاب بود که شرکت سرنا (نمایندگی رسمی شرکت Hohner در ایران) شروع به وارد نمودن انواع مختلف سازدهنی در مدل های متنوعی از مارک های معتبر و شناخته شده سازدهنی نظیر Hohner و Suzuki و Lee Oskar نمود و زمینه فراگرفتن هنر نوازندگی سازدهنی برای علاقه مندان آن بیشتر از گذشته مهیا گردید .

OceanStar



در هر صورت اگر خواستید سازدهنی ترمولو بخرید ، پیشنهاد ما این است که از مدل های چینی اجتناب کنید (مگر این که واقعا قیمت ساز برایتان خیلی مهم باشد!) و به سراغ مدل Ocean Star از شرکت Hohner بروید (تصویر بالا) . این سازدهنی ترمولوی 24 سوراخه قیمت مناسبی دارد (حدود 20-15 هزار تومان) ، از صدای بسیار جذاب و دلنشینی برخوردار می باشد و نوع کوک آن کوک سولو (Solo Tuning) است که در هر سه اکتاو امکان نواختن تمام نت های گام دیاتونیک (یا مینور نسبی آن) را به شما می دهد و در نتیجه برای نواختن آهنگ های سبک پاپ و فولک مناسب می باشد . در ضمن به یاد داشته باشید که مدل Big Valley که در داخل کشور هم قابل تهیه است مانند اغلب مدل های ترمولوی شرکت هونر از کوک ریشتر برخوردار است که برای هنرجویان ایرانی انتخاب مناسبی به نظر نمی رسد چون تمام کتاب های فارسی که تا کنون برای سازدهنی ترمولو منتشر شده اند برای سازدهنی های ترمولویی با کوک سولو تنظیم شده اند و با مدل هایی مانند Big Valley قادر به اجرای بسیاری از آهنگ های آنها نخواهید بود .

کدام مارک یا برند بهتر است؟

بهتر است برای شروع از یک مارک معتبر و شناخته شده استفاده نمایید. در حال حاضر شرکت های اصلی تولیدکننده ساز دهنی در4 کشور دنیا متمرکز شده اند:

1- کشور آلمان که قدیمی ترین و بزرگترین تولید کننده ساز دهنی در سطح دنیا است. دو شرکت هونر (Hohner) و سایدل (Seydel) در این کشور قرار دارند.

2- کشور ژاپن که دو شرکت سوزوکی (Suzuki) و تمبو (Tombo) در آن به تولید سازدهنی مشغولند . سازدهنی های دیاتونیک شرکت تمبو با نام تجاری Lee Oskar عرضه می شوند.

3- کشور برزیل که یادآور مارک های خوبی مانند هرینگ (Hering) و بندز (Bends) می باشد.

4- کشور چین که شرکت های زیادی در آن به تولید سازدهنی می پردازند ولی دو کارخانه سوان (Swan) و گلدن کاپ (Golden Cup) نسبتاً شناخته شده ترند و محصولاتشان کیفیت بهتری دارد.

در حال حاضر تقریباً تمامی مارک ها و برندهای فوق در داخل ایران وجود دارند (البته سازدهنی های برزیلی کمتر در بازار یافت می شوند) و با کمی جستجو قابل تهیه هستند. تجربه شخصی نگارنده نشان داده است که مارک های خوب موجود در بازار ایران منحصر به همین چندتایی است که نام بردیم و با اینکه سازدهنی های بسیار متنوعی با مارک های دیگر (به خصوص محصولاتی که ساخت چین هستند) نیز وجود دارند خریداری آنها را توصیه نمی کنیم. چون سازهای بی کیفیت هم صدای مناسب و دلنشینی ندارند و هم اجرای تکنیک های مختلف نوازندگی با این گونه سازها دشوار و حتی غیرممکن می باشد.

حالا ببینیم چه "مدلی" برای خرید مناسب است . با سازدهنی دیاتونیک شروع می کنیم.

ساز دهنی دیاتونیک : کدام مدل بهتر است؟

همان طور که گفتیم، یک نوازنده مبتدی لازم نیست به سراغ یک ساز خیلی گران قیمت که از بهترین کیفیت برخوردار باشد برود. ولی از آن طرف، لازم است که نوازنده مبتدی از سازهای نامرغوب و بی کیفیت اجتناب نماید تا در اثر نقائص و ایرادهایی مانند صدای بد و نامناسب ساز یا ناتوانی در اجرای تکنیک های مختلف از ادامه فراگیری هنر نوازندگی سازدهنی دلسرد و سرخورده نشود. طبعاً به نظر می رسد برای این گروه از نوازندگان ، انتخاب و خرید یک سازدهنی «معمولی» اقدامی معقول تر و به صرفه تر باشد.

با این که تولیدکنندگان چینی (به خصوص شرکت Swan) در سالهای اخیر موفق به عرضه سازدهنی های کروماتیک نسبتاً خوبی با قیمت مناسب شده اند ، ولی در مورد سازدهنی دیاتونیک توفیق چندانی نداشته اند یا حداقل مدل هایی که وارد کشور می شوند کیفیت مطلوبی ندارند ، حتی برای نوازندگان مبتدی! بنابراین در مورد سازدهنی دیاتونیک توصیه ما این است که دور محصولات چینی را خط بکشید و به سراغ تولیدات کشورهای آلمان ، ژاپن و یا برزیل بروید.

بیشتر این شرکتها سازدهنی هایی با کیفیت مناسب تولید می کنند که با قیمتی بین 35-20 هزار تومان قابل تهیه اند. البته محصولات شرکت سایدل (Seydel) قیمت بالاتری دارند (3-2 برابر مدل های مشابه از شرکت های دیگر) و علت آن هم این است که در سازدهنی های ساخت این شرکت به جای آلیاژهای برنج یا برنز، از فولاد ضد زنگ (Stainless steel) برای ساخت تیغه ها یا زبانه (Reed) های فلزی استفاده می شود که طول عمر و دوام بیشتری دارند.

این که در این محدوده از قیمت کدام مدل می تواند انتخاب بهتری باشد ، تا حد زیادی سلیقه ای است و نمی توان یک مدل خاص را به عنوان مناسب ترین انتخاب به همه افراد توصیه کرد . شاید مهمترین جنبه این انتخاب توجه به نوع و جنس صدای سازدهنی باشد : سازی را انتخاب کنید که از صدای آن خوشتان می آید!

مساله دیگری که بهتر است به آن توجه شود، جنس بدنه (Comb) سازدهنی است. نوازندگان مبتدی بهتر است سازی با بدنه پلاستیکی خریداری نمایند چون سازدهنی هایی که جنس بدنه شان از فلز است بیش از حد سنگین هستند و قیمتشان نیز بیشتر است . سازدهنی های با بدنه چوبی هم (مانند مدل Marine Band 1896 ) مشکلات خاص خود را دارند . چون سازدهنی هایی که بدنه چوبی دارند رطوبت موجود در دهان نوازنده را به خود جذب می کنند و در نتیجه برآمدگی هایی در بدنه آنها ایجاد می شود که می تواند منجر به ایجاد سوزش یا درد و حتی زخمی شدن لب های نوازنده گردد . البته این مشکل در مورد برخی سازدهنی های جدیدی که در طی چند سال اخیر تولید شده اند (مانند مدل های Marine Band Deluxe یا Marine Band Crossover ) تا حدی برطرف شده است .

=> اطلاعات بیشتر در مورد مدل Marine Band Crossover در این مقاله : بررسی چند مدل جدید سازدهنی دیاتونیک هونر

عامل تعیین کننده دیگری که در موقع انتخاب سازدهنی باید در نظر داشت میزان نشتی هوا (Air Leak) در آن است . منظور از اصطلاح «نشتی هوا» میزان هوای به هدر رفته در زمان نواختن ساز دهنی است که از اطراف زبانه های سازدهنی یا صفحات زبانه دار (Reedplates) عبور می کند و یا از طریق قطعه دهنی (Mouthpiece) در سازدهنی کروماتیک هرز می رود بدون این که در به ارتعاش درآوردن زبانه های فلزی و تولید صوت نقش داشته باشد . توجه داشتن به میزان نشتی هوا در یک سازدهنی اهمیت خاصی دارد چرا که در صورت زیاد بودن میزان نشتی هوا ، نواختن آن سازدهنی نفس بیشتری از نوازنده می گیرد و یادگیری برخی تکنیک ها (مانند تکنیک Bending) با آن نیاز به تلاش و تقلای بیشتری دارد . اگر در نواختن سازدهنی دیاتونیک جدی هستید و می خواهید مهارت تکنیکی خود را در نواختن این نوع سازدهنی افزایش دهید ، حتما لازم است که تکنیک بندینگ (Bending) را به خوبی یاد بگیرید و برای این کار باید از سازدهنی هایی استفاده کنید که نشتی هوای کمی داشته باشند و به خوبی بند (Bend) شوند .

در بین سازدهنی های معمولی ، محصولات ساخت شرکت Suzuki نشتی هوای کمتری دارند و مدل هایی مانند Bluesmaster (مدل شماره MR-250 ) یا Harpmaster (مدل شماره MR-200 ) با قیمتی در حدود 30-25 هزار تومان از این نظر مناسب هستند . خوشبختانه مدل بلوزمستر (Bluesmaster) در داخل کشور هم قابل تهیه است اما فکر نمی کنم در حال حاضر مدل هارپ مستر (Harpmaster) هم به شکل گسترده ای در ایران موجود باشد . به خاطر داشته باشید که مدل Folkmaster از این شرکت که در کشور چین ساخته می شود و با قیمتی در حدود 12-10 هزار تومان قابل تهیه است ، کیفیت خوبی ندارد . شرکت Hohner هم مدلی با نام Silver Star ارائه کرده است که ساخت چین است و در همین محدوده قیمت عرضه می شود . این مدل های ارزان قیمت نشتی هوای زیادی دارند و برای یادگیری تکنیک Bending (که مهمترین تکنیک نوازندگی برای سازدهنی دیاتونیک محسوب می شود) مناسب نیستند.

البته به یک نکته عملی جالب هم در مورد این مدل های ارزان قیمت (مانند Folkmaster و Silver Star ) می توان اشاره کرد : معمولا نوازندگان مبتدی در شروع یادگیری تکنیک بندینگ (Bending) ، به خاطر ناآشنا بودن با نحوه اجرای این تکنیک فشار زیادی بر زبانه های فلزی سازدهنی وارد می کنند که این امر منجر به خراب شدن زودرس سازدهنی می شود. در واقع اکثر نوازندگان تازه کار حداقل یک یا دو سازدهنی دیاتونیک را در راه فراگیری تکنیک بندینگ قربانی می کنند ! به همین خاطر برخی از نوازندگان عقیده دارند که برای شروع به یادگیری تکنیک بندینگ بهتر است از این مدل های ارزان قیمت استفاده کرد و پس از این که نوازنده با اصول مقدماتی این تکنیک آشنا شد به سراغ مدل هایی با کیفیت مرغوب تر برود و مراحل پیشرفته تکنیک بندینگ را بر روی آنها تمرین نماید .

در بین محصولات شرکت Hohner مدل های Proharp و Bluesharp معمولاً نشتی هوای زیادی دارند ولی مدل های Big River و Special 20 وضعیت بهتری دارند.

=>=>=> برای آشنایی بیشتر با جنس صدای این دو مدل آخر به کلیپ های صوتی ارائه شده در وب سایت شرکت هونر گوش دهید: نمونه صدای مدلBig River – نمونه صدای مدل Special 20 . تا جایی که ما خبر داریم این دو مدل در سال های اخیر کمتر در ایران موجود بوده است و گرنه یکی از انتخاب های مناسب برای نوازندگان مبتدی به شمار می روند .

BigRiver

اخیرا دو مدل جدید توسط این شرکت با نام های Allan Scott signature و 150th Anniversary معرفی شده اند که نشتی هوای کمتری در بین سازهایی در این محدوده قیمت نشان می دهند و در ادامه همین مقاله به آن ها اشاره خواهیم کرد .

غیر از مواردی که در بالا ذکر شد ، عوامل دیگری نیز هستند که می توانند در انتخاب یک مدل خاص سازدهنی تأثیرگذار باشند اما شاید دانستن همه آنها برای نوازندگان مبتدی ضرورتی نداشته باشد . همان طور که گفتیم انتخاب یک سازدهنی معمولی در یک محدوده قیمت خاص تا حدی سلیقه ای است اما شاید گروهی از علاقمندان هم باشند که تنوع زیاد مدل های مختلف سازدهنی آنها را در انتخاب و خرید ساز مناسب دچار سردرگمی کرده باشد . به این گروه از علاقه مندان سازدهنی میتوان 3 مدل زیر را پیشنهاد کرد (با توجه به موجود بودن آنها در داخل کشور):

مدل Bluesmaster از شرکت Suzuki

مدل بلوز مستر Bluesmaster یکی از مناسبترین و مقرون به صرفه ترین سازدهنی های دیاتونیک 10 سوراخه ای است که می توان تهیه کرد. مزایای آن عبارتند از: بدنه پلاستیکی، میزان کم نشتی هوا، کوک دقیق و قیمت مناسب (حدود 30-25 هزار تومان). در ضمن درپوش (Coverplate) های این مدل سازدهنی که در سر تا سر طول صفحات زبانه دار (Reedplate) امتداد یافته اند، ارتفاع و شیب کمتری نسبت به سازدهنی های Hohner دارند و برخلاف آنها گوشه های تیزی ندارند که این ویژگی نواختن آنها را برای نوازندگان مبتدی آسان تر می نماید . اما ایراد اصلی این مدل آن است که آکوردهای خوش صدایی ندارد. اگر به صدای آکوردها و نت های دوبل (Double Notes) در سازدهنی علاقه ویژه ای دارید ، بهتر است از این مدل صرف نظر کنید و به سراغ محصولات شرکت Hohner بروید که در ادامه معرفی می کنیم.
BluesMaster

برای آشنایی بیشتر با صدای این ساز می توانید این کلیپ تصویری را که توسط شرکت سوزوکی و با همکاری برندان پاور (Brendan Power) تهیه شده است تماشا کنید (یا آن را به فرمت FLV مستقیما از اینجا دریافت نمایید ) . در این فایل ویدیویی دو نمونه از سازدهنی های دیاتونیک سوزوکی را به نام Harpmaster و Bluesmaster مشاهده می نمایید که هر دو خصوصیات مشابهی دارند و قیمتشان نیز در یک محدوده است .

مدل 150th Anniversary از شرکت Hohner

مدل 150th Anniversary در سال 1997 و به مناسبت یکصد و پنجاهمین سال تأسیس شرکت Hohner عرضه شد. این مدل هم مانند مدل Bluesmaster نشتی هوای کمی دارد و اجرای تکنیک Bending با آن راحت است . صدای آن کمی زنگ دار و تیز است ولی آکوردهای خوش صداتری دارد . نکته جالب توجه در مورد این مدل جنس بدنه آن است که از پلاستیک آکریلیک شفاف ساخته شده و به همین خاطر جنس صدایش (به خصوص در سوراخهای شماره 2 و 1) قدری متفاوت از بقیه مدل ها به نظر می رسد . این مدل سازدهنی فقط در گام C عرضه می شود که البته برای نوازندگان مبتدی گام مناسبی می باشد.
150thAnniversary



این مدل در سه نسخه (edition) عرضه شده است : یکی نسخه طلایی (Gold Edition) که با لایه ای از فلز گران قیمت طلا پوشانده شده و تنها به تعداد 150 عدد (به نشانه صد و پنجاهمین سال تاسیس شرکت هونر) تولید شده است . دیگری نسخه کروم (Chrome Edition) که این هم قیمت بالایی دارد و تنها در تیراژ 1857 عدد (به نشانه سال شروع فعالیت شرکت هونر) ساخته شده است . نسخه سوم (همان مدلی که در ایران هم یافت می شود) با نام Standard Edition شناخته می شود و جنس درپوش هایش از فولاد ضد زنگ (Stainless Steel) است . برای آگاهی بیشتر از این مدل می توانید به این صفحه از وب سایت شرکت هونر مراجعه نمایید .

مدل Allan Scott signature series

مدل های Signature Series شرکت Hohner مدل هایی هستند که به تأیید نوازندگان معروف رسیده و با امضای آنها عرضه می شود؛ مانند مدل سری باب دیلان (Bob Dylan) که در سال 2009 عرضه شد . مدل Allan Scott از این سری سازدهنی ها چند ماهی است که وارد ایران شده و نسبت به قیمتش (بین 35-30 هزار تومان) کیفیت بسیار خوبی دارد . بدنه اش مانند مدل Bluesmaster از پلاستیک سیاه رنگ است و در مقایسه با دو مدل قبلی از آکوردهای خوش صداتری برخوردار است . همان طور که در تصویر زیر مشاهده می کنید ، نام فرعی این مدل Alabama Blues می باشد .
AllanScott



نکتۀ جالب و عجیب در مورد این مدل این است که Allan Scott نوازنده معروف و بزرگی نیست و با جستجو در شبکه اینترنت هم اطلاعات خاصی در موردش به دست نمی آید . همچنین اگر به وب سایت شرکت هونر در آمریکا مراجعه کنید اثری از این مدل پیدا نمی کنید! ظاهراً این مدل خوب ساز دهنی صرفاً در بازارهای اروپای شرقی و روسیه توزیع شده است و خوشبختانه وارد ایران نیز شده است . پیدا کردن این مدل در بازار قدری دشوار تر از دو مدل قبلی است اما اگر بتوانید آن را در محدوده قیمت 35-30 هزار تومان تهیه نمایید بی شک خرید خوبی کرده اید !

برای آشنایی بیشتر با جنس صدای این مدل سازدهنی می توانید این کلیپ تصویری را که توسط یک نوازنده آماتور تهیه شده است تماشا کنید (یا یا آن را به فرمت FLV مستقیما از اینجا دریافت نمایید ) . متاسفانه این ویدیو کیفیت بالایی ندارد ولی تنها کلیپی است که توانستیم برای این مدل پیدا کنیم .

سازدهنی کروماتیک: کدام مدل بهتر است؟

مواردی که در انتخاب مدل سازدهنی دیاتونیک گفته شد ، در مورد سازدهنی کروماتیک نیز صدق می کند. اما با توجه به وجود قطعه ای به نام Mouthpiece در سازدهنی کروماتیک که می تواند در هدررفتن هوا و گرفتن نفس از نوازنده نقش داشته باشد، توجه به میزان Air Leak در سازدهنی های کروماتیک اهمیت بیشتری دارد . به عنوان مثال سازدهنی های کروماتیک چینی نشتی هوای زیادی دارند و به همین خاطر خرید آنها به نوازندگان مبتدی توصیه نمی شود . یک استثنای مهم در این زمینه مارک Swan است که سازدهنی های کروماتیک نسبتا خوبی عرضه می کند و در ادامه به آن اشاره خواهد شد .

مطلب دیگری که در زمان انتخاب سازدهنی کروماتیک می توان در نظر داشت، توجه به وجود ویندسیور (Windsaver) است. همان طور که در مقاله سازدهنی کروماتیک : ویندسیور ها (Windsavers) گفته شد ، وجود این جزء ساختمانی در سازدهنی کروماتیک قابلیت هایی اجرایی خاصی به آن می بخشد و در عین حال می تواند مشکلاتی را در هنگام نواختن آن ایجاد نماید که برای نوازندگان مبتدی دردسرساز باشد. خوشبختانه برخی شرکت ها مانند Swan نوعی سازدهنی کروماتیک تولید می کنند که فاقد ویندسیور است و از این جهت برای نوازندگان مبتدی که حوصله سرو کله زدن با مشکلات ناشی از ویندسیور را نداشته باشند می تواند انتخاب بسیار مناسبی باشد .

البته ساز دهنی های کروماتیکی که ویندسیور ندارند در مقایسه با سازدهنی های کروماتیک دارای ویندسیور، نشتی هوای بیشتری دارند و در اجرای برخی تکنیک ها (مانند Bending) نوازنده را با محدودیت های خاصی روبرو می کنند. ولی این گونه محدودیت ها برای نوازندگان مبتدی اهمیت چندانی ندارد و می توانند در شروع کارشان از آنها صرف نظر نمایند . ضمنا نداشتن ویندسیور موجب می شود که میزان بلندی (Volume) صدا در این گونه سازدهنی ها کمتر باشد و به همین خاطر برای اجراهای زنده مناسب نیستند ولی در شرایطی که بخواهید در محیطی بدون سروصدا تمرین نمایید و دیگران را با صدای سازتان آزرده نکنید ، به کارتان می آیند! در ادامه این مقاله به هر دو نوع سازدهنی کروماتیک اشاره می کنیم :

1- سازدهنی های کروماتیک بدون ویندسیور :

مدل 10 سوراخه سوان (Swan)

یک مدل نسبتاً خوب از این نوع ساز دهنی ها ، مدل ده سوراخه ای با نام M1040 از شرکت چینی Swan است که با قیمتی در حدود 25-15 هزار تومان به فروش می رسد. توجه داشته باشید که در بازار ایران حداقل دو مدل سازدهنی کروماتیک سوان (Swan) وجود دارد: یکی همین مدل 10 سوراخه و بدون ویندسیور که معمولا درپوش های نقره ای رنگ دارد و دیگری مدل 12 سوراخه ای که واجد ویندسیور است و معمولا درپوش هایش به رنگ طلایی است . اولین مدل های کروماتیک 10 سوراخه شرکت سوان که چند سال پیش وارد ایران شد ، به رنگ نقره ای بود و مدل های 12 سوراخه نیز بیشتر به رنگ طلایی به فروش می رسید . اما در سال های اخیر هر دو مدل سازدهنی در هر دو رنگ طلایی و نقره ای به بازار عرضه شده اند . برای اطلاع بیشتر از مدل های مختف سازدهنی های کروماتیک مارک سوان می توانید به این صفحه مراجعه نمایید .
SwanM1040



هنرجویانی که نواختن ساز دهنی را با مدل های بدون ویندسیور و ارزان قیمت آغاز نمایند، بعد از مدتی تمرین با شیوه درست نواختن تک نت ها (Single Notes) و روش صحیح نفس گیری بر روی سازدهنی آشنا می شوند و همچنین به تدریج قادر می شوند کنترل بیشتری بر روی میزان ترشح بزاق دهان پیدا کنند. با رسیدن به این مرحله از مهارت نوازندگی زمان مناسبی فرا می رسد تا نوازندگان تازه کار یک ساز دهنی کروماتیک دارای ویندسیور را انتخاب و تهیه نمایند چرا که در این زمان یاد گرفته اند از فوت کردن شدید در ساز دهنی (که می تواند به زبانه های فلزی آن آسیب وارد کند ) پرهیز کنند و همچنین از ترشح بیش از حد بزاق دهان در حین نواختن (که موجب چسبندگی ویندسیورها و مشکلات بعدی خواهد شد) اجتناب نمایند.

یک نکته جالب در مورد سازدهنی های بدون ویندسیور این است که شرکت های هونر و سایدل هم به تولید آنها روی آورده اند . به عنوان مثال در وب سایت شرکت هونر یک مدل کروماتیک 10 سوراخه و فاقد ویندسیور معرفی شده است که شماره مدل آن مشابه مدل 10 سوراخه شرکت سوان است (M1040) ولی با قیت بالاتری عرضه می شود . این مدل سازدهنی ، ساخت آلمان نیست بلکه در کشور چین و تحت لیسانس شرکت هونر ساخته می شود و به همین جهت بر روی جعبه آن عبارت “By Hohnica” دیده می شود . تصویر این مدل را که Educator (با معنای لغوی : ساز تعلیمی یا مشقی) نام دارد و هنوز وارد ایران نشده است مشاهده نمایید .
HohnerEducator



راهکار دیگری که می توان به نوازندگان مبتدی پیشنهاد کرد این است که اصول مقدماتی نوازندگی را بر روی یک ساز دهنی دیایونیک تمرین نمایند و بعد از غلبه بر دو مشکلی که در بالا عنوان شد، به سراغ یک ساز دهنی کروماتیک از نوع دارای ویندسیور بروند. اما اگر هدف اصلی شما نوازندگی در سبک های کلاسیک ،جز و پاپ باشد (سبک هایی که بیشتر با ساز دهنی کروماتیک سر و کار دارند) بهتر است از همان ابتدا با ساز دهنی کروماتیک شروع کنید؛ نه این که ابتدا به فراگیری نواختن ساز دهنی دیاتونیک بپردازید و بعد نوع سازتان را به کروماتیک تغییر دهید. مخصوصاً با در نظر گرفتن این که هزینه پرداخت شده برای خرید یک ساز دهنی Swan مدل M1040 تقریباً معادل هزینه ای است که برای خرید یک ساز دهنی دیاتونیک می پردازید.

– سازدهنی های کروماتیک دارای ویندسیور :

مدل Super Chromonica 270

همانطور که در بین ساز دهنی های دیاتونیک 10 سوراخه ، مدل Marine Band (از شرکت Hohner) به عنوان یک مدل کلاسیک شناخته شده و توسط گروه زیادی از نوازندگان مورد استفاده قرار گرفته است ، در میان ساز دهنی های کروماتیک هم مدل 12 سوراخه Super Chromonica 270 (از شرکت هونر) به عنوان یک مدل کلاسیک شناخته می شود که طرفداران زیادی دارد و بسیاری از نوازندگان ساز دهنی ترجیح می دهند حداقل یک نمونه از این مدل را داشته باشند. در واقع اواین نمونه از سازدهنی کروماتیک که در دهه 1920 توسط شرکت هونر عرضه شد ، مدل 10 سوراخه ای بود که Chromonica 260 نام گرفت (برای آشنا شدن با صدای این مدل به آهنگ Steress Polka با اجرای Rene Giessen گوش دهید) و بعدها مدل 12 سوراخه آن نیز ارائه شد که در بین علاقه مندان سازدهنی با نام Super Chromonica شناخته شد . این مدل را – که به اختصار "مدل 270" نیز نامیده می شود - در حال حاضر می توانید با هزینه ای در حدود 150-130 هزار تومان تهیه نمایید اما انتظار نداشته باشید در قبال پرداخت این مبلغ نسبتاً زیاد (در مقایسه با مدل M1040 از شرکت Swan)، سازی با کیفیت بسیار عالی و ممتاز نصیبتان شود! هر چند این مدل به وضوح از کیفیت بالاتری در مقایسه با مدل M1040 برخوردار است و به خاطر داشتن ویندسیور میزان نشتی هوا (Air Leak) در آن کمتر است به طوری که اگر موقع نواختن این سازدهنی دست هایتان را بر روی درپوش (Coverplate) های آن قرار دهید ، به راحتی می توانید عبور جریان هوا را از زیر درپوش های سازدهنی احساس نمایید !

SuperChromonica



در واقع این مدل با این که صدای بسیار خوب و دلنشینی دارد و کاربرد آن در آثار بسیاری از نوازندگان بزرگ و قدیمی به بخشی از خاطرات جمعی علاقه مندان ساز دهنی تبدیل شده است ، اما از نظر کیفیت و مرغوبیت جزو مدل های معمولی شرکت هونر است که قابل مقایسه با مدل های 12 سوراخه بهتری مانند Toots Hard Bopper , Toots Mellow Tone یا سری CX – 12 نمی باشد . به همین خاطر یک پیشنهاد مناسب برای نوازندگان مبتدی که به دنبال ساز دهنی کروماتیک از نوع دارای ویندسیور با قیمتی مناسب تر هستند این است که به سراغ مدل 12 سوراخه شرکت Swan بروند : مدل 1248 .

مدل 12 سوراخه سوان (Swan)

این مدل که با نام M1248 شناخته می شود و با قیمتی حدود 50-40 هزار تومان عرضه می شود ، به نسبت قیمتش کیفیت نسبتاً مناسبی دارد و یکی از بهترین ویژگی هایش این است که میزان پاسخدهی (Responsiveness) آن در هر سه اکتاو تقریباً برابر است و این خصوصیت نواختن آن را برای نوازندگان تازه کار آسان تر می نماید . منظور از پاسخدهی میزان جریان هوایی است که برای به صدا درآوردن یک نت با شدت و بلندی صدای معینی موردنیاز است . در برخی مدل های سازدهنی کروماتیک که از کیفیت پایین تری برخوردار هستند ، میزان پاسخدهی در اکتاو پایینی و میانی فرق می کند به طوری که مثلا وقتی از سوراخ شماره 2 به سوراخ شماره 6 بروید باید شدت جریان هوای نفستان را با تلاشی آگاهانه تغییر دهید تا شدت و بلندی صدای هر دو نت در حد و اندازه های برابر شنیده شود. خوشبختانه این مشکل در ساز دهنی کروماتیک 12 سوراخه Swan کمتر به چشم می خورد و میزان پاسخدهی نت ها در اکتاوهای مختلف تقریباً به یک اندازه است . مزیت دیگر این مدل برای نوازندگان مبتدی این است که درپوش (Coverplate) هایش سرتاسر صفحات زبانه دار (Reedplates) را می پوشانند و برخلاف مدل Super Chromonica 270 از لبه های تیزی برخوردار نیستند و به همین خاطر در هنگام تماس با لب های نوازنده موجب ناراحتی و آزار وی نمی شوند .

Swan1248



مدل Chrometta 12

مدل کروماتیک دیگری از شرکت هونر وجود دارد که قیمت آن تقریباً نصف قیمت مدل 270 است . این مدل 12 سوراخه Chrometta 12 نام دارد و می تواند ساز مناسبی برای شروع باشد خصوصاً این که به اعتقاد بسیاری از علاقه مندان از جنس صدای زیبا و دلنشینی نیز برخوردار است . مدل کرومتا (Chrometta) نخستین بار در سال 1956 توسط شرکت هونر معرفی شد و به خاطر نوآوری در طراحی آن مورد توجه قرار گرفت . در این مدل سازدهنی قطعه دهنی (Mouthpiece) در بدنه سازدهنی ادغام شده است و به آن شکلی که در سایر سازدهنی های کروماتیک دیده می شود وجود ندارد . اما یک ایراد جدی هم به این مدل وارد است و آن عریض بودن نامتعارف سوراخ های آن است که با فاصله اندک بین سوراخ های مجاور همراه شده است . به خاطر همین قضیه ، عادت کردن به نواختن تک نت ها (Single Notes) با این مدل ساز دهنی قدری دشوار است ولی البته با قدری تمرین و پشتکار می توان بر این مشکل غلبه کرد . نویسنده این مطلب به خاطر می آورد که بعد از خریدن یک مدل Chrometta خود را سرزنش می کرد که چرا چنین ساز دهنی عجیب و غریبی را خریده است اما بعد از سپری شدن مدتی که توانستم به نواختن آن عادت کنم ، دیگر به این جنبه از مسأله فکر نمی کردم و صرفاً از صدای زیبای سازم لذت می بردم ! در ضمن جنس بدنه (Comb) مدل Chrometta از پلاستیک است که در مقایسه با بدنه چوبی مدل 270 دوام بیشتری دارد . حسن دیگر مدل کرومتا این است که اسلاید (Slide) آن با نیروی اندکی به سمت داخل جابجا می شود و کار کردن با آن برای نوازندگان تازه کار آسان تر است . هرچند این ویژگی تا حدی با ضعیف تر بودن فنر پشت اسلاید نیز ارتباط دارد و در واقع فنر این مدل سازدهنی زودتر از سایر مدل های کروماتیک Hohner خراب می شود . ویژگی دیگر این مدل که می تواند برای نوازندگان مبتدی مفید و جالب توجه باشد آن است که بر خلاف مدل 270 که درپوش ها و صفحات زبانه دارش گوشه های تیزی دارد ، درپوش های مدل کرومتا سرتاسری هستند و از گوشه های مدوری برخوردارند (مثل مدل Swan1248 ) و کمتر موجب آزردگی لب ها در حین نوازندگی می شوند .

Chrometta12



این مدل سازدهنی امروزه در کشور چین ساخته می شود (و به همین خاطر روی جعبه آن عبارت Made In Germany به چشم نمی خورد! ) و به خاطر قیمت مناسبی که دارد به عنوان یک مدل نسبتا خوب برای نوازندگان تازه کار و مبتدی قابل توصیه است .

برای آشنایی بیشتر با جنس صدای این مدل سازدهنی می توانید این کلیپ تصویری را که توسط یک نوازنده آماتور تهیه شده است تماشا کنید (یا یا آن را به فرمت FLV مستقیما از اینجا دریافت نمایید ) . آهنگی که می شنوید آهنگ معروف Moon River از آثار هنری مانچینی (Henri Mancini) است که در سال 1961 برای فیلم صبحانه در تیفانی ساخته شده بود .

به طور خلاصه پیشنهاد ما به نوازندگان مبتدی که می خواهند نواختن ساز دهنی کروماتیک را برای اولین بار تجربه کنند این است که با یکی از این سه مدل بالا شروع نمایند. هیچ کدام از این سه مدل از کیفیت عالی و ممتازی برخوردار نیستند اما برای یک نوازنده مبتدی از کیفیت قابل قبولی برخوردار هستند و با توجه به قیمت مناسبی که دارند انتخاب مناسبی برای این دسته از نوازندگان محسوب می شوند .

البته اخیراً شرکت هونر مدل ارتقا یافته ای از ساز دهنی کروماتیک 270 را با نام 270Deluxe معرفی کرده است که هنوز وارد بازار ایران نشده ولی با چک کردن سایت های خارجی فروش آنلاین ساز دهنی (مانند وب سایت Coast2Coast Music که می توانید در آن قیمت جهانی بسیاری از مدل های متنوع سازدهنی را پیدا کنید) به نظر می رسد که قیمت آن در حدود 30-25 دلار از مدل 270 معمولی گران تر باشد . مدل 270Deluxe در مقایسه با مدل 270 کلاسیک از مزایای زیر برخوردار است :

- استفاده از پیچ به جای میخ (Nail) های کوچک برای اتصال درپوش های سازدهنی به بدنه آن (که کار نگهداری و تعمیر ساز دهنی را آسان تر می سازد)
– استفاده از زبانه های فلزی ضخیم تر (با ضخامت 1.20mm به جای 1.05mm ) و طویل تر (که طول عمر و دوام بیشتری به آن می دهد)
– کیفیت بهتر اسلاید (Slide) و همچنین قابلیت نصب آن به صورتی که شستی ساز دهنی در سمت نزدیک به سوراخ شماره 1 باشد (قابل استفاده برای افراد چپ دست)
- گرد بودن سوراخ های تعبیه شده در قطعه دهنی (Mouthpiece) در مقایسه با سوراخ های چهارگوش مدل 270 کلاسیک (سوراخ های گرد راحتی بیشتری را در زمان نواختن ساز دهنی به ویژه در روش Tongue Block به همراه دارند)
- میزان پاسخدهی (Responsiveness) بیشتر (به ویژه در اکتاو بالایی) و پاسخدهی یکنواخت تر در هر سه اکتاو در کنار نشتی هوای (Air Leak) کمتر (هر چند این دو مشکل به طور کامل در مدل 270Deluxe برطرف نشده اما در مقایسه با مدل 270 معمولی کمتر شده است)

270Deluxe



با اینکه نویسنده این مطلب هنوز مدل 270Deluxe را از نزدیک ندیده است و آن را امتحان نکرده است ، اما با خواندن بررسی های کارشناسانه ای که بر روی آن انجام گرفته و همچنین با در نظرگرفتن مزایایی که برای آن ذکر شده است ، به نظر می رسد پرداخت 30 هزار تومان بیشتر ارزش تصاحب چنین سازی را داشته باشد و آن را برای افرادی که علاقه خاصی به صدای کلاسیک مدل 270 دارند ، به انتخابی مقرون به صرفه تبدیل می نماید .

برای آشنایی بیشتر با جنس صدای این مدل سازدهنی می توانید این کلیپ تصویری را که توسط یک نوازنده آماتور تهیه شده است تماشا کنید (یا یا آن را به فرمت FLV مستقیما از اینجا دریافت نمایید ) . آهنگی که می شنوید آهنگ معروف Isn’t She Lovely از ساخته های استیوی واندر (Stevie Wonder) است که قبلا در همین وب سایت در مورد آن صحبت کرده بودیم .

سخن پایانی

به یاد داشته باشید که این مقاله برای نوازندگان "تازه کار" و با توجه به شرایط "فعلی" بازار فروش سازدهنی (اوایل سال 1390) در داخل "ایران" تهیه و تنظیم شده است . مثلا اگر زمان نگارش این مطلب به 5 سال پیش بر می گشت ، در بخش سازدهنی دیاتونیک مدل Special20 یا Big River را معرفی می کردیم چون در آن زمان در بازار داخل کشور با قیمت مناسبی قابل تهیه بود و مدل های جدیدتر شرکت هونر مانند 150th Anniversary یا مدل Alabama Blues (Allan Scott) هنوز موجود نبود .

Special20



مدل های خاصی که در این مقاله به نوازندگان مبتدی پیشنهاد داده ایم ، همگی در یک ویژگی مشترکند : نشتی هوا (Air Leak) زیادی ندارند ! توصیه ما به نوازندگان مبتدی این است که از سازدهنی هایی که نشتی هوای زیادی دارند پرهیز نمایند چون نواختن این گونه سازدهنی های نامرغوب نیاز به نفس زیادی دارد ، معمولا صدای دلنشین و خوشایندی تولید نمی کند و یادگیری برخی تکنیک ها بر روی آنها دشوار است . همان طور که اشاره کردیم نواختن این نوع سازدهنی ها فقط در مواردی مانند آشنایی مقدماتی با نواختن سازدهنی ، یاد گرفتن نحوه اجرای تک نت ها و گاهی در مراحل مقدماتی فراگیری تکنیک بندینگ (Bending) یا شیوه کار کردن با اسلاید (Slide) در سازدهنی های کروماتیک می تواند مفید واقع شود . به جز مدل های سوان (Swan) که ممکن است نشتی هوای آنها از نظر برخی نوازندگان بیشتر از حد مطلوب باشد ، بقیه مدل هایی که در این مقاله معرفی کردیم از این جنبه مشکلی ندارند و می توانید با خیال راحت به سراغ آنها بروید!

در ضمن با این که برای توصیف مدل های معرفی شده در این مقاله از بررسی های کارشناسانه ای که در وب سایت های معتبر سازدهنی وجود دارد استفاده شده است ، اما به هر حال تجارب شخصی نویسنده نیز در انتخاب و معرفی برخی مدل های خاص تاثیر گذار بوده است . ممکن است یک نوازنده یا مدرس موسیقی نظری کاملا متفاوت با مطالب عنوان شده در این مقاله داشته باشد که برگرفته از میزان آگاهی ، سلیقه موسیقایی و تجربیات شخصی و آموزشی وی در این زمینه باشد . به طور کلی بهتر است برای انتخاب نوع و مدل مناسب سازدهنی در شروع کار همواره به این سه عامل توجه داشته باشید : سبک موسیقی مورد علاقه تان ، منابع آموزشی که در دسترس دارید و استفاده از نظرات و توصیه های مدرس موسیقیتان . پس از مدتی که آموزش های مقدماتی را پشت سر گذاشتید و با نحوه نواختن انواع سازدهنی بیشتر آشنا شدید ، می توانید به سراغ مدل های مختلف بروید و هر یک از آنها را شخصا امتحان کنید تا در نهایت به یک انتخاب مناسب و ایده آل از دیدگاه خودتان دست یابید .

ترجمه و گردآوری : دلتا فریک – تیر 1390



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : سه‌شنبه ٢٥ خرداد ،۱۳٩٥

مراسم شتر خوانی

مراسم شترخوانی مغولی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. در این مراسم، شتری را با خواندن ترانه و نواختن ساز (معمولا کمانچه و فلوت) تشویق می‌کنند توله‌ی خود (یا یک توله‌ی یتیم دیگر) را به فرزندی بپذیرد. خواننده که معمولا زن است، صدای خود را بر اساس رفتار شتر تغییر می‌دهد و تلاش می‌کند با آهنگ با او ارتباط برقرار کند و در واقع او را قانع کند که به یک موجود دیگر مهر بورزد. زن شترخوان، باید در کار خود استاد باشد، پس اگر قبیله یا محله‌ای شتر خوان نداشت، مغول‌ها از نقاط دورتری از یک شترخوان درخواست می‌کردند که این مراسم را برای‌شان انجام دهد. ارزش و احترام به حیات، و موجودات زنده، از ویژگی‌های فرهنگ مغولی است. سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد، در سایت خود اعلام کرده که متاسفانه این مراسم، به این دلیل در حال برچیده شدن است که با تغییر رویکرد جوان‌ها به زندگی، و مهاجرت به شهرها، افراد بسیار کمتری در پی یادگرفتن فنون این مهارت‌اند. گزارش در صفحه‌ی رسمی سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (یونسکو)



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : جمعه ٢۱ خرداد ،۱۳٩٥

آموزش بلز:

زبان پویای موسیقی ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند بازگوکننده‌ی عواطف و احساسات درونی یک هنرمند با مخاطبانش باشد. هدف از تحریر این کتاب، آموزش بلز و سازهای کودکان و تشریح نکات علمی و عملی موسیقی در حدود توانایی ذهنی نوآموزان علاقه‌مند به فراگیری موسیقی و نیز تنوع در سبک آموزش موسیقی ملودیک و ریتمیک کودکان بوده و سعی شده تا جنبه‌های آموزشی، رفتاری کودکان در قالب شعرها و ملودی‌های ساده‌ی ایرانی و بین‌المللی تنظیم شوند. برخی از عناوین کتاب عبارت‌اند از: موسیقی و صدا، نام‌گذاری صداها، خط موسیقی، موقعیت نت‌ها، علامات ضرب، تقسیمات زمان، کسرهای میزان، روش اجرای ضرب، شناخت صداها، آهنگ بچه‌های ایران، آهنگ الفبای موسیقی، نقطه‌ی تمدید زمان، و تمرینات سکوت.

اطلاعات کتاب
آموزش مقدماتی بلز

 

پدیدآورندگان : تهیه و تنظیم: مسعود نظر , تصویرگر: حسن عامه‌کن
موضوع : ارف، کارل، 1955 - 1982 - موسیقی کودکان , بلز , کودکان - موسیقی - آموزش


ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : چهارشنبه ۱٩ خرداد ،۱۳٩٥

اپوس یا شماره اثر (به انگلیسی: Opus)،

وقتی یک آهنگساز میخواد اثر خودش رو در سطحِ بین المللی معرفی کند و معمولا" آهنگسازان کارهای ضعیف و متوسط خودر را با این نام معرفی نمیکنند.و در زمانی که میخواهند اثری عالی را معرفی کنند تا اینکه بقیه کارشناسان موسیقی بر آن اعلام نظر کنند از این واژه استفاده میگردد. در موسیقی کلاسیک، دربرگیرنده شمارهٔ کلی‌ای‌ست که هر آهنگ‌ساز برای انتشار یک اثر یا مجموعه آثار خود اختصاص می‌دهد تا از این طریق به تشخیص آنها کمک کند. این سامانه به‌طور گسترده در طول تاریخ موسیقی به‌وسیلهٔ آهنگ‌سازان استفاده شده‌است. این شماره‌گذاری از اوایل قرن هفدهم توسط آهنگ‌سازان مورد استفاده قرار گرفت.

این شماره‌ها درواقع توسط آهنگ‌ساز آثار، یا زیرنظر او، در هنگام دسته‌بندی برای انتشار به آنها اختصاص داده می‌شده یا می‌شود. برای نمونه، "اثر شماره یک از مجموعهٔ ۱۰" ((لاتین: "Op. 10, No. 01"). این آثار ممکن است از هر نوع فرمی نظیر سونات، سمفونی، کنسرتو، اوورتور و دیگر فرم‌ها باشند. عموماً در گذشته این کار برای تنوع و عدم یکنواختی در آثار ارائه‌شده انجام می‌شد.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : چهارشنبه ۱٩ خرداد ،۱۳٩٥

معرفی چند کتاب آموزش پیانو:

کتابهای چرنی (Carl Czerny):  چِرنی از پیانیست های بزرگ قرن هجدهم میلادی هست، که 2 تا کتاب از ایشان در بازار ایران وجود دارد. کتاب اول برای نوآموزان هست، و دومین کتاب برای سطوح بالای تمریناتِ پیانو طبقه بندی شده. توی دوتا لینکِ زیر میتونین هر دوتا کتابِ چرنی رو دانلود کنین.


Czerny - Practical Method for Beginners on the Pianoforte - OP. 599


Czerny - The School of Velocity - Op. 299


کتاب بیر: این کتاب، در رده ی کتابهای مقدماتی آموزش پیانو، مقام اول را دارد. ابتدای کتاب، قبل از اینکه بره سراغِ تمرینات، یک تئوری سریع و خلاصه ای داره که واسه مرور ونُتها رو هم روی کلیدهای پیانو در یک صفحه نشان داده شده. در انتهای کتاب هم گام ها و سرکلیدها را به تصویر کشیده، به همراهِ آکوردهای اونها. کتاب خوبی هست واسه مرورِ دانسته های قبلی، و همچنین تمریناتِ طبقه بندی شده و موثر. کتاب به زبانِ فارسی نیست دوستان. واسه دانلود روی لینکِ زیر کلیک کنین. میتونین این کتاب رو توی بازار به همراهِ سی دی تهیه کنین.


Beyer - Escola Preparatoria Piano - OP. 101



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : سه‌شنبه ۱۸ خرداد ،۱۳٩٥

سیزدهم خرداد ۹۹۲ ـ درگذشت الله‌وردی خان گرجی، سپهسالار امپراتوری صفویان و حاکم ایالت فارس امپراتوری صفویان.
الله‌وردی خان اوندیلادزه ، معروف به الله‌وردی خان گرجی از اسرای گرجی بود که در زمان شاه طهماسب از گرجستان به ایران تبعید شد، به عنوان غلام وارد دربار صفوی شد و پس از مسلمان شدن، در زمان شاه عباس اول به مقام سپهسالاری امپراتوری صفوی و حکومت ایالت فارس امپراتوری صفوی رسید و اقدامات فراوانی برای اعتلای فرهنگ و تمدن ایران انجام داد که از آثارآن می توان از ساخت سی وسه پل وهم چنین مدرسه خان شیراز نام برد .
الله‌وردی خان را در مشهد به وصیت خودش در جوار مقبرهٔ علی بن موسی الرضا در رواق الله‌وردی خان و زیر گنبد الله‌وردی خان (که به دستور خودش ساخته شده بود) به خاک سپردند.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : سه‌شنبه ۱۸ خرداد ،۱۳٩٥

برخی از اقدامات عمرانی
الله وردی خان ( ალაჰ ვერდი ხან ონდილადძე )

۱- پل تاریخی سی و سه پل یا پل الله وردی خان: این پل با هزینه شخصی و بازبینی شخص الله وردی خان بین سال های ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۶ ه.ق ساخته شده، حجیم ترین سازه آبی تاریخی بر بستر زاینده رود و به بیانی در کل ایران به شمار می رود که ابعاد آن در طول ۲۹۵ متر و عرض ۱۳/۷۵ متر می باشد؛ به عبارتی دیگر سطح عرشه آن حدود ۴۳۵۰ متر مربع بوده ، یعنی وسعت عرشه آن حدود سه برابر پل خواجو و ۷ برابر پل چوبی (جوئی) است.

۲-  مدرسه خان شیراز : این مدرسه ، از مدرسه های عالی، قدیمی . مشهور شیراز به شمار می رود که در زمان الله وردی خان سنگ بنای آن گذاشته شد و ساخت آن در زمان پسرش امام قلی خان پایان پذیرفت. از مهمترین دلایل ساخت این مدرسه می توان به علاقه الله وردی خان به ملاصدرا گفت؛ ملاصدرا در کشور صفوی ، از طرف علمای اصفهان مورد طرد قرار گرفته بود و به کهک قم تبعید شده بود ، پس نامه ای بدین مضمون به ملاصدرا نوشت: «من نمی‌توانم به کهک بیایم تا بتوانم از محضر درس شما استفاده کنم و به همین جهت در شیراز بنای مدرسه‌ای را برای شما شروع کرده‌ام و همین که تمام شد اطلاع می‌دهم که بیایید و در این مدرسه تدریس کنید». الله وردی خان مدرسه را با هزینهٔ خود ساخت و پیش از آنکه ساخت آن به پایان برسد چون دید به درازا خواهد انجامید، همین که قسمت‌های ضروری برای استفادهٔ استاد و طلاب آماده شد، از ملاصدرا درخواست کرد که به شیراز بیاید.

درخشان‌ترین دورهٔ زندگی ملاصدرا از لحاظ سودی که به جامعه رساند و طی آن دوره کتاب‌های فراوان و ارزشمندی تألیف نمود، دوره‌ای است که او پس از بازگشت از کهک در شیراز شروع به تدریس کرد. مهم‌ترین حاصل عمر ملاصدرا که در این مدرسه بدست آمد، بنیاد نهادن حکمت متعالی بود.

۳- این سردار بزرگ که والی فارس بود بسیاری از مسیرهای صعب العبور را هموار و سهل ساخت و با ساخت پل ها و کاروانسراهای متعدد در بین راه ، عبور و مرور بین اصفهان و فارس را مستهسل نمود.
منبع : شاهانکوه



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : سه‌شنبه ۱۸ خرداد ،۱۳٩٥

یکی از سرداران نامی ، فداکار و کاردان شاه عباس ، الله وردی خان ( ალაჰ ვერდი ხან ონდილადძე )

یکی از سرداران نامی ، فداکار و کاردان شاه عباس ، الله وردی خان گرجی( ალაჰ ვერდი ხან ონდილადძე ) بود ؛ وی از مردم گرجی (گرجستان)، از خانواده اوندیلادزه و عیسوی بود که در جوانی به غلامی فروخته شد و پس از آن بخدمت شاه طهماسب در آمد و مسلمان شد. الله وردی خان به دلیل اینکه جوان صدیق ، فداکار و عاقلی بود، در زمان کوتاهی توسط شاه طهماسب به مقام قوللر آقاسی (یعنی ریاست و سرداری غلامان خاص شاه) رسید.

وی در دربار شاه عباس خدمت های بسیار کرد و شاه عباس در سال ۱۰۰۳ هجری قمری، وی را علی رغم سرداران قزل باش، بر کشید و به امیرالامرائی حکومت ایالت فارس و سپهسالاری ایران انتخاب کرد. تا سال ۱۰۱۰ بر ایالت کهکلویه غالب شد و ولایت لار، سواحل دریای عمان و جزائر بحرین را به تسخیر در آورد. شاه عباس در جنگهای بزرگی که با دولت عثمانی می کرد، بیشتر به نیروی نظامی او متکی می شد.

شاه عباس ، الله وردی خان را از همه سرداران ایران عزیزتر و محترم تر می داشت و چون پیر تر بود وی را پدر خطاب می کرد و هیچیک از سرداران با او در مقام و مرتبت برابر نبودند. وی سرانجام در سال ۱۰۲۲ ه.ق در گذشت و در مقبره ای که خود آن سردار در جوار آستانه ی امام رضا (ع) ساخته بود، بخاک سپرده شد.
منبع: شاهانکوه




ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

-*  طبقه بندی عاطفی تم های موسیقی

 

در موسیقی می توان  تم های فرعی بسیاری ایجاد کرد اما از اصلی ترین آنها میتوان به  :

تم های آرامبخش:

تم موسیقی آرام بخش ملایم,یکنواخت و ریتم آن آرام است.این تم حالت عاطفی خاصی ندارد,به عبارتی شور و حالی به وجود نمی آورد و یا کسی را تحریک نمی کند و در خود فرو نمی آورد و یا کسی را تحریک نمی کند و در خود فرو نمی برد مهم ترین خصیصه ملودی آرام بخش این است که هیچ احساس و هیجان خاصی را القا نمی کند. ریتم و گردش های ملودیک آرام و یکنواخت آن در فواصل بزرگ کمک می کند تا از سرعت و فشار خیالات و هیجان ها و خستگی ها بکاهد و با آهسته کردن احساس و هیجان در گردش ها و فواصل مطبوع و بزرگ حالتی آرام و خوشایند و بدون هیجان و غلبه احساسی ایجاد می کند.

تم های نیرو بخش:

در این تم ها ریتم پر قدرت و ملودی های محرک با احساس مثبت و مطبوع بیشتر از آن چه روحیه را هیجانی کند, انرژی و نیرو می بخشد.این قطعه ها همانند یک شوک خوشایند و مطبوع, افسردگی, سستی و بی حالی را به تحرک تبدیل می کند و احساس توانایی, تسلط و اراده به وجود می آورد. در تم های نیرو بخش, ریتم نقش اساسی دارد. ضرب آهنگ قدرتمند و بارز آن با ریتم هیجانی(هیستریک) متفاوت است. در موسیقی هیجانی, تحرک توام با هیجان زدگی بی قراری و نوسان خلقی است و حالت توانایی و یا ثبات"من" احساس نمی شود اما در تم های نیروبخش ثبات و نیرو احساس می شود.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

 - موسیقی و پزشکی و روان پزشکی و روان شناسی

تحقیقات نشان می دهد که موسیقی از طریق تاثیر بر هورمون های مختلف, ضربان قلب و فشار خون, تغییر پتانسیل الکتریکی عضله ها و هم چنین تقویت مهارت ها و حرکات بدن و زمینه های روان شناختی وارد عمل شده است به عبارت دقیق تر موسیقی با تحریک مرکز عواطف  در مغز(سیستم لیمبیک) بر اعصاب مرکزی و خود کار  واکنش های بیو شیمی و عضلانی اثر گذاشته و همچنین با تاثیر بر حافظه و یاد آوری خاطرات و احساس های گذشته تغییراتی را در شرایط فیزیولوژیک و پزشکی بر جای می گذارد.                         

 اولین گروه پژوهش ها توسط  "ولد  و دیسرنز " انجام شد که اثر موسیقی را برسیستم اعصاب مرکزی نشان داده است اما مهم تر از آن تحقیق جامعی بود که توسط دای نو  و هوج صورت گرفت. این دو محرک اثر موسیقی محرک و آرام بخش را بر واکنش های اعصاب خودکار مانند ضربان قلب,نبض, فشار خون, تنفس, واکنش های پوستی و عضلانی و امواج مغزی بررسی کردند. آن ها در پایان دریافتند که موسیقی آرام بخش, میزان ضربان قلب و نبض و فشار خون را کاهش می دهد و از اضطراب و نگرانی بیماران می کاهد. پس از آن ها پژوهشگران دیگری چون جکبسون و ولپ با تحقیقات خود یافته های آنان را تایید کردند.محقق دیگری به نام گلدشتاین  تاثیر موسیقی انتخابی را بر سیستم لیمبیک و مرکز کنترل دستگاه عصبی خودکار(اتونومیک) مطالعه کرد و اثر آن را در تحریک این منطقه و تسکین رفتار نشان داد.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

- موسیقی نیاز انسان

موسیقی نیازی فیزیولوژیک, ذهنی, احساسی, اجتماعی و فرهنگی در زندگی انسان است و از طریق این نیاز ها ریشه گسترده ای در تار و پود زندگی بشر پیدا کرده است.موسیقی رابطه زیستی و فیزیولوژیک با مغز آدمی دارد.
ریتم, محرک بیولوژیک و ملودی مولد لذت,خوشی و خیال انگیزی است به این دلیل کوچک ترین کنش ریتمیک و نوای موزون روح و جسم را بر می انگیزد و تحریک می کند. از آغا نوزادی بدون آن که آموزشی در کار باشد توجه به ریتم و ملودی وجود و مغز به هماهنگی, نظم و سازماندهی اصرار و گرایش دارد. بخش های مختلف مغز در تجزیه و تحلیل موسیقی مشارکت دارند. نیمکره چپ مغز با شنیدن موسیقی به تجزیه و تحلیل اصوات موسیقی می پردازدو نیمکره راست هماهنگی و کل(گشتالت) صدا و عواطف آن را درک می کند. به بیانی دیگر نیمکره راست مغز در دریافت کلی پیام های موسیقایی, ترکیب فضایی روابط و درک وحدت موسیقی موثر است .شایان ذکر است کشش های قسمت راست مغز توسط سیستم لیمبیک(مرکز عواطف) توسعه می یابد.
از سوی دیگر موسیقی با عناصر ذهنی مانند تخیل, حافظه, تداعی, الهام و... در آمیخته که در نتیجه از آن مقوله ای شناختی به وجود آورده است.اما بیش از هر چیزی موسیقی نیاز عاطفی و احساسی است.موسیقی سیستم عواطف (لیمبیک) مغز را به سرعت تحریک می کند و به تحریک احساسی و فرافکنی حالت های درونی و هم حسی منجر می شود و در بسیاری از مواقع زندگی که کلام و بیان پاسخگو نیست, می تواند موجب همدردی و هم حسی شود و از همه مهم تر احساس ها را وسعت بخشد.
همچنین موسیقی نیازی اجتماعی است و همبستگی در ذات مطبوع آن وجود دارد هر جا موسیقی جاری است گروهی در کنار و گرد هم جمعند زیرا موسیقی به راحتی می تواند احساس ها و بیان مشترکی را در جمع به وجود آورد و نیروی عمومی را برانگیزد موسیقی نیروی همدلی است به همین خاطر قدرت وحدت و پیوستگی دارد و از آن می توان در تفاهم اجتماعی و سلیقه ملی بهره جست و محبت و همدلی را در جامعه تقویت کرد. در مقیاس و دیدی وسیع تر موسیقی طنین وحدت عالم است



ارسال توسط بلوخین گرجی

وقتی به موسیقی گوش می‌دهیم چه اتفاقی برای بدن ما می‌افتد؟

این سوالی است که هنوز هم دانشمندان درصدد یافتن پاسخ آن هستند. آنها نظریه‌هایی در این‌باره ارائه داده‌اند، ولی فعلا به جواب قطعی نرسیده‌اند. مثلا برخی می‌گویند، احساسات ما منبع تغذیه و انرژی جسم و روح ما هستند. همان‌طور که غذا نیرو و انرژی بدن را تامین می‌کند، موسیقی نیز به ما نیرو و انرژی می‌دهد. ارتباط ما با موسیقی به زمان‌های بسیار دور بازمی‌گردد؛ وقتی که در رحم مادر بودیم و در آنجا تکان‌های کوچک و صداهای ضعیف موجب آرامش ما می‌شد. پس ما با موسیقی از همان ابتدا به صورت درونی عجین بوده‌ایم. قوی‌ترین داروی موجود در کل هستی، جسم انسان است.

با تغذیه مناسب و هوشیارانه حواس پنجگانه بدن، از جمله حس شنیداری، می‌توانیم از این داروی درونی بهره بگیریم. هرگاه که دچار استرس می‌شوید، ریتم ضربان قلب شما نامنظم‌تر می‌شود و سیگنال‌هایی که قلب به مغز می‌فرستد نیز به همان میزان تغییر می‌کنند. مغز با دریافت این سیگنال‌های نامنظم شروع به ترشح هورمون استرس می‌کند و سیستم ایمنی بدن کاهش و فشارخون افزایش می‌یابد و وضعیت گوارش برهم می‌خورد. برعکس، در حالت آرامش، ریتم ضربان قلب منظم است و سیگنال‌های منظم نیز به مغز می‌فرستد. در این حالت مغز مواد شیمیایی در بدن ترشح می‌کند که موجب بهتر شدن حال عمومی می‌گردد.

از آنجایی که ۷۰ درصد وزن بدن را آب تشکیل می‌‌دهد، بهترین رسانای صدا و لرزش، خود بدن است. موسیقی حتی روی یخ زدن آب نیز تاثیر دارد. اگر یک ظرف آب را در معرض صدای موسیقی قرار دهید و سپس آن را در فریزر بگذارید، خواهید دید که اشکال منظم و زیبایی به وجود می‌آید. صداهای ناهنجار، مولکول‌های آب را به اشکال نامنظمی درمی‌آورند. سبک و نوع موسیقی که به آن گوش می‌دهید مهم نیست؛ چیزی که اهمیت دارد، لذت و آرامشی است که از این راه به دست می‌آید. بدن هر فرد به یک نوع موسیقی واکنش نشان می‌دهد. برای رسیدن به هدفی مشخص می‌توانید موسیقی خاصی را انتخاب کنید؛ مثلا اگر درصدد انرژی گرفتن و شاد و سرحال شدن هستید، بهتر است به یک موسیقی پرهیجان گوش دهید. وقتی که گوش دادن به موسیقی می‌تواند تا این اندازه به سلامت جسم و روح ما کمک کند، بدیهی است نواختن یک ساز اثرات بیشتری خواهد داشت.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

تأثیر موسیقى بر اخلاق و عرفان‏

سوال: نغمه‏هاى موسیقى، جنبه ملکوتى و ماوراى طبیعى دارد و انسان را از مادیات جدا کرده و به معنویتی لذتبخش می برد و آیا این همان هدف دین نیست؟
پاسخ: اگر این اصل عقلایی را بپذیریم که همه ابزارها و وسایل، باید طوری انتخاب و استفاده شوند که رهرو را به مقصد و کمال برساند، با توجه به قرار داشتن دین اسلام در اوج حقانیت عقلی و تاریخی، باید گفت بهترین و معتبرترین منابع برای شناخت اینکه چه چیزی برای انسان کمال آور است و او را به خدا می رساند، قرآن کریم و روایات است. از آموزه های اسلامی استفاده می شود که ایمان، تقوی و عمل صالح و مانند آن انسان را به کمال و قرب الهی می رساند، ولی هرگز نداریم که انسان می تواند با موسیقی این مسیر را طی کند و به خدا برسد! البته نمی خواهیم بگوییم موسیقی هیچ گونه تاثیر مثبتی نمی تواند ایجاد کند، گاهی برخی موسیقی های می توانند تاثیر های مثبتی ایجاد کنند مانند اینکه به انسان در برخی لحظاب آرامش می دهد، ولی اینکه انسان با موسیقی بیش از دیگر راهها به خدا میرسد، حرف درستی نیست.اگر این گونه بود پیامبران بیش از دیگران از این راه استفاده می کردند.
با توجه به اینکه جنبه ملکوتى و ماوراى طبیعى در همه نفوس انسانى یکى است؛ چرا این همه اختلاف در نغمه‏ها و نواهاى موسیقى اقوام و ملل وجود دارد؟! این اختلاف به حدّى است که گاهى بعضى از موسیقى‏هاى یک جامعه، براى دیگران نفرت‏انگیز و موجب ناراحتى عصبى مى‏شود. این حقیقت، بهترین شاهد است که تأثرات، عواطف و هیجان‏هایى که به وسیله موسیقى برانگیخته مى‏شود، مربوط به ذات و نفس انسانى نیست که همه در آن مساویند! حتى یک انسان در موقعیت و حالات روانى گوناگون، تأثرات و هیجان‏هاى مختلفى در مقابل یک نوع موسیقى از خود نشان مى‏دهد. بنابراین از آنجا که موسیقى ریشه در جنبه روحانى، معنوى و ماورایى انسان ندارد، نمى‏تواند مدد رسان سلوک عرفانى باشد که در حوزه ملکوتى و جنبه معنوى آدمى و ما بعدالطبیعى او جاى دارد. علاوه بر آنکه اگر موسیقى موجب تعالى روح و معنوى انسان مى‏شد، باید هرکس که بیشتر با آن سروکار دارد، معنوى‏تر و داراى مقام و منزلت ملکوتى بیشتر باشد و حال آنکه واقع، خلاف این موضوع را ثابت مى‏کند.
گفتنى است: «معنى گرایى» نفوس آدمى، ریشه‏اى فطرى دارد و به وسیله عبادت‏ها، خیرات، اعمال نیک، انجام دادن تکالیف و ریاضت معقول نفس - که همگى جزء فعالیت به شمار مى‏روند نه انفعال - به فعلیت مى‏رسد؛ نه با موسیقى که نخست هشیارى را از نفس بر مى‏کند و آن گاه او را در اختیار ضرب‏ها، فواصل، کمیت‏ها و کیفیت‏هاى خویش مى‏نهد.
ناگفته نماند، مقصود از موسیقى در مباحث یاد شده، موسیقى رایج در میان بشر است؛ نه موسیقى و نغمه‏اى که در طبیعت نهفته و نهان است. البتّه نغمه‏اى که با فطرت آدمى عجین است، مى‏تواند آدمى را به یاد حقیقت خویش، جایگاه خود و معبود خویش بیندازد؛ همان نغمه‏هاى داودى که دل مشتاقان را به حرکت و جنب و جوش وا مى‏داشت. بله اگر موسیقى بتواند حکایتگر آن نغمه‏هاى الهى باشد، قادر خواهد بود که مددکار سالک باشد.



جهت کسب آگاهی های بیشتر در این مورد می توانید از منابع زیر بهره بگیرید:
1- تفسیر نمونه، ج 17، ص13، 19، 24، 25 و 26
2- مضرات موسیقى، سید احمد خاتمى، نشر قرآن قم
3- تأثیر موسیقی بر اعصاب و روان (شامل نظریات دانشمندان دنیا)
4- موسیقى از دیدگاه فلسفى و روانى، استاد علامه محمد تقى جعفرى



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

دانشمندان علم «فیزیولوژى»، دستگاه عصبى انسان را به دو قسمت تقسیم کرده‏اند:
1. سلسله اعصاب ارتباطى: شاملِ ستون مرکزى عصبى و نخاع، نیمکره‏هاى مغز، اَعصاب محیطى.
2. سلسله اعصاب نباتى: شامل سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک.

وقتى که از خارج تحریکاتى بر روى اَعصاب شروع مى‏شود اعصاب سمپاتیک و یا پاراسمپاتیک به میزان تحریکات خارجى وارده تعادل از دست مى‏دهند. بدیهى است هر اندازه بین این دو سیستم عصبى، فاصله‏ها بیشتر شود به همان اندازه نیز نگرانى‏هاى روانى و اغتشاشات فزون‏تر مى‏گردد. و از جمله علل و عوامل تحریکاتِ خارجى، ارتعاشاتِ موسیقى است. موسیقى وقتى که با آهنگ‏هاى نشاط انگیز یا نوارهاى حزن‏آور همراه گردد (مخصوصاً اگر با ارتعاشاتِ عجیب و غریب سمفونیک اجراء گردد) به طور مسلّم تعادل لازمى را که بایستى بین دو دسته عصب نامبرده وجود داشته باشد را بر هم مى‏زند و در نتیجه اصولِ حساس زندگى (اعم از هضم، جذب، دفع، ترشحات، ضربات قلب و وضعِ فشار مایعات بدن مثل خون و...). را مختل ساخته و رفته رفته شخص را به گرفتارى‏ها و امراضى نزدیک مى‏سازد که طب جدید با تمامِ پیشرفت‏هایش نمى‏تواند آسیب‏هاى پیش آمده را درمان کند. مثل اغتشاشاتِ فکرى، اَمراض روانى (افسردگى‏ها و حتى بى‏خیالى‏ها)، سکته‏هاى قلبى و مغزى ( تأثیر موسیقى بر روان و اعصاب، صص 3، 6، 26 و 92 به بعد). پروفسور «ولف آدلر» استاد دانشگاه کلمبیا ثابت کرده که: بهترین و دل‏کش‏ترین نوارهاى موسیقى شوم‏ترین آثار را روى دستگاه اعصاب انسان باقى مى‏گذارد، مخصوصا اگر هوا گرم باشد این تأثیر مخرب، شدیدتر مى‏شود. «توجه دقیق به بیوگرافى مشاهیر موسیقى جهان نشان مى‏دهد که در دوران عمر به تدریج دچار ناراحتى‏هاى روحى گردیده‏اند و عده‏اى نیز مبتلا به بیمارى‏ شده‏اند. چنان که هنگام نواختن موسیقى درجه فشار خونشان بالا رفته و دچار سکته ناگهانى شده‏اند.( همان) از آن چه گفته شد، چنین به دست مى‏آید که هر نوع موسیقى، به ویژه آهنگ‏هاى احساسى برانگیزش، تحریکاتى در اعصاب «سمپاتیک» و «پاراسمپاتیک» به وجود مى‏آورد که در نتیجه، تعادلِ این اعصاب به هم خورده و انسان دچار ضعف اعصاب مى‏گردد. آن چه مهم است اینکه ضعف اعصاب نیز، خود امراضِ دیگرى از قبیل: اختلالِ حواس، پریشانى، جنون، ثقل سامعه (سنگینى گوش)، نابینایى، سل و... به وجود مى‏آورد. البته تصور نکنید که مشکل در همین چند مورد اختلال یاد شده خلاصه مى‏گردد. دکتر «الکسیس کارل»، زیست شناس و فیزیولوژیست فرانسوى مى‏نویسد: «کاهش عمومىِ هوش و نیروى عقل، از تأثیر الکل و سرانجام از بى‏نظمى در عادت ناشى مى‏شود؛ و بدون تردید سینما و رادیو در این بحران فکرى سهیم‏اند». موسیقى نه تنها در شنوندگان اثرات منفى بر جاى گذاشته، بلکه در نوازندگان نیز تأثیرات خطرناکى داشته است. اخبار و گزارشات زیر تنها گوشه‏اى از واقعیت است: * در ایالتِ «لتیل راک» آمریکا، جوانى که پیانو یاد مى‏گرفت، نغمات موسیقى چنان در روح آن جوان هیجان ایجاد کرد که بدون دلیل از جاى برخاست و با 19 ضربه چاقو، معلم خود را از پاى درآورد(روزنامه اطلاعات، شماره 9622). «باخ»، موسیقى‏دانِ اطریشى، به اختلال حواس و کورى گرفتار شد. «فردریک هندل»، موسیقى‏دان آلمانى و «ماریا آلنا» خواننده ایتالیایى و «موریس راول» نوازنده فرانسوى، هر سه به نابینایى مبتلا شدند. «موتزارت» و «شوین» (دو موسیقى‏دان مشهور) به ضعف قوا و سل دچار گردیدند. «مشوبرت»، «واکتر»، «دوکونیسى» و «مندلسن» به اختلالاتِ عصبى، پریشان فکرى و کشمکش‏هاى روحى مبتلا گردیدند. «شومان» و «دووراک» گرفتار ضعف اعصاب شدید و سرانجام دیوانگى شدند. «بتهون» در سى سالگى کاملاً ناشنوا شد و پس از ضعف اعصاب، دیوانه گردید.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

تاثیرات موسیقی بر احساس

تفاوت احساسات‏ براى روشن شدنِ بیشتر این قسمت که در واقع، با هم سخنانِ «موراى شافِر»، نویسنده، شاعر و آهنگساز کانادائى را مى‏خوانیم: «تقریباً هیچ صدایى در جهانِ مدرن نیست که به طور مصنوعى ایجاد نشده باشد و در تملّک کسى نباشد، مثلِ موسیقى، بوق اتومبیل و سر و صداى کارگاه‏هاى ساختمانى... و این صداهاى مصنوعى به تعبیرى برآیندِ خواست و اراده‏ى گروه‏هایى خاص‏اند که مى‏خواهند اراده‏شان را اقشار دیگر جامعه تحمّل کنند... و در این هجوم بى‏امانِ صدا و فریاد و بوق، مجالى براى اندیشیدن و آرامش ذهن و فراغتِ تن و روان باقى نمى‏ماند». اینک خود قضاوت کنید که با این وجود دیگر چه شباهتى میان طبیعت و صداى مصنوعىِ موسیقى وجود خواهد داشت تا در نتیجه موسیقى، پلى باشد میانِ انسان و طبیعت؟! در ادامه گفته‏هاى وى آمده: «... از آن زمان که انسان دشت‏هاى وسیع و پهناور را به سوى کلان‏شهرهاى پرجمعیت ترک گفت؛ و از آن هنگام که صداى زنگ ساعت جاى آواز خروس و صداى باد و باران را گرفت و صداى کارخانه جاىِ صداى آواز پرندگان را اشغال کرده و ما به جاى تسلیم شدن به چرت‏زدن‏هاى طبیعى با ضرب آهنگِ شتابناکِ زندگى شهرى خو کردیم، تمدّنى بنا نهاده شد که در آن فاصله بسیار کم انسان‏ها با یکدیگر خطر بروز اختلاف‏ها را افزایش داده است». این آهنگساز و شاعر و نویسنده، در ادامه سخنانش به پوچى و دور از واقعیتِ پاک بودنِ صداها و عدمِ ارتباطشان با طبیعت، مى‏پردازد و مى‏گوید: «آن چه براى ما ضرورى است، مراسمى است آرام و بى‏هیاهو که در آن جماعت گردآمده لحظاتى زیبا را با هم سپرى کنند، بى‏آنکه براى بیان احساساتِ خود به شیوه‏هاى منحط یا ویرانگر متوسل شوند». دقت کنید و ببینید که: چرا آنها که مى‏گویند «موسیقى روح را پالایش مى‏کند» و «موسیقى یک ضرورت است» و «موسیقى رازگویى و نیایش انسانِ خاکى با خداست»توجه به آن چه هنگامِ اجراى کنسرت‏هاى موسیقى کلاسیک در غرب مى‏گذرد، خالى از فایده نیست. آن چه در این کنسرت‏ها بسیار تعجب‏برانگیز است، جماعت شنونده‏اى‏اند که حاضرند نفس را در سینه حبس کرده و به اصواتى که هوا را به ارتعاش درآورده، گوش بسپارند. شاید این نهایتِ موفقیت در اجراى یک قطعه موسیقى باشد. اما باید یادآور شد که چنین سکوتى بیشتر از عادت ناشى مى‏شود تا از قدرتِ زیبایى». جهتِ شناخت و فهم فزون‏تر این کلام، به ادامه گفته‏هاى «موراى شافر» (آهنگساز و شاعر کانادایى) توجه فرمائید، شافِر پس از آنکه تأثیر عادت و تلقین در توجّه به موسیقى را علّتِ نهفته در رازِ گوش‏سپارى شنوندگانِ کنسرت‏ها مى‏داند، اضافه مى‏کند که: «من بارها از خود پرسیده‏ام آیا ممکن نیست که شبیه چنین مراسمى را در موقعیت‏هاى دیگرى مثلاً گوش سپارى مشترک به آواز پرندگان و یا جشن‏هاى تابستانى برپا کرد؟



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

تأثیرات موسیقى بر عقل‏
شأن و ویژگى عقل آن است که «معتدل» و «متین» باشد. یعنى با حفظِ استوارى و پختگى‏اش بتواند از چاشنى‏هاى لذت و سرور، نشاط و تلاش بهره‏مند باشد؛ اما در این میان، موسیقى آن چنان یکه‏تاز میدان لذّت و نشاط، خیال و تحریک و احساس می شود که آدمى دچار حالتِ «طَرب» مى‏شود. «طَرب» تأثیرى است فوق‏العاده! با محوریت موسیقى. این «تأثیر فوق‏العاده» باعثِ کاهش یا سلبِ جدّیّت عقل مى‏شود. و این پیشامد، باعث مى‏شود که عقل از محاسبات جدّى، دقیق و واقع‏بینانه به دور بیفتد. جوانى که موسیقى‏گرا و «طَرب‏خواه» است: براى زدودنِ افسردگى‏اش، دُکمه ضبط صوت را حرکت مى‏دهد تا یکى دیگر برایش بخواند و بنوازد تا او «خوش» باشد! اما جوانِ معقول، آن گاه که در خود افسردگى مشاهده کند سعى در شناختِ عوامل پژمردگى مى‏کند تا با یافتِ آن علت‏ها، عوامل خوشىِ ماندگار یا معقول را در خود فراهم سازد. جوانِ موسیقى‏گرا، براى تحریک و برانگیختن احساس، به درمان‏هاى مجازى و آنى روى مى‏آورد. این چنین کسى که خواسته‏اش را در «موسیقى» مى‏بیند هیچ وقت به خودش، به عقلش و به اراده‏اش این زحمت را نمى‏دهد تا ببیند و بفهمد که کجاى زندگى را اشتباه محاسبه کرده و چه سنگى مقابل راهش است. آیا دوستِ ناباب او را به افسردگى کشانده؟ یا سستى در انجامِ وظایفِ دینى و الهى او را به افسردگى کشانیده؟ پس: «موسیقى، عقل را به خواب مى‏برد!» یک شعار و شعر نیست. یک قانون است. یک حقیقت است و براى فهم حقائق باید چشم گشود نه اینکه چشم‏ها را بست. موسیقى عقل را به خواب مى‏برد: یعنى باعثِ اشتغالِ آدمى به امورى مى‏شود که کم‏کم باعثِ غفلت از خود، نیازها، علل و درمان‏ها مى‏شود. شما دردى دارید که درمانش تنها با اراده و تغییر شرایط ممکن است. ولى وقتى مى‏بینى نوار موسیقى آن را حلّ کرده، دیگر آن را درمانِ دردت مى‏بینى و دیگر هیچ! اینجاست که آن درد همچنان عمق و شدّت پیدا مى‏کند و شما بیشتر به نوار رو مى‏آورید... و این روند تا آنجا ادامه مى‏یابد که از آهنگ‏هاى معمولى به تند و غربى و شرقى‏اش رو مى‏کنى.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

سیزدهم خرداد ۹۹۲ ـ درگذشت الله‌وردی خان گرجی، سپهسالار امپراتوری صفویان و حاکم ایالت فارس امپراتوری صفویان.
الله‌وردی خان اوندیلادزه ، معروف به الله‌وردی خان گرجی از اسرای گرجی بود که در زمان شاه طهماسب از گرجستان به ایران تبعید شد، به عنوان غلام وارد دربار صفوی شد و پس از مسلمان شدن، در زمان شاه عباس اول به مقام سپهسالاری امپراتوری صفوی و حکومت ایالت فارس امپراتوری صفوی رسید و اقدامات فراوانی برای اعتلای فرهنگ و تمدن ایران انجام داد که از آثارآن می توان از ساخت سی وسه پل وهم چنین مدرسه خان شیراز نام برد .
الله‌وردی خان را در مشهد به وصیت خودش در جوار مقبرهٔ علی بن موسی الرضا در رواق الله‌وردی خان و زیر گنبد الله‌وردی خان (که به دستور خودش ساخته شده بود) به خاک سپردند.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳٩٥

موسیقی روحبخش

موسیقی ها و آهنگ های آرامش بخش به جرأت از مهم ترین و قدرتمندترین عناصری هستند که در تسکین جسم و روح انسان بیشترین سهم را دارند. این موسیقی ها که مناسب با شرایط و حالات روحی و جسمی انسان ها می باشند در دسته های کاملی جدا شده اند.

موسیقی آرامش بخش از ابتدای خلقت آدمی وجود داشته است. در زمان انسان های نخستین مسلما سازهای دیجیتالی یا زنده وجود نداشته اند. این موسیقی ها در آن زمان از صداها و نواهای طبیعت بوده است. امروزه نیز الهام گرفتن و الگو برداری از صداهای طبیعت مهم ترین اصل ساخت موسیقی های آرامش بخش می باشد.

در واقع استفاده از الگوهای واقعی و صداهای دلنواز طبیعت یک استاندارد اصلی و لازمه ای تولید موسیقی آرامش بخش می باشد. لذا در تمامی تار و پود موسیقی های آرامش بخش می توان عناصر زنده ی طبیعت را مشاهده کرد. واقعاً این موسیقی ها می توانند روح شما را جلا ببخشند و فکر و مشغله های شما را برای لحظه ای هم که شده از شما دور کنند.

به گفته ی روانشناسان موسیقی های آرامش بخش به طور حقیقی و کاملاً قابل تشخیص بر روی روح و روان و رفتار انسان ها تأثیر مثبت می گذارند. این تغییر مثبت می تواند حتی جسم انسان ها را نیز تحت تأثیر بگذارد. پزشکان در آزمایشاتی که بر روی هزاران هزار انسان انجام دادند این را تأیید کردند که این موسیقی ها به طور حتم می توانند بر روی نارسایی ها، مشکلات ذهنی و قالبی و در کل سلامت فرد تأثیرگذار باشند.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : سه‌شنبه ٤ خرداد ،۱۳٩٥

🌸زندگی نامه شاعره  ونویسنده گمنام 🌸
ماریا گرجی پور

در سکوت کوچه های این شهر کوچک درخانه ای که دوقلب کوچک درآن میطپد برای ادامه زندگیِ یک نفر
نویسنده ای زندگی میکند که اشعار ودل نوشته هایش خواندنیست
مریم گرجی پور [ماریا]فرزند محمداسماعیل متولد 1351درشهرستان کرج اصالتا گرجی تباراست که دوران کودکی ونوجوانی خودرا در مرکز ایران زمین تهران گذرانید ودرسال1365به همراهی خانواده به زادگاه پدری خود گرجی محله بازگشت واینک سالهاست که دراین شهرکوچک درمیان مردم خونگرم وصمیمی گرجی محله زندگی میکنداوازهمان دوران نوجوانی علاقه خاصی به ادبیات وشعرداشت وطبع دلنشین شعرها ونوشته هایش زبانزد معلمینش بوددر دوران دبیرستان بابرگزاری اولین مسابقات قصه نویسی دردبیرستان شهید بهشتی بهشهر مقام اول را کسب نمود وبه مرحله دوم رسید ودرمسابقات بین شهری مقام دوم را بدست آورد واین انگیزه ای شد برای ادامه راه...
ودرسال دوم دبیرستان درمسابقات داستان نویسی راهیان نوراستان باکسب مقام اول لوح افتخاررادریافت نمود

وباتشویق استادان هنر ودبیر ارجمند ادبیات خانم درستکاروآقای مباشری موفق به نوشتن اولین رمان خودبانام ✨ستاره خاموش عشق✨شدوباعلاقه وافری که در ادبیات ازخودنشان داد توانست دومین رمان بلندخودرا درسال سوم دبیرستان با نام
🌹گم شده درغبار🌹به نگارش درآوردودرسال چهارم دبیرستان رمان سوم خود به نام [🍁آهنگ زندگی🍁]رابه رشته تحریر درآورد وبا کمک دبیر دلسوز واستاد محترمش تا مرحله چاپ اقدام نمود
اینک او سالهاست که بصورت گمنام متنها ونوشته هایش برای اساتیدارسال میشودوبیشتر نوشته هایش برای عرض تبریک اعیاد وجشنها وتهنیتها برای دوستان استفاده میشود
اومدتی را به عنوان گزارشگر روزنامه صدرا فعالیت نمود واینک باکار وتلاش روزانه درشغل خیاطی زندگی خود ودوفرزندش را که تحت سرپرستی دارد اداره میکند
وی بعدازتلاش وکار روزانه به خلوت خانه خود پناه میبرد وبا نوشتن متنهای ادبی روزسخت خودرا با شیرینی ادبیات به پایان میرساند
تمامی دل نوشته های ایشان در کانال شخصی او بانام 🌹گم شده درغبار 🌹به اشتراک گذاشته میشود تا دوستان بتوانند از متن این نوشتارها بهره ببرند اووفرزندانش به زادگاه پدریشان افتخار میکنند وعاشقانه دراین محل به زندگی آرام خود ادامه میدهند

🌹گمشده❤️در غبار🌹درمهد ما تاریخ درجریان است وما غافل از گذر زمان تاریخی  را که به دست ما ورق میخورد میخوانیم



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : دوشنبه ۳ خرداد ،۱۳٩٥

طبقه بندی تم های موسیقی :
 

1 ـ تم های شیدایی :
واژه شیدا در روانشناسی معرف سرخوشی و شور و نشاط بیش از حد است . سر خوشی ، هیجان بخشی احساس مدهوشی از خصوصیات تم ها شیدایی است. جنبه مدهوشی و جذبه آن آرام بخش افراد بی قرار و شیداست . از تم های شیدایی می توان برای تحریک خلق های خموده استفاده کرد .


2 ـ تم های حزین :
لحن تم های حزین غم انگیز است و شکوه و شکایت دارد و در شنونده احساس ناکامی را تداعی می کند . این تم ها بر انتقال دهنده های عصبی افراد مستعد تاثیر می کند و باعث کاهش ترشح واسطه های شیمیایی در مغز شده که در نتیجه انباشته شدن این عناصر حیاتی ، حزن و اندوه احساس می گردد.
3 ـ تم های هیجانی :


هیجان ، واکنش انفعالی ، شدید و فوری است که غالبا با تظاهرات بارز اعصاب خودکار و واکنشهای فیزیولوژیک توام است و میل به جنبش و حرکت را به وجود می آورد . از تم های هیجانی می توان با ایجاد انرژی روانی ، رغبت و انگیزه در کاهش حالات افسردگی و غمگینی بهره جست .


4 ـ تم های شاد و فرحبخش :
تم هایی هستند که شادمانی و نشاط را توام با آرامش و متانت منتقل می سازند . این تم ها باعث انبساط خاطر و سرزندگی می شوند . تم های فرحبخش احساس سرزندگی و شادمانی را برای کار و فعالیت افزایش می دهند . برای تقویت روحیه افراد یک اجتماع و سرزندگی و نشاط آنها مخصوصا کودکان و نوجوانان تم های شاد و فرحبخش بسیار مفید و سازنده هستند .


5 ـ تم های آرامبخش :
تم های مطبوعی هستند که نه تحریک کننده ، نه غم انگیز ، نه هیجانی و نه وجد آورند . متن ملایم و یکنواخت ارتعاشات آنها احساس آرامش را منتقل می کند . تم های آرامبخش به خاطر ریتم ملایم در فواصل وسیع و ارتعاشات موافق آن با استعداد مغز باعث احساس ملایمت و آرامش می شود .

تاریخچه پیدایش موسیقی درمانی
 

تاریخچه استفاده از موسیقی به عنوان روشی برای درمان به زمان ارسطو و افلاطون باز می گردد. از آن زمان به بعد رگه هایی از استفاده از اصوات و آهنگها برای درمان بیماریهای مختلف بکار رفته است . اما در قرن بیستم فکر رسمی استفاده از موسیقی برای درمان مصدومین جنگ جهانی اول آغاز شد و هر چند استفاده از این روش درمانی با مشکلاتی همراه بود که با قدم هایی که برداشته شد ، بتدریج این شاخه درمانی تکامل یافت و انجمن های متعددی تشکیل گردید . به طوری که در سال 1944 اولین برنامه آموزش موسیقی درمانی در جهان در دانشگاه میشیگان آغاز شد



ارسال توسط بلوخین گرجی

سیاوش استاد ابراهیم نژاد گرجی :

نوازنده سازهای کوبه ای . . او در سال 1360 در خانواده هنری و هنر دوست به دنیا آمد و از همان کودکی در کنار پدر و برادران خود با موسیقی آشنا شد . مبانی اولیه تنبک را نزد برادر خود رضا ابراهیم نژاد که خود از پیشکسوتان ساز کمانچه و دوتار و تنبک است فرا گرفت و در دوران آموزشی ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان اجراهای مختلفی به همراه برادران و پسرعموهای خود داشته است . او موسیقی را از سال 1375 به صورت حرفه ای دنبال نمود و از محضر اساتیدی چون حسینعلی اسحاقی ، علیرضا ولیزاده و عمید مصطفی نژاد تلمذ نمود. و در چشنواره ها و فستیوالهای مختلف موسیقی در سطح استان و کشور حضور داشت . او به عنوان کم سن ترین نوازنده در جشنواره موسیقی استان در سال 1375 به میزبانی حوزه هنری استان شناخته شد و در همان سال موفق به کسب رتبه اول بخش موسیقی جشنواره قصه گویی کشوری به همراه گروه نوجوان خود شد . او در کنار فراگیری ساز تنبک و دف با گروههای مختلف موسیقی سنتی و تأتر همکاری میکرد و ثمره تلاش وی کسب حق عضویت در خانه موسیقی ایران و عضو دائم صندوق حمایت از هنرمندان ایران شد . در حال حاضر در کنار تدریس ساز دف و تنبک در سطح آموزشگاههای نکا و بهشهر و همچنین تدریس خصوصی با گروههای مختلف موسیقی سنتی و کوبه ای از جمله ماه نسوم و ورساقی همکاری دارد که در حال برگزاری کنسرتهای دوره ای در سطح استان و کشور و همچنین سرپرست گروه دف نوازان بانوان ورساقی میباشد...



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : شنبه ۱ خرداد ،۱۳٩٥

استاد جعفر محمدی 

درسال ۱۳۵۰در روستای گرجی محله دیده به جهان گشود .  از سال ۶٧ در روستای گرجی محله شروع به فراگیری سنتور ودر  نزد هنرمندان گرجی  پرداخت.در اندک  زمانی برای کسب دانش بیشتر به اموزشگاه ونداد در ساری نزد استاد کیومرث وندادی رفت. همچنین از محضر اساتید   چون کلاهدوز ، توسلی ونوروزی بهره برد. ازسال ۷۹ به بعد در جشنوارهای بنام موسیقی  در تهران ،یزد وجاسک شرکت نمود . ایشان  به تدریس سنتور در اموزشگاهای مختلف   در شهرستان   نکا، بهشهر و گلو گاه فعالیت دارند وهنر جویان مختلف از محضر ایشان استفاده میبرند.
   به جهت اشتیاق به فراگیری هم اینک  درمقطع کار شناسی در رشته  موسیقی به تحصیلات آکادمیک اشتغال دارند.. ایشان عضو خانه موسیقی وصندوق اعتباری هنرمندان در تهران میباشند. ودر ساخت سنتور تبحر خاصی دارند.



ارسال توسط بلوخین گرجی
 
تاريخ : شنبه ۱ خرداد ،۱۳٩٥

آرمین خواجوی

متولد 1368 فرزند کرامت الله.شطرنج را از 7 سالگی از پدر خود آموزش دید و اولین مقام آور مازندران در رشته شطرنج در سطح کشور در سال 1380 در فرهنگسرای بهمن تهران در رده ی نوجوانان بود.وی در 16 سالگی بعد از پشت سر قرار دادن رقبای خود در قهرمانی بزرگسالان در سال 1384 به جشنواره ی قهرمانی کشور در رشت و کسب سهمیه به فینال قهرمانی کشور دعوت شد.کسب مقام در تورنمنت های معتبر کشور ..قهرمانی پی در پی رده های سنی  و بزرگسالان استان ...سابقه حضور در تیم های لیگ برتری ...سابقه ی حضور در مسابقات آسیایی... و همچنین سابقه مسابقات برون مرزی... و دعوت به اردوی بزرگسالان تیم ملی در سال 1391 از افتخارات وی میباشد.همچنین وی سابقه پیروزی بر استاد بزرگ شطرنج ایران احسان قائم مقامی را در مسابقات بین المللی نوشیروانی بابل دارد.همچنین وی فارغ التحصیل رشته ی کارشناس فنی  مهندسی طراحی مکانیک ماشین های کشاورزی از دانشگاه سراسری علوم کشاورزی و منابع طبیعی است.وی در کنار تحصیل روی به مربی گری در شطرنج آورد وی دارای مدرک مربی گری از فدراسیون جهانی شطرنج (فیده) و به عنوان مربی تربیت کننده ی قهرمان کشور خانم سید ستاره سبط رسول از آمل سال (95) و خانم رکسانا خلیلی سال (93 ) ازقائمشهر و همچنین قهرمان زیر 12 سال جهان سال (92 ) خانم مطهره اسدی از قائمشهر میباشد وی از پیشگامان نسلی در شطرنج استان است که ثمره ِی آن بازیکنانی همچون آرین غلامی و علیرضا فیروزجا قهرمان و نائب قهرمان حال حاضر بزرگسالان کشور از مازندران هستند.وی پیانو و تئوری موسیقی را از 5 سالگی از پدرش آموخت و کتاب های استاد جواد معروفی و استاد فریبرز لاچینی و فردیناند بییر و کارل چرنی را با موفقیت پشت سر گذاشت.هم اکنون وی در حال انجام وظیفه خدمت سربازی در اداره ی جهاد کشاورزی بهشهر میباشد



ارسال توسط بلوخین گرجی

اسلایدر

دانلود فیلم